ŚRODA VIII TYGODNIA ZWYKŁEGO,

EWANGELIA NA DZIEŃ 27.05.2026

ŚRODA VIII TYGODNIA ZWYKŁEGO,

EWANGELIA (Mk 10, 32-45)  

Zapowiedź męki

Uczniowie byli w drodze, zdążając do Jerozolimy. Jezus wyprzedzał ich, tak że się dziwili; ci zaś, którzy szli za Nim, byli strwożeni. Wziął znowu Dwunastu i zaczął mówić im o tym, co miało Go spotkać: «Oto idziemy do Jerozolimy. Tam Syn Człowieczy zostanie wydany arcykapłanom i uczonym w Piśmie. Oni skażą Go na śmierć i wydadzą poganom. I będą z Niego szydzić, oplują Go, ubiczują i zabiją, a po trzech dniach zmartwychwstanie».  

Wtedy podeszli do Niego synowie Zebedeusza, Jakub i Jan, i rzekli: «Nauczycielu, pragniemy, żebyś nam uczynił to, o co Cię poprosimy». On ich zapytał: «Co chcecie, żebym wam uczynił?» Rzekli Mu: «Daj nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugi po lewej Twej stronie». Jezus im odparł: «Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić, albo przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony?» Odpowiedzieli Mu: «Możemy». Lecz Jezus rzekł do nich: «Kielich, który Ja mam pić, wprawdzie pić będziecie; i chrzest, który Ja mam przyjąć, wy również przyjmiecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej lub lewej, ale dostanie się ono tym, dla których zostało przygotowane».  

Gdy usłyszało to dziesięciu pozostałych, poczęli oburzać się na Jakuba i Jana. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł do nich: «Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, uciskają je, a ich wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie między wami. Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie sługą waszym. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu».

Komentarz

Ten fragment to zderzenie dwóch logik: logiki świata i logiki Jezusa.

1. Droga do Jerozolimy to droga na krzyż  

Jezus idzie przodem. Jest zdeterminowany. Uczniowie się boją, bo czują, że coś się kończy. Po raz trzeci zapowiada swoją mękę, i robi to bardzo konkretnie: będzie wydany, wyszydzony, opluty, ubiczowany, zabity. Ale dodaje: zmartwychwstanie. To nie jest droga porażki. To droga miłości do końca.

2. Jakub i Jan chcą zaszczytów  

Właśnie usłyszeli o męce, a oni myślą o karierze w Królestwie. Chcą miejsc po prawej i lewej stronie - miejsc dla najważniejszych ministrów. Jezus nie gani ich ambicji, ale ją oczyszcza. Pyta: Czy możecie pić kielich? Kielich to cierpienie. Chrzest to zanurzenie w śmierci. Mówią możemy, nie wiedząc jeszcze, ile to będzie kosztować. I rzeczywiście - Jakub będzie pierwszym męczennikiem wśród Apostołów, Jan będzie prześladowany. 

3. Wielkość mierzy się służbą  

Dziesięciu się oburza - pewnie dlatego, że sami o tym myśleli. A Jezus przewraca stolik. W świecie władza to panowanie nad innymi. W Królestwie Bożym władza to bycie sługą. Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć. To jest rewolucja Ewangelii. Bóg klęka przed człowiekiem i myje mu nogi. Daje życie jako okup za wielu - płaci najwyższą cenę za naszą wolność.

To słowo pyta mnie dziś: Czy idąc za Jezusem, nie szukam przypadkiem swoich korzyści? Czy umiem służyć, gdy nikt nie widzi i nikt nie klaszcze? Czy przyjmuję kielich, który daje mi Bóg, czy wybieram tylko to, co wygodne?

Modlitwa

Panie Jezu,  Idziesz do Jerozolimy, choć wiesz, co Cię czeka. Idziesz, bo kochasz do końca.  A ja czasem, jak Jakub i Jan, chcę pierwszych miejsc, uznania, władzy. Przebacz mi moją ślepotę.

Naucz mnie pić Twój kielich - przyjmować trud, krzyż, niezrozumienie, gdy przychodzą.  Uwolnij mnie od porównywania się z innymi i od gniewu, gdy ktoś mnie wyprzedzi.  Uczyń mnie sługą. Nie na pokaz, ale naprawdę. W domu, w pracy, wśród przyjaciół.Ty nie przyszedłeś, aby Ci służono, lecz aby służyć.  Daj mi serce podobne do Twojego: pokorne, odważne, gotowe oddać życie za innych.  I gdy przyjdzie moja Jerozolima, mój krzyż - bądź przy mnie. Przypomnij, że po trzech dniach jest zmartwychwstanie.  

Amen.

Krótkie rozważanie na dziś - Mk 10, 32-45

Myśl na dziś: Wielkość to klękanie.  

Jezus idzie do Jerozolimy i mówi wprost: czeka Go krzyż. A Apostołowie w tym samym momencie kłócą się, kto będzie ważniejszy. Znasz to? 

Jezus nie mówi: przestańcie chcieć być wielcy. Mówi: zmieńcie definicję wielkości. W Jego Królestwie awansuje się w dół. Im niżej potrafisz zejść w służbie, tym bliżej jesteś Niego.

