Modlitwa na Pierwszą Niedzielę Wielkiego Postu

 

Panie Jezu,
dziś wchodzę z Tobą na pustynię ciszy i serca.
Chcę zatrzymać się w biegu codzienności,
aby usłyszeć Twój głos i zobaczyć prawdę o sobie.
Ty znasz moje słabości, pokusy i lęki.
W chwilach próby umacniaj mnie swoim Słowem,
abym nie szukał łatwych dróg,
lecz wybierał wierność i dobro.
Oczyść moje serce z tego, co oddala mnie od Ciebie.
Naucz mnie postu, który przemienia duszę,
modlitwy, która otwiera niebo,
i miłości, która dostrzega drugiego człowieka.
Spraw, abym w czasie Wielkiego Postu
odnalazł głębszą wiarę, nadzieję i pokój.
Prowadź mnie drogą nawrócenia,
aby moje serce było gotowe na radość Zmartwychwstania.
Jezu, ufam Tobie.
Amen.

Modlitwa na drugi dzień Wielkiego Postu

 

Panie Jezu Chryste,
w ciszy serca staję dziś przed Tobą.
Ucz mnie patrzeć na moje życie Twoimi oczami,
abym zobaczył to, co wymaga przemiany.
Oczyść moje myśli,
ulecz rany serca,
oddal ode mnie pychę, gniew i obojętność.
Daj mi serce skruszone i pokorne,
które nie usprawiedliwia grzechu,
lecz ufa Twojemu miłosierdziu.
Naucz mnie wyrzekać się tego,
co oddala mnie od Ciebie,
i wybierać dobro każdego dnia.
Niech post umacnia moją wolę,
modlitwa otwiera mnie na Twoją obecność,
a jałmużna uczy miłości wobec bliźnich.
Maryjo, Matko Miłosierdzia, prowadź mnie drogą nawrócenia.
Amen.

Światło na drodze

 
Modlitwa – Ofiarowanie Pańskie

Jezu, Światło świata, prowadź nas,
Jezu, Światło świata, bądź w nas.
W mroku serc, w ciemności dni,
Jezu, Światło świata, świeć.

Dziś niesiony do świątyni,
Syn Maryi, dar Ojcu dany.
Przychodzimy z naszym życiem,
by je Tobie ofiarować dziś.

Ty rozpraszasz noc i lęki,
płomień wiary w sercach tlisz.
Gdy zwątpienie nas ogarnia,
Ty nam drogę jasno lśnisz.

Matko Boża Gromniczna,
Ty niosłaś Światło w noc.
Strzeż naszych domów i rodzin,
chroń nas swoją cichą mocą.

Przyjmij, Panie, nasze serca,
naszą pracę, radość, ból.
Niech Twoje światło w nas pozostanie
dziś i na wieczny czas.

Modlitwa na Święto Ofiarowania Pańskiego

 

Panie Jezu Chryste,
Światłości świata,
dziś przyniesiony do świątyni,
ofiarowany Ojcu z miłości do nas.
Przychodzimy do Ciebie z naszym życiem,
jak Maryja i Józef z Dzieciątkiem,
niosąc to, co kruche i niedoskonałe,
ale pragnące Twojej obecności.
Ty jesteś Światłem,
które rozprasza mroki lęku i zwątpienia.
Rozświetl nasze serca,
abyśmy potrafili rozpoznać Twoją wolę
w codziennych wyborach i doświadczeniach.
Matko Boża Gromniczna,
która niosłaś Światłość świata,
ucz nas ufności i cichego posłuszeństwa Bogu.
Chroń nasze domy i rodziny
od wszelkiego zła, nieszczęść i niepokoju,
jak płomień gromnicy chroni przed nocą.
Panie, przyjmij nasze życie
jako dar złożony na Twoim ołtarzu.
Uczyń nas świadkami Twojego światła,
abyśmy w ciemnościach tego świata
nieśli nadzieję, pokój i miłość.
Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Amen.

Światło pod Damaszkiem . Pieśń o nawróceniu św. Pawła Apostoła

Nawrócenie św. Pawła (Szawła z Tarsu), obchodzone 25 stycznia, to jedno z najważniejszych wydarzeń w chrześcijaństwie. Ok. 35 r. n.e. gorliwy prześladowca chrześcijan, Szaweł, doznał cudownego objawienia Jezusa Zmartwychwstałego w drodze do Damaszku. Upadł olśniony niebiańskim światłem i usłyszał głos: „Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?”. 

To nagłe i niespodziewane wydarzenie całkowicie odmieniło życie Pawła, prowadząc go od nienawiści do całkowitego zawierzenia Jezusowi jako Panu.

 Światło pod Damaszkiem

Pieśń o nawróceniu św. Pawła Apostoła

Szedł w pychę odziany, z groźbą w sercu swym,
Prześladowca drogi, co do Boga wiedzie.
Lecz nagle z nieba blask poraził ziemski cień,
A Głos przemówił: „Czemu Mnie krzywdzisz?”

Panie, Tyś Światłem na drodze Pawła,
Z mroku ku prawdzie powołałeś go.
Z upadku wzniosłeś, z nocy wyprowadzasz 
Apostoł narodów głosi Imię Twe.

Padł na ziemię, oślepł, lecz serce przejrzało,
Gdy poznał, że Jezus jest Panem chwały.
W ciszy i poście wołał: „Cóż mam czynić?”
A łaska w słabości objawiła moc.

Panie, Tyś Światłem na drodze Pawła,
Z mroku ku prawdzie powołałeś go.
Z upadku wzniosłeś, z nocy wyprowadzasz 
Apostoł narodów głosi Imię Twe.

Już nie mieczem, lecz słowem Krzyża,
Nie gniewem, lecz miłości żarem.
Wybrany naczyniem, posłany w świat,
By nieść Ewangelię aż po krańce ziemi.

Naucz i nas, o Chryste Panie,
Upaść przed Tobą, by powstać w prawdzie,
By każde serce, dotknięte łaską,
Zawołało: „Jezus jest Pan!”

Panie, Tyś Światłem na drodze Pawła,
I dziś do życia powołujesz nas.
Z mroku ku wierze, z lęku ku nadziei —
Na chwałę Ojca prowadź lud Twój.