Modlitwy na Wielki Post - dzień piętnasty

 

Dzień piętnasty

Czytanie

Zabiorę Was spośród ludów, zabiorę Was ze wszystkich krajów i przyprowadzę was z powrotem do waszego kraju, pokropię was czystą wodą, abyście się stali czystymi, i oczyszczę was od wszelkiej zmazy i od wszystkich waszych bożków. I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała. Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali. Wtedy będziecie mieszkać w kraju, który dałem waszym przodkom, i będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem.

(Ez 36,24 28)

Rozważanie

Bracia moi, przemówię do was jak człowiek, który żyje wśród ludzi i pochodzi od ludzi. Nie ma bowiem nic bardziej niemądrego, niż schlebiać i oszukiwać samego siebie. Bądźcie więc ostrożni i patrzcie, co wchodzi do serca ludzkiego. Zwróćcie uwagę, jak szkodzą modlitwom myśli próżne i jak trudno jest sercu wytrwać w obecności Bożej. Owa modlitwa chciałaby dominować i pozostać niewzruszoną, ale bardzo szybko ucieka daleko i nie napotyka na żadne bramy, które mogłyby ją powstrzymać, czy też przeszkody, które zatrzymałyby jej skoki i jej wędrówki - tak, by mogła się zatrzymać i znaleźć ukojenie w swoim Bogu. Trudno o dobrą modlitwę odprawianą w środku nocy...

   Twoja modlitwa to rozmowa z Bogiem. Kiedy czytasz, Bóg przemawia do ciebie, kiedy modlisz się, rozmawiasz z Bogiem. Cóż więc?Czy powinniśmy tracić nadzieję i stwierdzić, że nad każdym człowiekiem wisi potępienie, ilekroć obca myśl go zajmuje, gdy się modli, i przerywa jego modlitwę? Bracia, gdyby tak sprawy się miały, nie wiem, jaka by nam pozostała nadzieja. Ale ponieważ my mamy nadzieję w Bogu ( wielkie jest bowiem Jego miłosierdzie), powiedzmy Mu:"Rozraduj życie swego sługi, bo ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę" (ps86,5). W jaki sposób ją wzniosłem?Tak jak mogłem, odpowiednio do sił, które mi dałeś, i tak jak udało mi się ją pochwycić, gdy uciekała... Z powodu mojej choroby łatwo mi się zgubić. Uzdrów mnie, Panie, a odzyskam stałość duszy. 

św. Augustyn, komentarz do Psalmów 85,7

Modlitwa

O Jezu, który tak bardzo mnie umiłowałeś,  wysłuchaj mojej modlitwy! Niech Twoja wola będzie zawsze moim pragnieniem, moim dążeniem i moją miłością. Spraw, bym miłował to, co jest Twoje, ale przede wszystkim bym miłował Ciebie samego. Daj mi serce wypełnione miłością do Ciebie, by już nic mnie od Ciebie nie oderwało. Daj mi serce wierne i mocne, by się nie lękało ani by się nie zniżało do rzeczy małych. Daj mi serce prawe - takie, któremu obce są kręte drogi zła. Daj mi serce odważne i zawsze gotowe do walki dla Ciebie. Daj mi serce hojne - takie , które nie wycofuje się, gdy napotyka przeszkody. Daj mi serce tak słodkie i pokorne, jak Twoje Serce, Panie Jezu.

Św. Tomasz z Akwinu

Modlitwy na Wielki Post - dzień czternasty

 

Dzień czternasty
Czytanie

Ujrzałem Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. Serafiny stały ponad Nim; każdy z nich miał po sześć skrzydeł; dwoma zakrywał swą twarz, dwoma zakrywał swoje nogi, a dwoma latał. I wołał jeden do drugiego: " Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna Jego chwały". Od głosu tego, który wołał, zadrgały futryny drzwi, a świątynia napełniła się dymem. I powiedziałem:"Biada mi! Jestem zgubiony! Wszak jestem mężem o nieczystych wargachi mieszkam pośród ludu o nieczystych wargachi, a oczy moje oglądały Króla, Pana Zastępów!".
                                 ( Iz 6,1-5)
Rozważanie

Podczas gdy ciało pozostaje na ziemi, modlitwa prowadzi duszę do niebiańskiego źródła i syci ją tą wodą, która stanie się w niej tryskającym źródłem życia wiecznego . Ona daje nam prawdziwą pewność przyszłych dóbr i -w wierze - pozwala nam lepiej poznać dar Boży... Kiedy mówię o modlitwie, nie myśl, że chodzi mi o słowa. Modlitwa to pragnienie Boga, miłość niewymowną, która nie pochodzi od ludzi, ale powstaje dzięki łasce Bożej. Apostoł mówi bowiem:" Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami"(Rz 8,26). 
  Ta modlitwa, której Bóg udziela, to bogactwo, którego nikt nie może odebrać; to pokarm niebiański, który syci duszę. Ten, kto jej skosztował, doznaje odtąd wiecznego pragnienia Boga - ogarnia go gwałtowny ogień, który rozpala jego serce. Pozwól, by urzeczywistniła się w tobie pełnia modlitwy. Ozdób swój dom łagodnością i pokorą, rozjaśnij go światłem sprawiedliwości, przystrój go dobrymi dziełami jak błyszczącym okryciem. Zamiast mozaiki, połóż w nim wiarę i wielkość ducha. Aby zwieńczyć budowlę, na jej szczycie postaw modlitwę. Tak oto dom, który przygotujesz dla Pana, będzie zakończony: będziesz mógł przyjąć Go jak we wspaniałym pałacu, a dzięki Jego łasce spłynie na ciebie chwała w świątyni twojej duszy.

