Gdy roratniej świecy płomień mrok rozjaśnia adwentowy, kiedy dusza czuje głód, gdy potrzebny jest jej Bóg. Oczekuję, wypatruję Zbawiciela, którym Jezus Chrystus jest. On napełni mnie radością, gdy przyjdzie. Kiedy czeka się z miłością, to czekanie jest radością. I choć czasem dłuży się, nigdy nie zniechęci mnie! A Bóg czekać długo nie da. Przyjdzie pod postacią Chleba. Jeszcze chwila, jeszcze krok i rozjaśni duszy mrok. Wszechmogący Boże, pomóż swemu ludowi z wielką czujnością oczekiwać przyjścia Twojego Syna, abyśmy wierni pouczeniom Zbawiciela, spieszyli na spotkanie z Nim ze światłem wiary i miłości. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.