EWANGELIA NA DZIEŃ 23.09.2026
WSPOMNIENIE ŚW. OJCA PIO Z PIETRELCINY, KAPŁANA
ŚRODA XXV TYGODNIA ZWYKŁEGO,
EWANGELIA (Łk 9, 1-6)
Rozesłanie Dwunastu
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami oraz władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.
Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, pozostańcie tam i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!»
Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.
Oto słowo Pańskie.
✝️ Komentarz do Ewangelii (Łk 9, 1–6)
Rozesłanie Dwunastu
Jezus przywołuje Dwunastu i daje im moc oraz władzę nad złymi duchami i chorobami, a następnie posyła ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali. Nie daje im bogactwa ani zabezpieczeń. Każe im wyruszyć z prostotą, ufnością i sercem całkowicie oddanym Bogu.
Apostoł ma nieść przede wszystkim Chrystusa, a nie siebie. Jego siłą nie są ludzkie środki, lecz łaska Boga. Jezus uczy swoich uczniów, że Ewangelii nie można głosić jedynie słowami. Trzeba ją potwierdzać życiem: miłością, dobrocią, przebaczeniem i gotowością niesienia pomocy.
Także nas Chrystus posyła — do naszych rodzin, miejsc pracy, wspólnot i do ludzi, których spotykamy każdego dnia. Nie wszyscy jesteśmy powołani do wielkich dzieł. Każdy jednak może być świadkiem Ewangelii tam, gdzie został postawiony.
Nie pytajmy więc tylko: „Co mam zrobić dla Boga?”
Zapytajmy także: „Panie, do kogo mnie dziś posyłasz?”
Może wystarczy dobre słowo, cierpliwość wobec drugiego człowieka, przebaczenie, modlitwa za kogoś cierpiącego albo zwyczajna obecność przy człowieku samotnym. Właśnie przez takie małe gesty Chrystus może dotknąć ludzkiego serca.
Panie Jezu Chryste,
Ty, który powołujesz i posyłasz swoich uczniów,
wezwij także mnie do wiernej służby Twojej Ewangelii.
Daj mi serce proste i pokorne,
abym nie szukał własnej chwały,
lecz we wszystkim pragnął ukazywać Ciebie.
Naucz mnie ufać Tobie,
gdy nie znam drogi, którą mnie prowadzisz.
Umocnij mnie, gdy przyjdzie zniechęcenie,
i zachowaj od lęku przed tym,
co trudne i nieznane.
Spraw, abym tam, gdzie mnie posyłasz,
wnosił pokój zamiast niepokoju,
nadzieję zamiast zwątpienia,
miłość zamiast obojętności
i światło wiary zamiast ciemności.
Uzdrawiaj przeze mnie — jeśli taka jest Twoja wola —
rany ludzkich serc:
przez dobre słowo, przebaczenie, modlitwę
i cichą obecność przy cierpiącym.
Panie, naucz mnie iść za Tobą
bez niepotrzebnego lęku i przywiązania.
Niech wystarczy mi Twoja łaska,
Twoje słowo i Twoja obecność.
A kiedy przyjdzie chwila próby,
przypomnij mi, że nie idę sam.
Ty jesteś przede mną,
Ty jesteś przy mnie
i Ty prowadzisz mnie do domu Ojca.
Jezu, poślij mnie tam, gdzie potrzebna jest Twoja miłość,
i uczyń mnie wiernym świadkiem Twojej Ewangelii.
Amen.
Komentarze
Prześlij komentarz
Tutaj można wpisywać swoje intencje