Proś a będzie Ci dane

O Panie, wszystko, o co Cię proszę, bylebym tylko prosił Cię z wiarą i ufnością, że otrzymam, Ty mi dasz, pod warunkiem jednak, że to, o co Cię proszę, nie będzie dla mnie szkodliwe... Jesteś ojcem, ojcem wszechmogącym i mądrym, tak jak jesteś również nieskończenie dobry i czuły. Przemawiasz do swojego dziecka, tak małego, że zaledwie się jąka, a chodzi, gdy podtrzymujesz je Twoją ręką, i mówisz mu: wszystko to, o co Mnie poprosisz, dam ci, bylebyś tylko prosił o to z ufnością. A potem dajesz mu to z wielką łatwością... gdy jego prośby są rozumne, przede wszystkim zaś gdy odpowiadają Twoim pragnieniom, uczuciom, jakie pragniesz w nim widzieć, gdy są zgodne z tym, czego Ty sam pragniesz... Jeśli prosi Cię o rozrywki, które mogą mu przynieść zło... odmawiasz mu ich z dobroci względem niego, lecz pocieszasz go, udzielając mu innych słodyczy nie grożących niebezpieczeństwem... i bierzesz go za rękę, by zaprowadzić nie tam, gdzie chce iść, lecz gdzie jest lepiej, by poszedł

 (Ch. de Foucauld).

Ojcze, zdaję się na Ciebie

Ojcze, zdaję się na Ciebie, czyń ze mną, co Ci się podoba. Za wszystko, co uczynisz ze mną, dziękuję Ci... Jestem gotów na wszystko, przyjmuję wszystko, dziękuję za wszystko, byleby tylko Twoja wola spełniła się we mnie... niechaj się spełni we wszystkich Twoich stworzeniach, we wszystkich Twoich dzieciach, w tych wszystkich, których miłuje Twoje serce. Nie pragnę nic innego, o mój Boże.
Oddaję duszę moją w Twoje ręce, oddaję Ci ją, Boże mój, z całą miłością serca, bo kocham Cię. Oddać się Tobie, powierzyć się Twoim rękom bez zastrzeżeń... z bezgraniczną ufnością, to dla mnie potrzeba miłości, bo Ty jesteś moim Ojcem (Ch. de Foucauld).

Upadamy do Twoich nóg, o Panie

Upadamy do Twoich nóg, o Panie, błagamy Cię... byś się okazał miłosiernym i wybaczył nam, i przywiódł nas z powrotem do świętego i czystego życia miłości braterskiej. Oto brama otwarta ku życiu... Spośród wielu bram otwartych ta jest bramą świętą, która jest bramą Twoją, o Chryste. Błogosławieni wszyscy, który przez nią wchodzą i idą prosto drogą swoją w świętości i sprawiedliwości...
Więzy miłości Twojej, o mój Boże, któż zdoła wypowiedzieć? Wspaniałość jej piękności któż mocen opiewać? Wyżyna, na którą prowadzi miłość, jest niewysłowiona, miłość łączy nas z Tobą. Miłość pokrywa mnóstwo grzechów. Miłość wszystko wytrzymuje, wszystko cierpliwie znosi. Nic pospolitego w miłości, nic w niej wyniosłego. Miłość nie zna rozdwojenia, miłość nie podnosi buntu, miłość wszystko w jednej czyni myśli; w miłości doskonałymi stali się wszyscy Twoi wybrańcy, bez miłości bowiem nic nie jest Tobie przyjemne

 (św. Klemens Rzymski).

