Historia ostatniej misji Marii Magdaleny. Historia, której nie ma w Ewangelii, ale która żyje w kamieniach Prowansji od dwóch tysięcy lat. Ostatnia łódź Kiedy w Jerozolimie zaczęły płonąć pierwsze domy chrześcijan, a Jakub został ukamienowany, grupa uczniów zrozumiała, że muszą uciekać. Do małej łodzi bez żagla i wioseł wsadzono ich siedmioro. Marię zwaną Magdaleną, jej siostrę Martę, ich brata Łazarza, którego Jezus wskrzesił, służącą Marcelle, Maksymina i kilku innych. To nie miała być podróż. To miał być wyrok. Łódź bez steru na Morzu Śródziemnym to grób. Mówiono, że morze ich nie chciało. Przez trzynaście dni sztorm omijał ich łupinę. Fale podnosiły się wokół, ale nie w środku. Aż pewnego ranka, pachnącego sosnami i solą, łódź otarła się o białe kamienie niedaleko Marsylii. Mieszkańcy Prowansji pamiętają pierwszy cud, jaki tam ujrzeli. Maria Magdalena zeszła na brzeg i na skale, gdzie stanęła jej bosa stopa, wytrysnęło źródło słodkiej wody. Do dziś w Saintes-Maries-de-l...