św. Jan Chryzostom, Homilia 6

Modlitwa

My, którzy mistycznie uosabiamy Cherubinów
I na cześć Przenajświętszej Trójcy,
Źródła wszelkiego życia,
Trzykrotne śpiewamy "Święty",
Porzućmy teraz wszelkie strapienia życia,
Byśmy mogli przyjąć Króla i Pana,
Którego strzegą niewidzialne zastępy aniołów.
Alleluja, alleluja, alleluja.

        Hymn Cherubinów

Pierwsza niedziela Wielkiego Postu

 Błogosławiony ten, który milczeć umie, bo w milczeniu przemawia Bóg do duszy naszej, bo tylko umiejąc milczeć, nauczymy się mówić!
Kto milczeć umie, ten wkrótce pozyska wielki pokój dla duszy swojej i tylko w tym pokoju z Bogiem połączyć się wydoła!
Kto milczeć umie, ten wkrótce pozyska dar modlitwy, bo kiedy dusza cicha i spokojna, to jak w czystej i spokojnej wodzie światło z nieba z niej się odbije; Bóg do niej przemówi, a dusza posłyszawszy głos boży, modlitwą nań odpowie!
Kto milczeć umie, ten miłość i szacunek wszystkich od Boga wybranych i umiłowanych dusz pozyska; bo każdy kocha serce spokojne i kochające, każdy stroni od serc burzliwych i pomieszanych, jak od grzmotów i burzy !
Kto milczeć umie, ten większą osiągnie Chwałę w Niebie. Bo chwała, w miarę zasług, a zasługa w miarę zwycięstwa. Nie mamy większej, czystszej sposobności zwyciężenia siebie, jak zwyciężając tę wrodzoną chęć do mówienia!
Dlatego, o Panie! chcę nie tylko zachowywać milczenie, ale chcę kochać, pielęgnować, to święte milczenie, które mnie wyuczy jak mam mówić do Ciebie, w którem Ty do mnie przemawiać będziesz! I nawet kiedy z ludźmi mówić będę, nie poprzestanę milczeć w sercu, abym mógł ciągle z Tobą rozmawiać; aby, gdy ludzie do mnie mówić będą. Tyś nie poprzestał do mnie przemawiać.
Nauczywszy się kochać Ciebie, mówić się nauczę, aby każde słowo moje nosiło piętno miłości Twojej. Nigdy kłamstwem obmową, złorzeczeniem lub jakimkolwiek innym niegodziwym słowem, nie chcę splamić języka mego, ale wszystko, co mówię, niechaj będzie na chwałę Twoją, na zbawienie moje, na pożytek i pociechę bliźniego mego!
Żyjąc w pośród świata, ciągle milczeć nie mogę, ale żyjąc nie dla świata, od Ciebie, Panie, mówić się nauczę! Amen.

Modlitwa na Środę Popielcową

 

Modlitwa na Środę Popielcową

Okryj mnie, Panie, swoim miłosierdziem według Twojej hojności. W ogromie Twej dobroci zamień w proch to, co powinno umrzeć dla Ciebie.

Nie pozwól, abym przywiązywał się do tego, co moje i słabe. Nie pozwól, abym odrzucił to, co od Ciebie pochodzi. Prochem jestem i wszystkie moje myśli z dala są od Ciebie.

Z bólu mówić nie potrafię! Mam jednak dobrą wolę pójścia za Twoimi wskazaniami. Nie chcę zostawiać już nic dla siebie, ale wszystko oddać Tobie i pod Twój osąd.

Marne jest moje dzieło. Po ludzku powinno dawno się rozpaść, ale Ty, Panie, masz w nim upodobanie. Podtrzymujesz je i uświęcasz. Błogosławisz każdemu dobremu postanowieniu i każdej pokucie.

Dzięki Tobie zdolny jestem do modlitwy i pokornego uklęknięcia przed Twoim majestatem. Zgięte kolana i złożone ręce niech będą wyrazem mojej służby i gotowości do podjęcia trudu, który mnie czeka.

Niech ten Wielki Post będzie dla mnie umocnieniem na drodze wiary. Nie pozwól, aby zmiażdżyła mnie pokusa. Niech za każdym razem gdy upadnę, uratuje mnie Twoje nieskończone miłosierdzie. Nie jestem godzien, aby o nie prosić, ale Ty zachęcasz mnie do tego mimo mojej niewdzięczności.

Dobry Jezu, czuwaj przy mnie przez czterdzieści dni, abym i ja mógł czuwać nad sobą. Ulecz przez zbawienną pokutę wszystkie moje grzechy i zranienia. Tobie oddaję cały ten czas, abym mógł na końcu wyznać wiarę w Ciebie i z radosnym okrzykiem zawołać: Chwała Tobie na wieki!