O Panie, spraw, abym kochał grzesznika

O Panie, spraw, abym kochał grzesznika i współczuł mu, ale nie kochał jego grzechu, lecz karcił grzech z miłości ku niemu. Kiedy kocham chorego, zwalczam jego gorączkę, bo broniąc gorączki nie kochałbym chorego. Będę więc mówił mojemu bratu prawdę bez niedomówień. Tak, śmiało i jasno powiem mu to, co jest prawdą, lecz aż do chwili skarcenia będę trwał w cierpliwości wobec niego. Sprawiedliwy, gdy karci grzesznika, znosi z miłością jego grzechy, ponieważ miłość wszystko znosi. Będę karcił, o Panie, tak, będę karcił, lecz gdy z miłości będę stosował surowość, niech nie oddala się z mojego serca łagodność. Któż bardziej litościwy od lekarza, który używa noża? Lituje się, kiedy musi ciąć i rozcina, lituje się, gdy musi przypalać i przypala. Nie jest to jednak okrucieństwo. Nie ma litości względem rany, byle tylko wyzdrowiała osoba, ponieważ oszczędzając ranę zgubiłby osobę. Udziel mi również łaski, o Panie, abym kochał na wszelki sposób brata, który zgrzeszył, i nie wyrzucał z mojego serca miłości ku niemu, a równocześnie, jeśli zachodzi potrzeba, umiał go karcić.

 (zob. św. Augustyn).

O Panie, kiedy będę widziała bliźniego grzeszącego.....

O Panie, kiedy będę widziała bliźniego grzeszącego, będę usprawiedliwiała jego intencję, która jest ukryta i nie można jej zobaczyć, a nawet gdybym widziała jasno tę intencję jako fałszywą i złą, spraw, abym umiała tłumaczyć pokusę, od której żaden śmiertelnik nie jest wolny.
Jeśli zaś ktoś będzie mi mówił o błędach bliźniego, ja, Panie mój, nie będę go słuchała i powiem mu, aby się modlił za niego i błagał Boga, abym ja sama pierwsza się poprawiła. Wytknę raczej bliźniemu błąd, jaki popełnia, niż gdybym miała mówić o nim z innymi, zamiast bowiem poprawić go, popełnia się wiele innych i cięższych niż te, o których się mówi 

(św. M. Magdalena de Pazzi).

Modlitwa na Święto Wniebowzięcia NMP

Maryjo, Matko Boga i Matko Kościoła, błogosław papieżowi, biskupom i kapłanom, aby wsparci na Twoim zawierzeniu i miłości prowadzili wiernych Kościoła świętego przed
oblicze Boga.
Maryjo Wniebowzięta – módl się za nami

Maryjo, Pośredniczko ludzi, wysłuchaj naszych próśb i przyczyń się za nami, abyśmy Twoim wzorem, spragnieni Bożej miłości, potrafili przedkładać wolę Bożą nad własną.
Maryjo Wniebowzięta – módl się za nami

Maryjo, Matko nasza, zatroskana o zbawienie każdej duszy, wyjednaj łaskę nawrócenia wszystkim ludziom, aby Twój Syn obecny w Eucharystii mógł gościć w sercu każdego
człowieka.
Maryjo Wniebowzięta – módl się za nami

Maryjo, Matko Bolesna, otocz swym macierzyńskim płaszczem wszystkich zagubionych, samotnych, nieszczęśliwych, chorych, cierpiących oraz zatroskanych o los własnych dzieci rodziców.
Maryjo Wniebowzięta – módl się za nami

Maryjo, Oblubienico Ducha Świętego, wypraszaj nam łaskę prawdziwej miłości i wiernego trwania przy Twoim Synu, a naszym Panu, Jezusie Chrystusie. Maryjo, Niepokalana Dziewico, w swoim sercu schroń umierających i prowadź do domu Ojca dusze śp. ….(intencje)
Maryjo Wniebowzięta – módl się za nami

Maryjo, Królowo różańca, błogosławiona między niewiastami, przyjdź z pomocą w wielorakich potrzebach naszych, aby Twoje wstawiennictwo przynosiło chwałę Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu.
Maryjo Wniebowzięta – módl się za nami

Maryjo Wniebowzięta, Pocieszycielko i Orędowniczko nasza, wysłuchaj naszych próśb.
Niech będą miłe dla Ciebie nasze modlitwy, bo sławiąc Twoje Imię, wraz chórami niebieskimi pragniemy dzięki składać najhojniejszemu Bogu za wzięcie Twojej duszy i ciała do chwały niebieskiej. Amen

Odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone

Czy jest ktoś, o Panie, kto by nie był Twoim dłużnikiem, kto byłby wolny od wszelkiej winy? Czy jest ktoś, kto by nie miał jako dłużnika jakiegoś brata, kogo by nikt nigdy nie obraził?... Każdy człowiek jest winowajcą, a jednak ze swej strony ma także jakiegoś winowajcę. Dlatego, o Panie, Ty w swojej sprawiedliwości postanowiłeś, że Twoją regułą postępowania względem mnie, Twojego dłużnika, będzie ta, jaką ja będę stosował względem tego, kto jest moim winowajcą.
Są istotnie dwa uczynki miłosierdzia, które nas wyzwalają, a na które Ty często zwracałeś uwagę w swojej Ewangelii: Odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone; dawajcie, a będzie wam dane... Pragnę, aby mi przebaczono mój grzech, Panie, dlatego mam kogoś, komu mogę przebaczyć... Prosi mnie ubogi o chleb, a ja jestem Twoim żebrakiem, Panie. Rzeczywiście, kiedy się modlimy, jesteśmy wszyscy Twoimi żebrakami: stoimy przed bramą wielkiego Ojca rodziny, owszem, upadamy na twarz, błagając ze łzami, pragnąc coś otrzymać, a tym czymś jesteś Ty, o Panie! O co prosi mnie ubogi? O chleb. A ja o co proszę Ciebie, jeśli nie o Ciebie samego? bo Ty powiedziałeś: „Jam jest chleb życia, który z nieba zstąpił”. Aby więc otrzymać przebaczenie, będę przebaczał; będę odpuszczał innym, aby mnie odpuszczonej pragnąc otrzymać, będę dawał, a zostanie mi dane 

(św. Augustyn).

Przebacz nam, o Panie!

Przebacz nam, o Panie! Obym mógł, jak jawnogrzesznica, usłyszeć z Twoich ust słodkie i pocieszające słowa: „Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje”. Są to słowa Twoje, o Prawdo wieczna. Przebacz mi więc i spraw, abym Cię tyle miłował, ile potrzebuję Twojego przebaczenia...
I aby nic nie brakowało miłości doskonalej, oto jeszcze miłość braterska. Żadna rzecz nie powinna przeszkadzać zjednoczeniu z naszymi braćmi, jeśli nie mogą jej przeszkodzić nawet krzywdy. My je przebaczamy, Panie, tak jak chcemy otrzymać dla siebie przebaczenie, z taką samą szczerością. Nie chowamy żadnego żalu, tak jak pragniemy, abyś i Ty go nie chował. Oddajemy im naszą miłość, tak jak chcemy, abyś Ty nam oddał swoją 

(J. B. Bossuet).

Modlitwa Św. Jana Pawła II do Matki Bożej Kalwaryjskiej

„Przeto, Orędowniczko nasza,
one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć,
a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego,
po tym wygnaniu nam okaż.
O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!” 

Wejrzyj, łaskawa Pani, na ten lud, który od wieków 
pozostawał wierny Tobie i Synowi Twemu. 
Wejrzyj na ten naród, 
który zawsze pokładał nadzieję w Twojej matczynej miłości. 
Wejrzyj, zwróć na nas swe miłosierne oczy, 
wypraszaj to, czego dzieci Twoje najbardziej potrzebują. 
Dla ubogich i cierpiących otwieraj serca zamożnych. 
Bezrobotnym daj spotkać pracodawcę. 
Wyrzucanym na bruk pomóż znaleźć dach nad głową. 
Rodzinom daj miłość, 
która pozwala przetrwać wszelkie trudności. 
Młodym pokazuj drogę i perspektywy na przyszłość. 
Dzieci otocz płaszczem swej opieki, 
aby nie ulegały zgorszeniu. 
Wspólnoty zakonne ożywiaj łaską wiary, nadziei i miłości. 
Kapłanów ucz naśladować Twojego Syna 
w oddawaniu co dnia życia za owce. 
Biskupom upraszaj światło Ducha Świętego, 
aby prowadzili ten Kościół jedną i prostą drogą 
do bram Królestwa Twojego Syna. 
Matko Najświętsza, Pani Kalwaryjska, 
wypraszaj także i mnie siły ciała i ducha, 
abym wypełnił do końca misję, 
którą mi zlecił Zmartwychwstały. 
Tobie oddaję wszystkie owoce mego życia i posługi; 
Tobie zawierzam losy Kościoła; 
Tobie polecam mój naród; 
Tobie ufam i Tobie raz jeszcze wyznaję: 
Totus Tuus, Maria! 
Totus Tuus. Amen.



