Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą Boże Narodzenie - obyczaje

Modlitwa przy żłóbku Pana Jezusa

Jezu Chryste, Boskie Dziecię, przyjmij nasze modlitwy i pieśni, przyjmij dary nasze, naszą wiarę nadzieję i miłość. Jezu nasz, złożony w żłobie - wierzymy w Ciebie! Chociaż rodzisz się w ubogiej stajni. W ierzymy w Ciebie! Chociaż Cię oglądamy jako słabe niemowlę... Chociaż przychodzisz na świat w ubóstwie... Chociaż ukrywasz swoje Bóstwo... Razem z klęczącymi przed Tobą pasterzami... Jezu, Boże Dziecię - ufamy Tobie! Ponieważ w Twoim narodzeniu spełniają się proroctwa. Ufamy Tobie, o Jezu! Ponieważ dla nas przychodzisz na ziemię... Ponieważ rodzisz się, aby nas zbawić... Ponieważ chcesz nam dać najlepszy przykład życia... Ponieważ Twoi aniołowie głoszą pokój ludziom na ziemi... Jezu, Boże Dziecię - my bardzo Cię kochamy! Dlatego, że pierwszy nas ukochałeś. Kochamy Cię, o Jezu! Dlatego, że wołasz do siebie prostych pasterzy... Dlatego, że stałeś się dzieckiem do nas podobnym... Za to, że już w żłóbku ponosisz ofiarę... Razem z Mędrcami ze Wschodu, którzy składają Ci dary... Prosimy...

Post

Tradycja polska nakazywała zachowywać w wigilię Bożego Narodzenia post, czyli ograniczenie ilości spożywanych pokarmów, jak i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Chociaż nie jest to post obowiązkowy, nasi biskupi zachęcają " do zachowania wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych w wigilię Bożego Narodzenia, ze względu na wyjątkowy charakter tego dnia w Polsce" ( List Episkopatu Polski z 21 października 2003 r.). wyjątkowość wigilii polega na tym, że jest ona bezpośrednim przygotowaniem do uroczystości narodzin Jezusa Chrystusa, Zbawiciela, który przychodzi wyzwolić nas z niewoli grzechu. Post wyraża naszą wolę uśmiercenia w sobie grzechu, a także skupia uwagę na sprawach duszy, oczekującej od Boga zaspokojenia jej potrzeb . (Boże Narodzenie rodzinne święta, ks. Bogusław Zeman SSP)

Wieczerza Wigilijna

Świętowanie Bożego Narodzenia jest także poprzedzone wigilią. w Polsce najważniejszym jej momentem jest uroczysta kolacja - wieczerza wigilijna, podczas której, obok dzielenia się opłatkiem i spożywania tradycyjnych potraw, obdarzamy się wzajemnie prezentami i śpiewamy kolędy. Menu tej uroczystej kolacji jest zróżnicowane, w zależności od regionu. Rodzina zjednoczona przy wigilijnym stole jest pierwszą wspólnotą, która wspomina cud przyjścia na świat Syna Bożego i dzieli radość z Jego bliskości. Naśladuje w ten sposób Świętą Rodzinę, która jako pierwsza cieszyła się uszczęśliwiającą obecnością Jezusa. WIECZERZA WIGILIJNA W RODZINIE CHRZEŚCIJAŃSKIEJ Wieczerza wigilijna jest wydarzeniem religijnym. Nad jej uroczystym przebiegiem winna czuwać głowa rodziny. Gdy wszyscy są już  zgromadzeni wokół wigilijnego stołu, można zgasić wszystkie światła i rozpocząć od zapalenia świecy wigilijnej. Mrok przypomina świat pogrążony w grzechu i śmierci. Światlo świecy, które roz...

Wigilia Bożego Narodzenia

Słowo " wigilia" wywodzi się z języka łacińskiego i oznacza czuwanie, straż nocną. chrześcijańskie wigilie mają swoje źródło w żydowskich dniach przygotowania, które poprzedzały szabat i inne święta. Wieczorem tego dnia rozpoczynano już świąteczne obchody. Podobnie w liturgii kościoła, wigilia otwiera obchody danego święta.

Szopka Bożonarodzeniowa

Pierwszą szopkę przedstawiającą scenę narodzenia Jezusa Chrystusa urządził św. Franciszek z Asyżu w 1223 roku, w skalnej grocie w pobliżu Greccio. Zwyczaj ten rozprzestrzenił się na całe Wlochy, Europę i świat. Ustawiając w stajence figurki Dzieciątka, Maryi, Józefa, pastery, zwierząt...chcemy lepiej uświadomić sobie prostotę, ubóstwo i pokorę, z jakimi przyszedł na świat Jezus Chrystus. On, Król królów, wyrzekł się chwały należnej Mu jako Bogu, ogołocił samego siebie i uniżył, stając się podobnym do ludzi.  ( por. Flp 2,6-7)

Kolęda raz jeszcze

Iść do kogoś" po kolędzie" oznacza odwiedzić go z racji świąt Bożego Narodzenia, pójść z życzeniami. Kolęda to także ludowy zwyczaj związany z tym okresem. W Polsce mamy bogatą tradycję " chodzenia po kolędzie", choć coraz rzadziej można spotkać prawdziwych kolędników, tj. przebierańców, którzy odwiedzając domy, bawią mieszkańców przedstawieniami, śpiewem kolęd, a czasem także psotami.