Dziś zapytaj siebie rano: Komu dziś mogę usłużyć tak, żeby nikt poza Bogiem o tym nie wiedział? Może to będzie kawa dla żony, cierpliwość dla dziecka, pomoc koledze w pracy, bez liczenia na rewanż. 

Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć. To jest Twoja trasa na dziś. Jerozolima zaczyna się w Twoim domu.

Myśli do rachunku sumienia z Mk 10, 32-45

Zrób go wieczorem w 3 punktach. Na podstawie tego fragmentu:

1. Moja Jerozolima: Czy uciekam od trudu?  

Jezus szedł przodem na mękę. Uczniowie byli strwożeni.  

• Przed jakim kielichem dziś uciekałem? Jaką trudną rozmowę, zadanie, obowiązek odłożyłem, bo był niewygodny? • Czy umiem zgodzić się na wolę Bożą, nawet gdy jej nie rozumiem i się boję? 

2. Moje ambicje: O co proszę Jezusa?  

Jakub i Jan: Daj nam pierwsze miejsca.  

• O co prosiłem dziś Boga? Czy tylko o sukces, zdrowie, rozwiązanie problemów? A może o serce gotowe służyć? • Czy porównywałem się z innymi? Czy oburzałem się, jak pozostałych dziesięciu, że ktoś ma lepiej, wyżej, więcej? • Gdzie szukałem dziś uznania, poklasku, bycia pierwszym? 

3. Moja służba: Komu byłem panem, a komu sługą?  

Kto by chciał być wielkim, niech będzie sługą waszym.  

• Wobec kogo dziś dałem odczuć swą władzę? Podniosłem głos, skrytykowałem, wykorzystałem pozycję? • Komu realnie usłużyłem? Czy moja miłość kosztowała mnie dziś czas, wysiłek, rezygnację z siebie? • Czy potrafię, jak Jezus, dać swoje życie w małych rzeczach: oddać swój czas, rację, wygodę? 

Zakończ modlitwą: Panie, daj mi pragnąć nie tego, by mi służono, ale bym służył. Amen.

Modlitwa na Dzień Matki

 Oto nowa pieśń na Dzień Matki – pełna wdzięczności i ciepła:

Mamo dziękuję Ci 

Modlitwa na Dzień Matki — możesz ją odmówić w intencji swojej mamy, albo podarować jej jako życzenia:

Modlitwa za Mamę

Boże, Ty sam wybrałeś Maryję na Matkę Twojego Syna,  
dziękuję Ci dziś za moją mamę.
Dziękuję za jej serce, które kochało mnie zanim się urodziłam,  
za ręce, które tuliły gdy było źle,  
za oczy, które czuwały po nocach,  
za słowa, które uczyły mnie dobra.
Proszę Cię, otocz ją swoją opieką.  
Daj jej zdrowie, gdy siły słabną.  
Daj jej radość, gdy troski przygniatają.  
Daj jej pokój, gdy serce się niepokoi.
Błogosław każdemu jej dniowi — temu minionemu i temu, który nadchodzi.  
A jeśli jest już u Ciebie w niebie, przytul ją mocno i powiedz, że pamiętam i kocham.
Amen.

🤍 Modlitwa za mamę, która jest już po drugiej stronie, potrafi ukoić serce.

Modlitwa za Mamę w niebie

Dobry Ojcze,  dziś w Dzień Matki moje serce kieruję do nieba.  
Zabrałeś do siebie moją Mamę, ale miłości nie da się zabrać.  
Ona nadal we mnie jest — w uśmiechu, w słowach, w dobru, którego mnie nauczyła.
Proszę Cię, Panie:  
Przyjmij Ją do swojego światła, gdzie nie ma już bólu ani łez.  
Nagródź Ją za każdą nieprzespaną noc, za każdą cichą ofiarę,  
za miłość, której nigdy nie liczyła.
Jeśli tam tęskni za nami, powiedz Jej, że my też tęsknimy.  
I że spotkamy się kiedyś — na zawsze.
Pozwól mi czuć, że jest blisko, gdy szepczę: „Mamo, dziękuję”.  
Maryjo, Matko wszystkich matek, zaopiekuj się moją Mamą.  
Amen.

EWANGELIA NA DZIEŃ 26.05.2026

 

EWANGELIA NA DZIEŃ 26.05.2026

VIII Tydzień zwykły

Wspomnienie św. Filipa Nereusza, prezbitera

EWANGELIA (Mk 10, 28-31)

Nagroda za wyrzeczenia

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Piotr powiedział do Jezusa: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą».
Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci lub pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym. Lecz wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi».

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ 

1. Kontekst: Skąd to pytanie Piotra?

Tuż przed tym fragmentem Jezus rozmawia z bogatym młodzieńcem. Mówi mu: „Idź, sprzedaj co masz i chodź za Mną”. Młodzieniec odchodzi smutny, bo miał wielki majątek. Jezus komentuje: „Jak trudno bogatym wejść do królestwa Bożego”. 

Uczniowie są wstrząśnięci. W ich mentalności bogactwo = błogosławieństwo Boże. Skoro bogaty nie daje rady, to „któż się może zbawić?”.