Jan Paweł II, Kalwaria Zebrzydowska, 19. 08. 2002 r. – w 400 rocznicę fundacji Sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej 

Modlitwa do Matki Bożej Kalwaryjskiej

Najukochańsza Matko Kalwaryjskiego Sanktuarium, Pani Ty nasza, największa po Bogu pociecho! Z głęboką pokorą i dziecięcą ufnością zbliżamy się do Ciebie i błagamy, żebyś nam wyjednała u Swego Syna miłosierdzie za nasze grzechy i skuteczną pomoc w naszych potrzebach.
W tym miejscu przez Ciebie wybranym, tak wiele razy pomagałaś ludziom cierpiącym, smutnym i nieszczęśliwym.
Dlatego i my ufamy, że nas nie opuścisz w naszych zmartwieniach, ale jako Matka najlepsza, weźmiesz nas w swoją opiekę teraz i przy śmierci.
Amen

Fragment Aktu zawierzenia Ojca Świętego Jana Pawła II, wypowiedziany w Kalwarii 19 VIII 2002 r.

" ...
Matko Najświętsza, Pani Kalwaryjska,
   ...
Tobie oddaję wszystkie owoce mego życia (i posługi)
Tobie zawierzam losy Kościoła;
Tobie polecam mój naród;
Tobie ufam i Tobie raz jeszcze wyznaję:
Totus Tuus, Maryja !(Totus Tuus, Amen) "

Matko Boża Kalwaryjska Króluj nam,

 Matko Boża Kalwaryjska Króluj nam, 

    By nas nigdy nie zwyciężył żaden kłam.

    W naszych sercach, naszych domach i rodzinach,

    Bądź Maryjo zawsze z nami i bądź przy nas.

Refr. Matko Boża Kalwaryjska, wspomóż nas,

         I do serca Twego czule przytul nas.

         Matko Boża Kalwaryjska, Matko nasza,

         Miłosierdzie Twego Syna nam upraszaj.

 Gdy choroby nas nękają, uzdrów nas,

    Gdy nas grzechy przygniatają, uzdrów nas.

    Kiedy serce pełne bólu i cierpienia,

    Uproś Matko dla nas łaskę uzdrowienia.

 Kiedy wokół nas niepokój, pociesz nas,

    Kiedy łza się kręci w oku, pociesz nas.

    Gdy wokoło tyle smutku i zwątpienia,

    Uproś Matko dla nas łaskę pocieszenia.

Jana Pawła do swej chwały przyjąć chciej,

   Z jego zasług zdroje łaski na nas zlej.

   On zawierzył Tobie Kościół i świat cały,   

Wszystkim głosił Twoją miłość i Twą chwałę.

Chlebie święty. Chlebie żywy

O najsłodszy Chlebie, uzdrów podniebienie mojego serca, abym doświadczył słodyczy Twojej miłości. Uzdrów je z wszelkiej słabości, abym nie kosztował innej słodyczy poza Tobą, nie szukał innej miłości, nie kochał innej piękności poza Tobą. O Chlebie najczystszy, który zawierasz w sobie wszelką rozkosz i smak wszelkiej słodkości, zawsze nas orzeźwiasz i nigdy nie zawodzisz, niech Tobą karmi się moje serce, a Twoja słodycz niech napełni wnętrze duszy mojej. Tobą nasyca się całkowicie anioł; Tobą niech posila się, według swojej zdolności, człowiek pielgrzym, aby umocniony tym pokarmem nie ustał w drodze.
Chlebie święty. Chlebie żywy... który zstąpiłeś z nieba i dajesz życie światu, przyjdź do mego serca i oczyść mnie z wszelkiej nieczystości ciała i ducha. Wejdź do duszy mojej i uświęć mnie zewnętrznie i wewnętrznie. Bądź zawsze ocaleniem mojej duszy i mojego ciała. Oddal ode mnie nieprzyjaciół, zastawiających na mnie swe sidła: niech przed obecnością Twojej mocy daleko uciekną, abym umocniony przez Ciebie wewnątrz i zewnątrz, doszedł prostą drogą do Twego królestwa, gdzie będziemy Cię oglądać, już nie okrytego tajemnicą jak w tym życiu, lecz twarzą w twarz... Wówczas nasycisz mnie sobą tak przedziwną sytością, że już nie będę odczuwał głodu ani pragnienia na wieki 

(św. Anzelm).