Kolęda, czyli wizyta duszpasterska

Tym słowem określamy także doroczną wizytę duszpasterzy w naszych domach, przypadającą zwykle w okresie Bożego Narodzenia. Jest to okazja do osobistego spotkania z księdzem, wzajemnego poznania się, do rozmowy o ważnych sprawach parafii i rodziny. Kapłan przynosi do naszych domów błogosławieństwo, a w jego osobie naszym rodzinom i dziełom błogosławi sam Jezus Chrystus. Taki wlaśnie jest cel kolędy, dlatego nie pozwólmy, by jej znaczenie przyslaniała nam przysłowiowa " koperta". Czasem przy okazji wizyty duszpasterskiej kreśli się na drzwiach znaki K+M+B oraz cyfry - datę aktualnego roku. Tradycyjnie litery te interpretuje się jako inicjały imion trzech mędrców : Kacpra, Melchiora i Baltazara, którzy przybyli ze Wschodu do Betlejem. Zapisane w formie C+M+B można także interpretować jako skrót zwrotu Christus mansionem benedicat, czyli " Niech Chrystus błogosławi ten dom". (źródło ; Boże Narodzenie rodzinne święta ks. Bogusław ZemanSSP)

Kolędy

Pieśni oparte na biblijnych opisach narodzin Jezusa, pokłonu pasterzy i mędrców, nazywamy kolędami. Są one swoistym wykładem teologii wcielenia Syna Bożego. Obok kolęd, powstały także ludowe piosenki oparte na motywach bożonarodzeniowych, tzw. kolędy domowe lub pastorałki. Skarbiec tych świątecznych śpiewów kształtował się przez wieki. W Polsce znamy ponad pół tysiąca kolęd. Wiele z nich zawiera aluzje do wydarzeń historycznych okresu, w którym powstawały.  Warto wiedzieć, że nazwa kolęda, używana w odniesieniu do śpiewów o Bożym Narodzeniu, utrwaliła się dopiero w XVII wieku. Wywodzi się natomiast z czasów rzymskich, od słowa calendae, które oznaczało pierwszy dzień miesiąca. Od 153 roku przed Chrystusem szczególnie ważne były calendae styczniowe, kiedy to w Imperium Rzymskim obejmowali swój urząd konsulowie. Dzień 1 stycznia stał się początkiem roku cywilnego i jako taki został potwierdzony przez Juliusza Cezara przy reformie kalendarza, której dokonał w 46 roku przed Chr...

Święta są ważne dla rodziny

Święta gromadzą i jednoczą rodzinę, umacniają zdrowe więzi jej członków, pomagają nawiązać zerwane. Są wspaniałą okazją do pokonywania uprzedzeń, do wzajemnego przebaczania i podjęcia starań dla budowania lepszej domowej wspólnoty. Dobrze przeżyte święta stają się doświadczeniem i bogactwem całej rodziny; " momentem", za którym się tęskni, do którego się powraca i który chce się ponawiać. Umacnianiu więzi służy także  " świąteczna twórczość" rodziny, która pomoże wypracowywać i wzbogacać skarbiec własnych, domowych tradycji. Pielęgnowanie rodzinnych zwyczajów daje domownikom mocne poczucie wspólnoty.

Święta są ważne dla wiary

W świętach ważne jest nie tylko wspomnienie wydarzenia przyjścia na świat Jezusa Chrystusa. Liturgia Kościoła daje nam możliwość prawdziwego uczestniczenia w tym wydarzeniu przez sakramenty święte. Spowiedź święta dopełnia naszych adwentowy ch przygotowań do świąt, a Komunia Święta rzeczywiście wprowadza do groty naszych serc żywego Jezusa Chrystusa. Oczekiwaniu na ten moment sprzyja zalecany przez Kościół post wigilijny, czyli wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Duchowemu charakterowi świąt musi bowiem odpowiadać duchowy charakter przygotowań. Stąd praktyka postu, który właściwie rozumiany i przeżywany, zawsze ukierunkowuje ku Bogu i sprawom ducha. (Boże Narodzenie rodzinne święta, Ks. Bogusław Zeman SSP) Według obowiązujących przepisów kościelnych w wigilię Bożego Narodzenia nie obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Jednakże biskupi polscy zachęcają do niego ze względu na wyjątkowy charakter tego dnia w naszym kraju. Złagodzenie przepisów postnych...

