Panie, naucz mnie mówić nie jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący, ale z miłością. Spraw, bym potrafiła rozumieć, i obdarz mnie wiarą przenoszącą góry miłością. Naucz mnie tej miłości, która jest zawsze cierpliwa i zawsze uprzejma, nigdy zazdrosna, zarozumiała, egoistyczna albo drażliwa; miłości, która znajduje radość w prawdzie, która zawsze jest gotowa do przebaczania, do wierzenia, do zaufania i do okazywania cierpliwości. W końcu, gdy wszystkie rzeczy przemijające rozpadną się i wszystko stanie się jasne, spraw, bym mogła być słabym, ale trwałym odbiciem Twojej doskonałej miłości. bł. Matka Teresa z Kalkuty Źródło; Modlitewnik Seniora Imprimatur Kuria Metropolitalna w Krakowie nr 3000/2009, 15 października 2009 bp Jan Szkodoń, wikariusz generalny ks. Kazimierz Moskała, wicekanclerz