I wtedy Piotr, trochę jak rzecznik całej grupy, mówi: „No ale Panie, my to zrobiliśmy. Zostawiliśmy łodzie, sieci, rodzinę. Co my z tego będziemy mieli?”. To bardzo ludzkie pytanie. Idę za Tobą, coś mnie to kosztuje. Jaka jest nagroda?

2. Co dokładnie znaczy „opuścić”?

Jezus wymienia: dom, braci, siostry, matkę, ojca, dzieci, pola.  

W I wieku w Palestynie to był cały świat człowieka. Dom = bezpieczeństwo. Rodzina = tożsamość i zabezpieczenie na starość. Pola = źródło utrzymania. 

„Opuścić” nie zawsze znaczy fizycznie wyjechać i nigdy nie wracać. Chodzi o przesunięcie środka ciężkości. Już nie rodzina, majątek czy kariera są na pierwszym miejscu, ale Jezus i Ewangelia. To On staje się nowym punktem odniesienia. Wszystko inne jest wtórne.

3. Obietnica: „stokroć więcej TERAZ”

Jezus nie mówi tylko o nagrodzie po śmierci. Mówi: „teraz, w tym czasie”. 

Jak to się realizuje? Kto zostawia jedną rodzinę, wchodzi do nowej – Kościoła. Apostołowie stracili dom w Kafarnaum, ale w każdej wspólnocie znajdowali dom. Stracili jedną matkę, a zyskali dziesiątki „matek” – kobiet, które ich karmiły i wspierały. Zyskali braci i siostry w wierze. 

To nie jest matematyczne 100x więcej pól na własność. To nowa jakość relacji. Wyrzeczenie rodzi wspólnotę. Kiedy przestajesz kurczowo trzymać się „moje”, odkrywasz „nasze”.

Kluczowy szczegół: Jezus dodaje „wśród prześladowań”. Czyli to „stokroć więcej” nie oznacza życia bez problemów. Nagroda nie usuwa krzyża. Wspólnota, którą zyskujesz, będzie też wspólnotą dzielenia cierpienia. Nie ma chrześcijaństwa w wersji premium bez trudu.

4. „...a życia wiecznego w czasie przyszłym”

Druga część nagrody wykracza poza doczesność. Wszystkie ziemskie relacje się kończą. Dom się rozpadnie, pola sprzedadzą, rodzice odejdą. Ale to, co robimy „z powodu Mnie i z powodu Ewangelii”, ma wartość wieczną. 

Jezus mówi: inwestycja w królestwo Boże to jedyna, która się nie dewaluuje.

5. Ostrzeżenie na koniec: „pierwsi będą ostatnimi”

To zdanie brzmi jak zimny prysznic. Piotr właśnie liczy, co mu się należy jako „pierwszemu” uczniowi. A Jezus mówi: uważaj, w królestwie Bożym logika jest odwrotna. 

Nie da się „zaklepać” sobie miejsca przez zasługi. Kto idzie za Jezusem z kalkulatorem w ręku, może się przeliczyć. Liczy się motywacja – „z powodu Mnie i z powodu Ewangelii”, nie „z powodu nagrody”.

„Ostatni” – celnicy, grzesznicy, poganie – którzy zaryzykują wszystko w ostatniej chwili, mogą wyprzedzić „pierwszych”, którzy idą, ale z poczuciem, że Bóg ma u nich dług.

Na dziś: 3 pytania do rachunku sumienia 

1. Co jest moim „bogatym młodzieńcem”? Co dziś byłoby mi najtrudniej oddać, gdyby Jezus poprosił? Czas, plany, relacja, pieniądze, opinia innych?  

2. Czy doświadczam tego „stokroć więcej”? Czy idąc za Jezusem zyskuję nowe relacje, sens, pokój? Jeśli nie, to może moje wyrzeczenie jest tylko zewnętrzne, a serce dalej liczy straty. 

3. Z jakim nastawieniem idę? Czy jak Piotr – „zostawiłem wszystko, co mi się należy?” Czy jak dziecko, które ufa, że Ojciec wie lepiej, co jest dla mnie dobre? 

Krótko: Wyrzeczenie w Ewangelii nie jest stratą. To zamiana. Zamieniasz to, czego nie możesz zatrzymać, na to, czego nie możesz stracić. Dostajesz więcej już tu, choć w pakiecie z krzyżem. A pełna wypłata jest w wieczności. Ale działa to tylko wtedy, gdy motywem jest miłość do Jezusa, nie interes.

Modlitwa na podstawie Ewangelii Mk 10, 28-31  

Nagroda za wyrzeczenia

Panie Jezu,  jak Piotr staję dziś przed Tobą i pytam: „Co ja z tego będę miał?”  Bo zostawiłem dla Ciebie moje małe zabezpieczenia:  mój czas, moje plany, moje „muszę mieć”, moje „co powiedzą inni”.  

