Modlitwa na każdy dzień

  EWANGELIA NA DZIEŃ 15.10.2026 WSPOMNIENIE ŚW. TERESY Z AVILA, DZIEWICY I DOKTORA KOŚCIOŁA  CZWARTEK XXVIII TYGODNIA ZWYKŁEGO,  EWANGELIA (Łk 11, 47-54) Jezus gromi faryzeuszów i uczonych w Prawie Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza Jezus powiedział do faryzeuszów i do uczonych w Prawie: «Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. Zatem dajecie świadectwo i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce. Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a niektórych z nich zabiją i prześladować będą. Tak na to plemię spadnie kara za krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, zażąda się zdania z niej sprawy od tego plemienia. Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; sami nie weszliście, a przeszkodziliście tym, którzy wejś...

  EWANGELIA NA DZIEŃ 14.10.2026 ŚRODA XXVIII TYGODNIA ZWYKŁEGO  EWANGELIA (Łk 11, 42-46) Jezus piętnuje obłudę faryzeuszów Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza Jezus powiedział: «Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiej jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić, i tamtego nie pomijać. Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku. Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą». Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: «Nauczycielu, słowami tymi także nam ubliżasz». On odparł: «I wam, uczonym w Prawie, biada! Bo nakładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami nawet jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie». Oto słowo Pańskie. Komentarz do Ewangelii Jezus kieruje dziś mocne słowa do faryzeuszów i uczonych w Prawie. Wypomina im, że przywiązują wielką wagę do drobiazgowego przestrzegania przepisów, a je...

Pieśń Fatimska     Gdzie bieli się kościółek na Cova da Iria, Gdzie pastuszkowie klęczeli na mokrej trawie, Objawiła się Pani, co słońcem jaśniała, Cudowne orędzie zostawiając w chwale. Trzy małe serca, Łucja, Hiacynta i Franciszek, W prostocie i wierze słowa Matki chwytały. O modlitwę i pokój, o pokutę i post, O powrót do Boga błagalnie wołały. Słońce, co rano nad horyzontem wzeszło, W południe stało się srebrzystą tarczą. Kręciło się w kółko, jak koło ogniste, Barwy tęczy na ziemię rzucając blaskiem. I wszyscy ujrzeli ten cud niebywały, Nawet niewierzący wstrzymali oddech. Słońce, co zwykle nas ciepłem ogrzewa, Tym razem nam pokazało potęgę nieba. Tajemnice trzymały w milczeniu pastuszki, Aż nadszedł czas, by je światu objawić. O wojnach, o piekle, o kościele i wiekach, O tym, co czeka nas, jeśli Boga obrazimy. Watykan wkrótce orędzie przyjął, Święta Kongregacja błądzącym ogłosiła. Że orędzie z Fatimy to prawdy głos, O nadziei, o nawróceniu, o miłości Boskiej. Gdzie bi...

  Modlitwa ku czci ostatniego objawienia w Fatimie O Najświętsza Maryjo, Matko Boża i nasza, która 13 października 1917 roku po raz ostatni objawiłaś się w Fatimie trójce pastuszków, Łucji, Franciszkowi i Hiacyntowi, z pokorą i czcią zwracamy się do Ciebie w tym wyjątkowym dniu. W tym ostatnim spotkaniu, w obliczu tysięcy świadków i pośród niezwykłych znaków na niebie, potwierdziłaś swoje słowa i wezwałaś nas do nawrócenia, modlitwy i pokuty. Dziękujemy Ci, Maryjo, za Twoją matczyną troskę o nas, za Twoje wezwanie do modlitwy różańcowej, która jest potężnym narzędziem w walce ze złem, za Twoje słowa pełne nadziei o zwycięstwie Twojego Niepokalanego Serca. W tym ostatnim objawieniu pokazałaś nam swoją moc i miłość do każdego człowieka, a także wezwałaś nas do zadośćuczynienia za grzechy świata, które obrażają Boga. Matko Boża, prosimy Cię, wyjednaj nam u swego Boskiego Syna łaskę nawrócenia, abyśmy z czystym sercem mogli służyć Bogu i bliźnim. Pomóż nam wiernie wypełniać Twoje orędz...

  Cichy świadek wiary  13.10 - wspomnienie bł. Honorata Koźmińskiego Słowa pieśni „Cichy świadek wiary" opowiadają o życiu, powołaniu i dziedzictwie błogosławionego ojca Honorata Koźmińskiego. Tekst przywołuje jego ukrytą działalność konspiracyjną i duszpasterską w trudnych czasach zaborów, wielką pokorę kapucyna, posługę w konfesjonale oraz założycielską troskę o liczne zgromadzenia zakonne bez habitów. Błogosławiony ojcze Honoracie Wskazujesz drogę w ubożuchnej chacie Twoja pokora dzisiaj nas prowadzi Bóg w sercu cichym zawsze ci doradzi