🌿 „Czy to ja, Panie?” 1. W ciszy nocy srebro brzęczy, serce człowieka drży i jęczy, za trzydzieści zdradził Cię — Ten, co był tak blisko mnie… A Ty patrzysz pełen bólu, miłość skryta w Twoim królu, nie odrzucasz nawet dziś tego, kto chce odejść w cień. Czy to ja, Panie, zdradzam Cię? Czy moje serce błądzi gdzieś? Czy moją drogą cień i noc, gdy Ty mi dajesz światło wciąż? Czy to ja, Panie, ranię Cię? Gdy wybieram świat, nie Ciebie… Przebacz mi, nim przyjdzie kres — zostań, Jezu, we mnie. Przy stole świętym łamiesz chleb, miłość rozdajesz, choć znasz grzech, każdy pyta w serca drżeniu: „Czy to ja?” — w swoim sumieniu. A Judasz milczy, wzrok odwraca, ciemność w duszy się obraca, bierze kawałek z Twoich rąk — i odchodzi w nocny mrok… Ile razy, Jezu mój, sprzedałem Cię za pusty trud, za wygodę, lęk i cień, za chwilowy świata sen… A Ty wciąż kochasz mimo zdrad, cierpliwie czekasz tyle lat, aż powrócę znów jak syn i odnajdę życia sens. Daj mi serce wierne być, gdy przyjdzie próba — przy Tobi...