Czasem liczę, ile mnie kosztuje pójście za Tobą.
Ty mi dziś odpowiadasz: „Nikt nie traci”.  
Więc proszę, pomóż mi uwierzyć, że nie tracę.  
Że kiedy oddaję Ci pierwsze miejsce,  
dostaję stokroć więcej – już teraz.
Daj mi oczy, bym zobaczył te „nowe domy” –  ludzi, którzy stają się rodziną, bo łączy nas Twoja Ewangelia.  
Daj mi serce, bym rozpoznał „braci i siostry”,  
których stawiasz na mojej drodze.  
Daj mi odwagę przyjąć też „pola wśród prześladowań” –  
bo wiem, że nagroda nie oznacza życia bez krzyża.
Ucz mnie, Panie, opuszczać nie tylko rzeczy,  ale przede wszystkim moje myślenie, że coś Ci się ode mnie należy.  
Niech moje wyrzeczenie nie będzie targowaniem się,  ale odpowiedzią miłości na Miłość.  
Zabierz ze mnie mentalność „pierwszego”,  
który liczy zasługi. Uczyń mnie „ostatnim” –  pokornym, ufnym, wolnym.
I kiedy przyjdzie zwątpienie,  
przypomnij mi o życiu wiecznym, które mi obiecałeś.  
Że zamieniam to, czego nie zatrzymam,  
na to, czego nikt mi nie odbierze.
Z powodu Ciebie i z powodu Ewangelii –  
biorę dziś mój dzień i oddaję go Tobie.  
Amen.

Litania oparta na Ewangelii Mk 10, 28-31  

Nagroda za wyrzeczenia

Kyrie, elejson. Kyrie, elejson.  

Chryste, elejson. Chryste, elejson.  

Kyrie, elejson. Kyrie, elejson.

Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.

Jezu, który widzisz serce Piotra pytające o nagrodę, zmiłuj się nad nami.  

Jezu, który obiecałeś stokroć więcej tym, co opuszczają wszystko dla Ciebie, zmiłuj się nad nami.  

Jezu, dla którego warto zostawić dom, rodzinę i pola, zmiłuj się nad nami.

Od przywiązania do tego, co przemija, uwolnij nas, Panie.  

Od lęku, że idąc za Tobą coś stracimy, uwolnij nas, Panie.  

Od rachowania zasług przed Tobą, uwolnij nas, Panie.  

Od mentalności „pierwszego”, który żąda zapłaty, uwolnij nas, Panie.  

Od wiary bez krzyża i prześladowań, uwolnij nas, Panie.

Przez Twoją obietnicę „teraz, w tym czasie”, wysłuchaj nas, Panie.  

Przez dar nowych braci i sióstr w wierze, wysłuchaj nas, Panie.  

Przez nowe domy, które dajesz we wspólnocie Kościoła, wysłuchaj nas, Panie.  

Przez matki i ojców, których stawiasz na naszej drodze, wysłuchaj nas, Panie.  

Przez nadzieję życia wiecznego w czasie przyszłym, wysłuchaj nas, Panie.

Abyśmy opuszczali wszystko z miłości, a nie z wyrachowania, prosimy Cię, Panie.  

Abyśmy umieli rozpoznać „stokroć więcej” w codzienności, prosimy Cię, Panie.  

Abyśmy przyjmowali krzyż razem z nagrodą, prosimy Cię, Panie.  

Abyśmy nie bali się być „ostatnimi” w oczach świata, prosimy Cię, Panie.  

Abyśmy szukali najpierw królestwa Bożego, prosimy Cię, Panie.  

Abyśmy wierzyli, że z Tobą nigdy nie tracimy, prosimy Cię, Panie.

Baranku Boży, który powołujesz i wynagradzasz, przepuść nam, Panie.  

Baranku Boży, który znasz cenę każdego wyrzeczenia, wysłuchaj nas, Panie.  

Baranku Boży, który czynisz ostatnich pierwszymi, zmiłuj się nad nami.

Módlmy się:  

Panie Jezu Chryste, Ty obiecałeś, że każdy, kto opuści wszystko z powodu Ciebie i Ewangelii, otrzyma stokroć więcej już teraz i życie wieczne w przyszłości. Daj nam serce wolne od kalkulacji i pełne ufności, abyśmy szli za Tobą bez lęku o stratę. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.  

Amen.

Modlitwa

Panie Jezu,

Ty znasz moje serce i widzisz wszystko, co noszę w sobie – moje pragnienia, lęki i przywiązania.

Dziękuję Ci za Twoje słowo, które przypomina, że żadna ofiara złożona z miłości nie jest zapomniana.

Ucz mnie zostawiać to, co oddala mnie od Ciebie.

Daj odwagę wybierać dobro, nawet gdy wymaga ono wyrzeczenia.

Gdy droga wiary staje się trudna, umacniaj mnie swoją obecnością i pokojem.

Spraw, abym nie szukał pierwszego miejsca w oczach świata, lecz pragnął być wiernym Tobie.

Niech moją nagrodą będzie Twoja miłość, bliskość i życie wieczne.

Jezu, prowadź mnie drogą zaufania i naucz kochać ponad wszystko.

Amen.

NMP Matka Kościoła

Tytuł Matka Kościoła nadał Maryi papież Paweł VI podczas Soboru Watykańskiego II w 1964 r. Jej wspomnienie obchodzimy w poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego.