Choinka

Zwyczaj stawiania w domu przystrojonej choinki trafił do Polski z Niemiec w XIX wieku. Temu wiecznie zielonemu drzewku przypisano symbolikę rajskiego drzewa życia, które było świadkiem grzechu Adama i Ewy. Stąd też dekoracja drzewka; jabłka(dziś zastąpione szklanymi bombkami), wijące się jak wąż kusiciel łańcuchy, które symbolizowały także okowy grzechu. W Polsce czasów zaborów choinkowe łańcuchy oznaczały zniewolenie Ojczyzny. Umieszczanie na gałązkach choinki światełek, a na jej czubku gwiazdy, wyraża radosną nowinę o przychodzącym Świetle – Jezusie Chrystusie – który niszczy ciemności i wyzwala spod panowania zła. On jest źródłem życia, co wymownie symbolizuje wiecznie zielone drzewo iglaste. Choinka kryje w sobie także zapowiedź drzewa, na którym umarł Chrystus. Zgodnie z legendą apokryficzną, krzyż Jezusa został wyciosany z drzewa ściętego w raju. W ten sposób symbol drzewa spina dzieje zbawienia człowieka: od rajskiego drzewa poznania dobra i zła do dr...

Gwiazda

Przyjście na świat Jezusa Chrystusa zakończyło epokę mroku i cienia śmierci(Łk 1,79) Spełniła się nadzieja na nowe życie i zbawienie. Opuszczenie krainy cienia i przejście do radosnej światłości symbolizuje wędrówka mędrców, którzy przybyli do Jezusa prowadzeni przez gwiazdę. Tak też światło łaski Bożej prowadzi każdego człowieka d o spotkania z Chrystusem, Królem miłości. Na pamiątkę gwiazdy, która przywiodła mędrców do Betlejem, zwyczaj każe rozpoczynać wieczerzę wigilijną z chwilą pojawienia się na niebie pierwszej gwiazdki.                                                                                                                           ...

Opłatek

Najważniejszym momentem wieczerzy wigilijnej jest dzielenie się opłatkiem, czyli cienkim, niekwaszonym chlebem. w tej pięknej, polskiej tradycji kryje się echo starochrześcijańskiego zwyczaju święcenia chlebów, tzw. eulogii. Były one składane na ołtarzu podczas Mszy Świętej. Eulogie nie były ciałem Chrystusa, gdyż nie konsekrowano ich, a jedynie błogosławiono. Na znak duchowej jedności i braterskiej miłości zanoszono je tym, którzy nie mogli wziąć udziału w Eucharystii. Polski opłatek podobnie jak eulogie, jest symbolem wzajemnej miłości, przebaczenia i jedności, a także wyrazem najgłębszych i najszlachetniejszych życzeń, jak również gotowości dzielenia się sobą z bliźnimi. Warto więc zadbać o to, aby ten moment wieczerzy był właściwie rozumiany i przeżywany. Niech w święta w Twoim domu zagości mądrość i zgoda, uśmiech i dostatek. Niech przez cały rok nie brakuje miłości Przesyłam uściski i biały opłatek.

Świeca

W ostatnich latach stół wigilijny wzbogacił się o nowy element. Jest nim świeca Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom, podjętego wspólnie przez charytatywne organizacje trzech największych polskich Kościołów: Caritas Polską Kościoła Rzymskokatolickiego, Diakonię Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP I Eleos Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Fundusze ze sprzedaży tych świec są przeznaczone na pomoc dzieciom z rodzin ubogich, pokrzywdzonym w wyniku klęsk żywiołowych, sierotom. Płomień wigilijnej świecy rozprasza ciemności smutku i zniechęcenia i jest praktycznym sposobem głoszenia orędzia pokoju i miłości. Sami doświadczamy bezinteresownej miłości od Boga, który bez naszych zasług ofiarował nam swojego Syna. Przyjmując ten Dar, możemy odwzajemnić go miłością do bliźnich.

Puste miejsce przy stole

Piękna tradycja ustawiania na stole dodatkowego nakrycia nawiązuje do zaduszkowego charakteru świąt Bożego Narodzenia. Jest to bowiem czas jedności także z tymi, którzy już odeszli do wieczności. wolne miejsce przy stole może także przywodzić na pamięć żyjących członków najbliższej rodziny, którzy z różnych powodów nie mogą zasiąść do wigilijnej wieczerzy. Wreszcie jest ono wyrazem solidarności ze wszystkimi ludźmispędzającymi święta samotnie. Przygotowanie wolnego miejsca przy stole wyraża gotowość życzliwego przyjęcia w ten wieczór także niespodziewanego gościa. Nikt bowiem w te święta nie powinien czuć się samotny. A nadzieja znów wstąpi w nas, Nieobecnych pojawią się cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie. I choć przygasł Świateczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu. Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironi losu. Daj nam wiarę, że to ma sens, Że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek s...

SIANO I SŁOMA

Stara tradycja wymaga, aby w domu znalazła się choć odrobina siana lub słomy. Kiedyś słano nimi podłogi domów, a nawet posadzki kościołów. Dziś zachował się zwyczaj wkładania siana pod obrus, którym przykryty jest świąteczny stół. Siano i słoma przypominają ubóstwo Świętej Rodziny i fakt, że nowo narodzony Jezus został położony w żłobie.