Pieśń Fatimska Gdzie bieli się kościółek na Cova da Iria, Gdzie pastuszkowie klęczeli na mokrej trawie, Objawiła się Pani, co słońcem jaśniała, Cudowne orędzie zostawiając w chwale. Trzy małe serca, Łucja, Hiacynta i Franciszek, W prostocie i wierze słowa Matki chwytały. O modlitwę i pokój, o pokutę i post, O powrót do Boga błagalnie wołały. Słońce, co rano nad horyzontem wzeszło, W południe stało się srebrzystą tarczą. Kręciło się w kółko, jak koło ogniste, Barwy tęczy na ziemię rzucając blaskiem. I wszyscy ujrzeli ten cud niebywały, Nawet niewierzący wstrzymali oddech. Słońce, co zwykle nas ciepłem ogrzewa, Tym razem nam pokazało potęgę nieba. Tajemnice trzymały w milczeniu pastuszki, Aż nadszedł czas, by je światu objawić. O wojnach, o piekle, o kościele i wiekach, O tym, co czeka nas, jeśli Boga obrazimy. Watykan wkrótce orędzie przyjął, Święta Kongregacja błądzącym ogłosiła. Że orędzie z Fatimy to prawdy głos, O nadziei, o nawróceniu, o miłości Boskiej. Gdzie bi...