 Modlitwa do Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła

O Maryjo, Matko Kościoła,  
Ty, która pod krzyżem Syna Twego zostałaś nam dana za Matkę,  
weź w opiekę cały Kościół święty.  
Ty jesteś Matką Pasterzy i wiernych,  
Matką rodzin i młodzieży,  
Matką cierpiących i poszukujących.  
Uproś nam ducha jedności, wiary i miłości,  
abyśmy wiernie trwali przy Chrystusie,  
Twoim Synu i naszym Panu.  
Matko Kościoła, prowadź papieża, biskupów, kapłanów i cały lud Boży  
drogą prawdy i świętości.  
Bądź nam Orędowniczką w trudnościach,  
Pocieszycielką w smutkach,  
Gwiazdą w chwilach ciemności.  
Pomóż nam otwierać serca na Ducha Świętego,  
abyśmy jak Ty mówili Bogu nasze „fiat”  
i budowali Kościół żywy, pełen nadziei.  
Maryjo, Matko Kościoła, módl się za nami.  
Amen.

Różaniec do Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła. 

Możesz go odmawiać na zwykłym różańcu. Rozważania skupiają się na roli Maryi w Kościele.

Jak odmawiać

Zaczynamy jak zwykle:  

Znak Krzyża → Wierzę w Boga → Ojcze nasz → 3x Zdrowaś Maryjo o wiarę, nadzieję i miłość → Chwała Ojcu

Potem każda dziesiątka:

Tajemnice różańca do Matki Kościoła

1. Maryja ogłoszona Matką Kościoła  

Na Soborze Watykańskim II papież Paweł VI ogłasza Maryję Matką całego Ludu Bożego.  

Owoc tajemnicy: miłość do Kościoła  

Ojcze nasz → 10x Zdrowaś Maryjo → Chwała Ojcu → O mój Jezu...

2. Maryja obecna w Wieczerniku z Apostołami  

Maryja trwa z Apostołami na modlitwie, oczekując Ducha Świętego. Rodzi się Kościół.  

Owoc tajemnicy: jedność i wytrwała modlitwa  

Ojcze nasz → 10x Zdrowaś Maryjo → Chwała Ojcu → O mój Jezu...

3. Maryja pod Krzyżem przyjmuje nas za dzieci  

„Niewiasto, oto syn Twój” J 19,26. Maryja staje się Matką każdego z nas.  

Owoc tajemnicy: synowskie oddanie Maryi  

Ojcze nasz → 10x Zdrowaś Maryjo → Chwała Ojcu → O mój Jezu...

4. Maryja, Matka pasterzy i powołanych  

Maryja wspiera papieża, biskupów, kapłanów i osoby konsekrowane w ich posłudze.  

Owoc tajemnicy: świętość duchowieństwa i nowe powołania  

Ojcze nasz → 10x Zdrowaś Maryjo → Chwała Ojcu → O mój Jezu...

5. Maryja, Matka Kościoła w drodze  

Maryja idzie z nami przez dzieje, pociesza w prześladowaniach, prowadzi do Syna.  

Owoc tajemnicy: odwaga i wierność w Kościele  

Ojcze nasz → 10x Zdrowaś Maryjo → Chwała Ojcu → O mój Jezu...

Modlitwa na zakończenie

Pod Twoją obronę  

Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko,  

naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych,  

ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać,  

Panno chwalebna i błogosławiona.  

O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza.  

Z Synem swoim nas pojednaj, Synowi swojemu nas polecaj,  

swojemu Synowi nas oddawaj. Amen.

Wezwanie  

K: Matko Kościoła,  

W: Módl się za nami.

Wspomnienie NMP Matki Kościoła przypada w poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego. To piękny dzień, żeby odmówić ten różaniec za cały Kościół, zwłaszcza za przeżywających kryzysy i odchodzących.

NMP MATKI KOŚCIOŁA - ŚWIĘTO

EWANGELIA NA DZIEŃ 25.05.2026

NMP MATKI KOŚCIOŁA - ŚWIĘTO

EWANGELIA (J 19, 25-34)

Oto Matka Twoja

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».

I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Dokonało się!».

I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem – Żydzi prosili Piłata, żeby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała.

Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Jezusem byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok, a natychmiast wypłynęła krew i woda.

Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii (J 19, 25–34)

„Oto Matka twoja”

Pod krzyżem Jezusa stoją ci, którzy nie uciekli — Maryja, umiłowany uczeń i wierne kobiety. To chwila bólu, ale także wielkiej miłości i nowego początku. Jezus, cierpiąc i oddając życie za świat, nie myśli o sobie. Patrzy na swoją Matkę i na ucznia, którego miłował, mówiąc: „Niewiasto, oto syn Twój… Oto Matka twoja”.

W tych słowach Jezus daje nam niezwykły dar — Maryję jako Matkę wszystkich wierzących. Umiłowany uczeń symbolizuje każdego z nas. Chrystus pragnie, abyśmy nie byli sami na drogach życia i wiary. Maryja staje się Matką Kościoła — Matką, która trwa przy swoich dzieciach w cierpieniu, zagubieniu i nadziei.

Przebity bok Jezusa, z którego wypłynęła krew i woda, jest znakiem miłości bez granic. Ojcowie Kościoła widzieli w tym narodziny Kościoła i źródło sakramentów — chrztu i Eucharystii. Z otwartego Serca Jezusa wypływa życie dla świata.

Ta Ewangelia zaprasza nas, aby — jak św. Jan — „wziąć Maryję do siebie”, do swojego domu, codzienności i modlitwy. Ona nie zatrzymuje nas na sobie, lecz zawsze prowadzi do Jezusa.

