Z otchłani ziemskiej, o Mario! Do Ciebie Na skrzydłach duszy modlitwę mą niosę; Gwiazdo zaranna, co świecisz na niebie, Kwiecie, co kwiatom ziemskim zsyłasz rosę, Różo duchowa, szczycie rajskiej wieży, Niech Ciebie moja modlitwa dobieży. O! Matko moja! O nic Cię nie proszę, Bo znasz tajniki mej duszy najskrytsze: Znasz wszystkie chęci, które w sercu noszę. Od ludzkich pragnień Twe łaski obfitsze, Więc to mi tylko użycz łaską swoją, Co zgodne z Niebios i co z wolą Twoją. Amen.