Modlitwa na każdy dzień

  Modlitwa o miłość do Boga Święta Różo z Limy, umiłowana oblubienico Chrystusa, która całe swe życie poświęciłaś miłości Boga, uproś mi serce czyste, pokorne i wierne. Naucz mnie kochać Jezusa ponad wszystko, szukać Jego woli w każdym dniu i nie odłączać się od Niego ani w radości, ani w cierpieniu. Wyproś mi łaskę wytrwałości w modlitwie, cierpliwości w doświadczeniach i gorliwości w czynieniu dobra. Niech moje serce, podobnie jak Twoje, stanie się ogrodem, w którym zakwitają wiara, nadzieja i miłość. Święta Różo z Limy, módl się za mną i prowadź mnie do Chrystusa. Amen. Modlitwa o cierpliwość w cierpieniu Święta Różo, która z miłości do Jezusa przyjmowałaś cierpienie i trudności życia, spójrz łaskawie na mnie w moich doświadczeniach. Uproś mi siłę, abym nie szemrał(a), nie tracił(a) nadziei i nie uciekał(a) od krzyża, lecz każdy trud potrafił(a) złożyć w Najświętszym Sercu Jezusa. Naucz mnie rozumieć, że cierpienie złączone z Chrystusem może stać się drogą uświęcenia i ofiarą pr...

  Żywot św. Róży z Limy - pierwszej świętej Ameryki Św. Róża z Limy, dziewica, tercjarka dominikańska - 1586-1617 Wspomnienie liturgiczne: 23 sierpnia Dzieciństwo Urodziła się 20 kwietnia 1586 roku w Limie, w Peru, jako Izabela Flores de Oliva. Była córką hiszpańskiego konkwistadora Gaspara Floresa i Marii de Oliva.  Legenda mówi, że gdy była niemowlęciem, jej twarz na chwilę zamieniła się w różę, co zobaczyła jej indiańska niania. Od tej pory matka zaczęła nazywać ją Różą. Choć dziewczynce nie podobało się to imię, przyjęła je później jako znak swego powołania. Róża była dzieckiem niezwykle urodziwym. Od najmłodszych lat odznaczała się wielką wrażliwością na biedę Indian, Metysów i niewolników z Afryki, których pełno było w kolonialnej Limie. Była też bardzo zdolna - czytała, haftowała, uprawiała ogród, a jednocześnie już jako dziecko podejmowała pierwsze umartwienia. Kiedy jej uroda zaczęła przyciągać uwagę młodzieńców, Róża, chcąc należeć tylko do Chrystusa, obcinała włosy ...

  Matka Boża Krasnostawska to właściwie Matka Boża Pocieszenia. 1. Początek - Augustianie i pierwszy obraz Wszystko zaczęło się w 1394 roku. Król Władysław Jagiełło sprowadza do Krasnegostawu zakon augustianów. Daje im kościół i klasztor. Augustianie przywożą ze sobą swój ukochany wizerunek - Matkę Bożą Pocieszenia. To była kopia słynnej Matki Bożej Pocieszenia z Rzymu z kościoła św. Augustyna. Obraz był malowany na desce, w typie Eleusa - Matka przytulająca Dzieciątko, bardzo czuły. Szybko zasłynął jako "łaskawy". Kroniki mówią, że już w XV-XVI wieku ludzie szli do augustianów po pocieszenie w chorobach i nieurodzaju. 2. Dlaczego kościół jezuitów? To, co dziś widzisz jako główny kościół w Krasnymstawie - ten wielki barokowy kościół św. Franciszka Ksawerego przy Piłsudskiego - to nie był pierwotnie kościół Matki Bożej. Zbudowany został w latach 1695–1717 jako świątynia zakonu jezuitów, a fundatorką była Krystyna z Lubomirskich Potocka. Po kasacie jezuitów w 1774 roku kościół ...

  Historia kultu Matki Bożej Królowej to jedna z najstarszych i najbardziej powszechnych tradycji w chrześcijaństwie. Nie zaczęła się od jednego objawienia, ale rozwijała się przez 2000 lat. 1. Korzenie biblijne i starożytne Tytuł Królowej nie pojawia się wprost w Ewangeliach, ale teologia wyprowadza go z dwóch źródeł: a) Królewskość Chrystusa: Skoro w tradycji judeo-chrześcijańskiej matka króla była królową-matka - gebirah, to Matka Mesjasza-Króla ma godność królewską. W scenie Zwiastowania anioł mówi: "Pan Bóg da Mu tron Jego praojca Dawida" [Łk 1,32], a Elżbieta nazywa Maryję "Matką mojego Pana" [Łk 1,43]. b) Wizja z Apokalipsy: "Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu" [Ap 12,1] - od początku interpretowana jako Maryja w chwale nieba. Już w IV-V wieku, po Soborze Efeskim w 431 roku, który ogłosił Maryję jako Theotokos - Bożą Rodzicielkę, Ojcowie Kościoła zaczęli nazywać ją Regina - Królową. Św. ...

 „ Maryjo, Królowo nasza” Maryjo, Królowo nasza, Matko łaskawa i święta, Do Ciebie wznosim swe serca, Niech Twa opieka nas strzeże! Tyś ponad gwiazdy wyniesiona, Koroną chwały lśni skroń, Przed Tobą niebo hołd składa, A ziemia błaga: „Broń nas, broń!” Tyś Matką Syna Bożego, Co dla nas zstąpił z nieba, Prowadź nas ścieżką zbawienia, Gdy w sercu braknie nam chleba. Królowo piękna i dobra, Ucieczko dusz utrudzonych, Pocieszaj serca strapione, Ochraniaj ludzi zranionych. Królowo naszych rodzin, Czuwaj nad każdym domem, Niech miłość, wiara i zgoda Zamieszkają pod jego dachem. Królowo Polski, Maryjo, Spójrz na swój naród wierny, Niech Bóg nam będzie przewodem, A lud Twój Tobie niech wierzy. Gdy burza życia nadejdzie I noc zasłoni nam drogę, Ty bądź nam światłem nadziei, Prowadź do Syna przez trwogę. A kiedy ziemska wędrówka Dobiegnie kresu swojego, Zaprowadź nas, Matko święta, Do Królestwa Syna Twego. Tam razem z Tobą, Maryjo, Wśród świętych chóru bez końca, Będziemy wielbić Jezusa, Któr...