Ten fragment to jeden z najbardziej intymnych i teologicznie gęstych momentów Męki Pańskiej. Dzieje się dosłownie w cieniu krzyża, między ostatnim tchnieniem a przebitym bokiem. Jan, naoczny świadek, splata tu 3 warstwy: ludzką, kościelną i sakramentalną.

1. „Niewiasto, oto syn Twój… Oto Matka twoja” — narodziny nowej rodziny | J 19,26-27 |  

To nie jest tylko akt troski o samotną matkę. Jezus umiera, ale zanim „wykona się”, zabezpiecza coś większego. 

„Niewiasto” – to samo słowo, którego użył w Kanie Galilejskiej J 2,4. Tam zaczął znaki, tu je dopełnia. W obu scenach Maryja jest obecna na początku i na końcu publicznej misji. „Niewiasta” odsyła też do Rdz 3,15 – obietnicy Niewiasty, której potomstwo zwycięży zło. Pod krzyżem ta obietnica się wypełnia.

„Oto syn Twój” / „Oto Matka twoja” – Jezus tworzy nową relację. Uczeń umiłowany nie ma imienia, bo to każdy z nas. W Jego osobie cały Kościół otrzymuje Maryję za Matkę. A Maryja otrzymuje nas. Od tej godziny, czyli od godziny Krzyża, macierzyństwo Maryi rozszerza się na wszystkich uczniów. 

Tradycja widzi tu akt założycielski: spod krzyża rodzi się Kościół. A Maryja staje się Matką Kościoła – tytuł oficjalnie potwierdzony przez Pawła VI w 1964 r.

„Wziął Ją do siebie” – dosł. eis ta idia = „do swojej własności, do swojego domu, do swojego życia”. To nie tylko dach nad głową. To zaproszenie, żeby zrobić w swoim życiu miejsce dla Maryi. Uczeń nie pyta, nie dyskutuje. Po prostu przyjmuje.

2. „Pragnę… Wykonało się” | J 19,28-30 |  

„Pragnę” – najkrótsze słowo Jezusa na krzyżu. Po ludzku: odwodnienie, skrajne wyczerpanie. Biblijnie: wypełnienie Ps 69,22: „dali mi pić ocet”. Teologicznie: to pragnienie zbawienia człowieka. Augustyn powie: „Bóg pragnie, aby Go pragniono”. Jezus pragnie Ciebie.

„Wykonało się” – Tetelestai. Jedno słowo po grecku. To nie krzyk przegranego, ale okrzyk zwycięzcy. Na krzyżu dług ludzkości został spłacony. Misja Ojca – doprowadzona do końca. Tu nie umiera ofiara przemocy, tu Kapłan składa doskonałą ofiarę.

3. Krew i woda z przebitego boku | J 19,34 |  

Żołnierze łamią golenie łotrom, żeby przyspieszyć śmierć. Jezus już nie żyje, więc nie łamią – wypełnia się Wj 12,46: „kości jego łamać nie będziecie” o Baranku Paschalnym. 

Ale przebicie włócznią jest kluczowe. Z boku wypływa krew i woda. Dla Jana to nie przypadek fizjologiczny. To znak. 

Ojcowie Kościoła widzą tu narodziny sakramentów:  

• Krew → Eucharystia   • Woda → Chrzest   

Z przebitego boku Nowego Adama rodzi się Nowa Ewa – Kościół. Tak jak Ewa powstała z boku śpiącego Adama w Raju Rdz 2,21-22, tak Kościół rodzi się z boku Chrystusa, który „zasnął” w śmierci. Krzyż to nie klęska. To łoże narodzin.

Co to znaczy dziś?

 1. Nie jesteś sierotą. 

W najciemniejszej godzinie Jezus pomyślał o relacji. Dał Ci Matkę. Maryja nie jest dodatkiem do pobożności. Jest darem z testamentu Jezusa. „Weź Ją do siebie” znaczy: zaproś Ją do swojej codzienności, decyzji, ran.  

2. Kościół rodzi się z rany. 

Nasze wspólnoty, sakramenty, życie łaski – wszystko wypływa z przebitego Serca. Gdy czujesz się rozbity, przypomnij sobie: Bóg potrafi wyprowadzić życie właśnie z przebicia. 

 3. „Wykonało się” nie znaczy „koniec”.

 To znaczy „dokonane”. Twoje zbawienie zostało już opłacone. Nie musisz zasługiwać na miłość Boga. Masz na nią odpowiedzieć.  

Na modlitwę: Stań dziś w myślach obok Jana pod krzyżem. Usłysz skierowane do Ciebie: „Oto Matka twoja”. Co odpowiesz? Czy „weźmiesz Ją do siebie” – do swojego domu, planu dnia, trudnej relacji? 

I drugie pytanie: czego „pragnie” Jezus w Twoim życiu teraz? 

Maryja spod krzyża milczy. Ale jest. To Matka, która nie ucieka, gdy boli.

