Ojcze ubogich 1. Ojcze ubogich i sierót Patronie, Któryś strapionym dany ku obronie; Wincenty Ciebie, gdy niebo wynosi, Ziemia z weselem Apostołem głosi. 2. Na wzór Chrystusa grzeszników prowadzisz Do Boga, gdy im spowiedź szczerą radzisz Z całego życia, by za rozgrzeszeniem Bogu służyli prawem już sumieniem. 3. Po wsiach, miasteczkach nauczasz prostaka, Zarówno z panem kochasz mizeraka, Stajesz się wszystkim wszystko, bez pragnienia Innej korzyści, prócz ludzi zbawienia. 4. Jak wielki skutek Twoje prace mają, Polska i cudze kraje to zeznają; Gdy na nauki lud i na kazania Bieży, szukając z Bogiem pojednania. 5. Dziatki rodzicom do nóg upadają, One rzewnemi łzami podlewają; A nieprzyjaciel poprzestając złości, Daruje krzywdy dla Boskiej miłości. 6. Ustają gusła i wszeteczne mowy, Przeklęctwa, zdrady, przysięgi, obmowy; Kradzione rzeczy, albo też zgubione, Bywają wtenczas wiernie przywrócone. 7. Zbrodni niesłychać, potem każdy Bogu Chwałę oddaje, a ty w złym nałogu, Grzeszniku l...