MIŁOŚĆ BLIŹNIEGO

O Jezu, dajesz mi zrozumieć, że miłość bliźniego nie powinna pozostawać zamknięta w głębi serca: „Nikt — powiedziałeś, Jezu — nie zapala pochodni, by ją schować pod korzec, ale stawia ją na świeczniku, aby oświecała wszystkich, którzy są w domu.” Zdaje mi się, że ta pochodnia wyobraża miłość bliźniego, która winna oświecać, rozweselać nie tylko moich najdroższych, ale wszystkich, którzy są w domu.
Miłość wydaje się trudna, lecz nie jest taka, bo jarzmo Twoje, o Panie, jest słodkie i lekkie; kiedy się je przyjmie, natychmiast czuje się jego słodycz i woła się z Psalmistą: „Pobiegłem drogą Twoich przykazań, odkąd rozszerzyłeś mi serce”. Jedynie miłość może rozszerzyć moje serce. O Jezu, odkąd trawi mnie ten słodki płomień, z radością biegnę drogą Twego nowego przykazania. Chcę nią biec aż do błogosławionego dnia, kiedy to włączywszy się w dziewiczy orszak będę mogła postępować za Tobą w bezkresach, śpiewając Twoją pieśń nową, która będzie pieśnią miłości

 (św. Teresa od Dzieciątka Jezus: Dzieje duszy, r. 10; Rps C,f° 12^r i 16^v).

To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali

„To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali”... O Panie, Ty sam udzieliłeś nam tej wzajemnej miłości, Ty sam wybrałeś nas, nie przynoszących owocu, bośmy wówczas jeszcze Ciebie nie wybrali. Ty nas wybrałeś i postanowiłeś, abyśmy przynosili owoc, czyli wzajemnie się miłowali. Tego owocu bez Ciebie mieć nie możemy, jak latorośle bez winnego krzewu nic nie mogą uczynić. Miłość więc jest naszym owocem... rodzi się z czystego serca i z dobrego sumienia, i z wiary nieobłudnej. Ta miłość pozwala miłować się nam wzajemnie i miłować Ciebie, o Panie. Spraw, abym zrozumiał, że miłość wzajemna nie będzie prawdziwą miłością, gdy nie będziemy miłowali Ciebie. Bliźniego można miłować jak siebie samego tylko wówczas, jeśli miłuje się Ciebie. Na tych dwóch przykazaniach miłości polega cały Zakon i Prorocy. To jest naszym owocem...
„Owocem ducha jest miłość”... wszystkie inne pochodzą z miłości i z nią są ściśle złączone... Czy dobrze raduje się ten, kto nie miłuje dobra sprawiającego radość? Gdzie można znaleźć prawdziwy pokój, jeśli nie w tym, którego prawdziwie się miłuje? Kto jest wielkoduszny trwając w dobrym, jeśli żarliwie nie miłuje? Kto jest łaskawy, jeśli nie kocha tego, kogo wspiera? Kto jest dobry, jeśli miłość tego nie sprawi? Kto zbawiennie wierzy, jeśli wiara nie pobudza go do działania miłością? Kto z pożytkiem jest łagodny, jeśli miłość nim nie kieruje? Kto powstrzyma się od tego, co by go skalało, jeśli nie kocha tego, co go uszlachetnia?
Słusznie więc, o dobry Mistrzu, tak często miłość zalecasz, jakby tylko ją należało przekazywać. Spraw, abym zrozumiał, że wszystko inne bez niej na nic się nie przyda, a miłości mieć nie można bez innych dobrych czynności, które człowieka czynią dobrym (św. Augustyn).