Zesłanie Ducha Świętego

 

EWANGELIA NA DZIEŃ 24.05.2026

Zesłanie Ducha Świętego 

EWANGELIA (J 20, 19-23)

Weźmijcie Ducha Świętego

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii 

1. Kontekst: strach zamieniony w radość 

Dzieje się to „wieczorem w dniu zmartwychwstania”. Uczniowie są zamknięci - dosłownie i w przenośni. Zamknięte drzwi to strach przed Żydami, poczucie klęski po śmierci Mistrza, brak nadziei. I w ten lęk wchodzi Zmartwychwstały. Nie puka. Po prostu „stanął pośrodku”. 

To jest pierwsza dobra nowina: żaden nasz lęk, żadne zamknięcie nie jest barierą dla Jezusa. On przechodzi przez mury, które sami budujemy.

2. «Pokój wam» – nie życzenie, ale dar 

Jezus mówi to dwa razy. W Biblii powtórzenie = podkreślenie. To nie jest zwykłe „cześć” ani „uspokójcie się”. Hebrajskie szalom to pełnia, zdrowie, pojednanie z Bogiem, ze sobą i z innymi. 

Jezus daje im pokój dokładnie wtedy, gdy go nie mają. Pokazuje rany – dowód, że ten pokój kosztował. Nie jest to tani spokój, ale pokój wywalczony na krzyżu. Rany Zmartwychwstałego nie zniknęły. Zostały przemienione. I tylko dlatego mogą leczyć nasze rany.

3. «Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam» 

Tu zmienia się wszystko. Uczniowie przestają być tylko „ocalonymi”. Stają się „posłanymi”. Misja Jezusa przechodzi na nich. Nie są wysłani, żeby byli sami. Są wysłani tak jak Jezus – czyli z Ojcem, w miłości, do końca. 

Kościół rodzi się nie przy organizacji, ale przy posłaniu. Nie jesteśmy klubem ludzi uratowanych. Jesteśmy ekipą ratunkową.

4. «Tchnął na nich: Weźmijcie Ducha Świętego» 

To jest janowa Pięćdziesiątnica. W Księdze Rodzaju Bóg tchnął w nozdrza Adama i stał się on istotą żywą. Teraz Jezus tchnie na uczniów – daje nowe stworzenie, nowe życie. 

Duch Święty to oddech Boga. Bez Niego uczniowie dalej siedzieliby za zamkniętymi drzwiami. Z Nim – kilka tygodni później wyjdą na ulice Jerozolimy i świat stanie na głowie.

5. Władza odpuszczania grzechów 

„Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone” – to zdanie brzmi mocno. Jezus przekazuje Kościołowi władzę, którą sam miał: pojednania. To fundament sakramentu pokuty. 

Ale zwróć uwagę: nie mówi „osądzajcie”, tylko „odpuszczajcie”. Pierwszym zadaniem Kościoła jest nieść miłosierdzie. Zatrzymanie grzechów to sytuacja wyjątkowa – gdy człowiek nie chce przebaczenia. Bóg nikomu nie odmawia miłosierdzia, ale szanuje wolność.

Na dziś – 3 myśli do zabrania

Co to znaczy dla mnie?

Jakie „zamknięte drzwi” mam dziś w sercu? Strach przed przyszłością, zranienie, wstyd? Jezus przez nie przechodzi. Nie muszę najpierw być idealny.

Pokój to nie brak problemów, ale obecność Jezusa w środku problemów. Gdzie dziś najbardziej potrzebuję usłyszeć: „Pokój tobie”?

Duch Święty to nie teoria. To siła do wyjścia z „zamknięcia”, do przebaczenia komuś, do mówienia o wierze. Proś: „Tchnij we mnie, Panie”.

Krótka modlitwa tym tekstem

Panie Jezu, Ty wchodzisz mimo moich zamkniętych drzwi.  Daj mi Twój pokój – nie taki, jaki daje świat.  Tchnij we mnie Ducha, żebym nie był chrześcijaninem „z lęku”, ale „z posłania”.  Ucz mnie przebaczać tak, jak Ty mi przebaczyłeś. Amen.  

Jak dziś rozeznać „tchnienie Ducha Świętego”?  

Jezus „tchnął” na Apostołów. Delikatnie, bez hałasu. Duch Święty tak działa do dziś – nie robi show, raczej szepcze. Tylko jak ten szept odróżnić od własnych myśli, lęku albo presji otoczenia? Św. Ignacy Loyola i cała tradycja Kościoła dała nam kilka konkretnych narzędzi. 

1. Czym w ogóle jest „tchnienie Ducha”?

To nie zawsze ogień i wicher jak w Dziejach Apostolskich. Najczęściej to: 

• Nagle światło – rozumiesz coś z Ewangelii, co wcześniej było obce.  • Poruszenie serca – pokój, radość, smutek z powodu grzechu, tęsknota za Bogiem.  • Impuls do dobra – chcesz zadzwonić do kogoś, przebaczyć, pomóc, choć „nie masz czasu”.  • Siła do trudnej decyzji – nagle wiesz, że dasz radę, choć po ludzku to bez sensu. 

Duch Święty nie jest chaotyczny. Tchnie w jednym kierunku: upodobnić nas do Jezusa.

Św. Ignacy mówił krótko: Duch Święty działa jak kropla wody na gąbkę – wsiąka cicho. Zły duch jak kropla na kamień – hałasuje.

