Modlitwa na każdy dzień

Pieśń (Łk 1, 46-55)  Kantyk Maryi Wielbi dusza moja Pana  i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.  Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,  a Jego imię jest święte. Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie  nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia,  rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu,  a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami,  a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem,  pomny na swe miłosierdzie, Jak obiecał naszym ojcom,  Abrahamowi i jego potomstwu na wieki. Chwała Ojcu i Synowi,  i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze,  i na wieki wieków. Amen.

Idziesz z pośpiechem przez góry wysokie, Dziewico, którą Bóg uczynił Matką, By starszej matce wieścić cud przedziwny Miłości Bożej. Kiedy Elżbieta głos Twój usłyszała, Ukryte dziecię radość swą objawia, A Twoja krewna zowie Ciebie Panią I najszczęśliwszą. Swoim wybraniem weselisz się wielce I pełna Ducha, który mówił w Tobie, Wysławiasz dzieła Zbawcy Najwyższego Natchnioną pieśnią. Błogosławiona przez wszystkie narody I wychwalana jako Matka Boga, Ich wiara widzi w Tobie rozdawczynię Niebiańskiej łaski. Ty zaś, Maryjo, dźwigając Chrystusa, Przynosisz ludziom dary zawsze nowe, Więc razem z Tobą Boga w Trójcy Świętej Wielbimy hymnem. Amen.

 Maryja Panna Elżbietę nawiedza, Idąc spiesznie na góry; Królowa sługę z wizytą uprzedza, Pierwsze świadczy honory: Matką jest Boską, wyższą nad ludzi, Przecież do niższej sama się trudzi, Dając nam przykład pokory.  Elżbieta ze czcią w objęcia Ją chwyta, I do siebie zaprasza, Każdy tę Panią z uprzejmością wita, W domu Zacharyjasza: Skądże ta łaska, o Matko droga, Że nam przynosisz w żywocie Boga, Stwórcę oraz Mesyjasza.  Jan na Maryi przyjście wyskakuje, Choć we wnętrznościach zamknięty; Już drogę Panu przesłaniec toruje, Sam niedawno poczęty: Brzemię Maryi Boskie przenika, Stwórcę poznaje, palcem wytyka, Skacze w żywocie Elżbiety. Bywają wzajem wizyty na świecie, Ale pewne zgorszenia; Więc bierzmy za wzór, oddane Elżbiecie, Maryi nawiedzenia, Które nie miały żadnej biesiady, Tylko o Bogu i cnotach rady, Pożyteczne do zbawienia.

"O Królowo moja! Z jaką skwapliwością śpieszyłaś się odwiedzić rodzinę świętej Elżbiety! Racz, Dziewico święta, odwiedzić i ubożuchne mieszkanie duszy mojej. Pokwap się, Maryjo, gdyż widzisz, jak biedny jestem, ile złego mi grozi i wiedzie mnie do zguby wiecznej. Odwiedzaj mnie jak najczęściej w życiu, ale bądź nade wszystko przy mnie w godzinę śmierci, gdyż wtedy Twa pomoc najpożądańszą mi będzie. Nie jestem godzien, abyś mnie tu na tej ziemi widoczną Twą obecnością rozradowała, jak to uczyniłaś tylu swym wielbicielom; poprzestanę przeto na tym, iż Cię ujrzę w Twym Królestwie, w niebiesiach, gdzie Cię pragnę uczcić i dzięki Ci złożyć za wszystko dobre, któreś mi wyświadczyła. Zadowolony będę, jeśli mi nie odmówisz swego zmiłowania; teraz zaś zechciej się za mną wstawiać do Pana nad Pany. Módl się przeto za mną, Maryjo, i polecaj mnie Synaczkowi swemu. Amen". ( Żywoty Świętych Pańskich na wszystkie dni roku - Katowice/Mikołów 1937r.)

Kyrie, elejson! Chryste, elejson! Kyrie, elejson! Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas! Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami. Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami. Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami. Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami. O Maryjo, która sprawiłaś tak wielką radość Elżbiecie,             módl się za nami. O Maryjo, która ukryłaś swoją wielkość przy nawiedzeniu świetej Elżbiety… O Maryjo, która stałaś się przyczyną, iż Jan Chrzciciel został poświęcony w łonie swojej matki … O Maryjo, która napełniłaś błogosławieństwem cały dom Elżbiety … O Maryjo, która pozostałaś przez trzy miesiące u Elżbiety … O Maryjo, którą święta Elżbieta powitała słowami : Błogosławiony owoc żywota Twojego  O Maryjo, którą Elżbieta nazwała Matką Pana swego … O Maryjo, na której powitanie dzieciątko w łonie swojej matki poruszyło się z radości … O Maryjo, która dlatego, żeś uwierzyła, ...

Święto Nawiedzenia to spotkanie dwóch kobiet, którym wielkie rzeczy Pan uczynił; to potrzeba podzielenia się radością; to chęć niesienia pomocy bliźniemu; to moment uwielbienia Boga:  Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: "Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane C...