3. Praktyka: 4 kroki rozeznawania na co dzień

Weź kartkę albo notes w telefonie. Zajmie 10 min.

Krok 1: Nazwij  

Co dokładnie czuję? „Mam impuls, żeby przeprosić brata” / „Kusi mnie, żeby rzucić tę pracę z dnia na dzień”.

Krok 2: Zatrzymaj  

Nie działaj od razu. Duch Święty lubi ciszę. Powiedz: „Panie, jeśli to od Ciebie, potwierdzaj. Jeśli nie, zabierz”. Daj 24-48h, jeśli nie ma zagrożenia życia.

Krok 3: Skonsultuj  

Duch Święty mówi przez Słowo i przez wspólnotę. 

• Otwórz Pismo – co Jezus mówi w tym temacie?  • Pogadaj z kimś mądrzejszym duchowo: kierownik duchowy, dojrzały przyjaciel, spowiednik. Diabeł uwielbia, gdy działasz sam. 

Krok 4: Popatrz na owoce  

Zrób mały krok i zobacz: jest więcej miłości i wolności czy więcej chaosu? Jezus powiedział: „Po owocach ich poznacie” Mt 7,16. To najpewniejszy test.

4. Typowe pułapki – czyli co to nie jest tchnienie Ducha 1. Emocjonalna bomba – „Czuję się super na uwielbieniu, więc rzucam studia i jadę na misje”. Emocje są dobre, ale Duch daje też rozum.  2. Ucieczka – „Czuję, że mam zostawić męża, bo w tym małżeństwie nie ma pokoju”. Duch Święty nie łamie przysięgi. Leczy, nie ucieka. 3. Pycha duchowa – „Wszyscy się mylą, tylko ja mam natchnienie”. Duch Święty jest pokorny. Działa we wspólnocie. 4. Paraliż analizą – „Nie zrobię nic, dopóki nie będę na 100% pewny”. Duch daje wystarczająco światła na jeden krok, nie na całą autostradę.  

5. Krótka modlitwa o rozeznanie

Możesz wracać do niej codziennie rano:  

*„Duchu Święty, Ty jesteś cichym tchnieniem.  

Daj mi serce zasłuchane.  

Gdy to Ty mówisz, daj mi pokój i odwagę.  

Gdy to nie Ty, zabierz niepokój i pośpiech.  

Jezu, naucz mnie rozpoznawać Twój głos. Amen.”*

Na koniec konkret: 

Dziś wieczorem zrób 3 minuty rachunku sumienia. Zapytaj: „Duchu Święty, gdzie dziś tchnąłeś, a ja nie zauważyłem?”. Zapisz jedną rzecz. Po tygodniu zobaczysz wzór.

SOBOTA VII TYGODNIA WIELKANOCNEGO

 

EWANGELIA NA DZIEŃ 23.05.2026

SOBOTA VII TYGODNIA WIELKANOCNEGO

EWANGELIA (J 21, 20-25)

Świadectwo św. Jana Apostoła

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Gdy Jezus zmartwychwstały ukazał się uczniom nad jeziorem Genezaret, Piotr, obróciwszy się, zobaczył idącego za sobą ucznia, którego miłował Jezus, a który to w czasie uczty spoczywał na Jego piersi, i powiedział: «Panie, kto jest ten, który Cię zdradzi?».

Gdy więc go Piotr ujrzał, rzekł do Jezusa: «Panie, a co z tym będzie?».

Odpowiedział mu Jezus: «Jeżeli chcę, aby pozostał, aż przyjdę, co tobie do tego? Ty pójdź za Mną!».

Rozeszła się wśród braci wieść, że uczeń ów nie umrze. Ale Jezus nie powiedział mu, że nie umrze, lecz: «Jeśli Ja chcę, aby pozostał, aż przyjdę, co tobie do tego?».

Ten właśnie uczeń daje świadectwo o tych sprawach i on je opisał. A wiemy, że świadectwo jego jest prawdziwe.

Jest ponadto wiele innych rzeczy, których Jezus dokonał, a które, gdyby je szczegółowo opisać, to sądzę, że cały świat nie pomieściłby ksiąg, jakie trzeba by napisać.

Oto słowo Pańskie.

Komentarz 

Ewangelia według św. Jana (J 21, 20-25)

 ukazuje ostatnie słowa zapisane przez umiłowanego ucznia Jezusa. Święty Jan nie skupia uwagi na sobie, lecz prowadzi nas do Chrystusa. Piotr pyta Jezusa o los Jana, ale Pan odpowiada: „Ty pójdź za Mną”. To ważne przypomnienie, że każdy człowiek ma własną drogę powołania i własną historię z Bogiem.

Święty Jan daje świadectwo prawdzie. Nie pisze wszystkiego, co Jezus uczynił, bo – jak mówi Ewangelia – świat nie pomieściłby ksiąg opisujących Jego dzieła. To pokazuje, że Jezus jest niewyczerpanym źródłem życia, miłości i łaski.

Ta Ewangelia zachęca, aby nie porównywać się z innymi, lecz wiernie iść za Chrystusem każdego dnia. Bóg zna nasze serca, nasze cierpienia i nasze powołanie. Najważniejsze jest, by pozostać blisko Jezusa i świadczyć o Nim życiem – tak jak czynił to św. Jan Apostoł.