Żywot Św. Teresy Benedykty od Krzyża

 Żywot Św. Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein) - Dziewicy i Męczennicy, Patronki Europy

1. Dziecko z Wrocławia - "Szukająca prawdy"

Urodziła się 12 października 1891 roku we Wrocławiu, w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej, jako jedenaste, najmłodsze dziecko Zygfryda i Augusty Stein. Dzień jej urodzin zbiegł się ze świętem Jom Kippur - Dniem Pojednania, co matka uważała za znak szczególnego błogosławieństwa.

Była dzieckiem niezwykle zdolnym, o silnej woli i przenikliwym umyśle. W wieku nastoletnim świadomie porzuciła wiarę przodków i ogłosiła się ateistką. Jak sama pisała: "Moje świadome poszukiwanie prawdy było moją jedyną modlitwą". Prawdy szukała nie w religii, ale w filozofii.

2. Filozof pod ręką Husserla

Po maturze, którą zdała celująco, studiowała germanistykę i historię we Wrocławiu, a potem filozofię, psychologię i filologię w Getyndze i Fryburgu Bryzgowijskim.

Stała się jedną z najwybitniejszych uczennic Edmunda Husserla, twórcy fenomenologii. W 1916 roku obroniła z wyróżnieniem summa cum laude doktorat na temat wczucia - Zum Problem der Einfühlung. Została asystentką Husserla.

Świat nauki stał przed nią otworem. Była jedną z pierwszych kobiet w Niemczech z tytułem doktora filozofii, kobietą o błyskotliwej karierze akademickiej. A jednak jej umysł wciąż był niespokojny. Przeżyła duchowy wstrząs po śmierci przyjaciela Adolfa Reinacha na froncie I wojny światowej i widząc niewzruszoną wiarę jego wdowy w Krzyż Chrystusa.

Przełom nastąpił latem 1921 roku. Przebywając w domu przyjaciółki Jadwigi Conrad-Martius, przypadkowo wzięła z biblioteki autobiografię św. Teresy z Avila. Czytała całą noc bez przerwy. Gdy skończyła, zamknęła książkę i powiedziała: "To jest prawda".

3. Nawrócenie - od synagogi do Kościoła

1 stycznia 1922 roku Edyta Stein przyjęła chrzest w kościele katolickim. Dla jej matki był to cios - uważała to za zdradę narodu i wiary. Edyta jednak nigdy nie wyparła się swojego żydowskiego pochodzenia. Mawiała: "Nie przestałam być Żydówką".

Przez kolejne 11 lat była nauczycielką, wykładowczynią, tłumaczką dzieł św. Tomasza z Akwinu i kardynała Newmana. Prowadziła odczyty w całej Europie o roli kobiety, wychowaniu i duchowości. Jej wykłady gromadziły tłumy. Chciała wstąpić do Karmelu natychmiast po chrzcie, ale spowiednicy wstrzymywali ją, widząc jak wielkim świadectwem jest jej obecność w świecie.

Kiedy w 1933 roku naziści doszli do władzy i wydano zakaz nauczania dla Żydów, drzwi świata zamknęły się dla niej. Otworzyły się drzwi klasztoru.

4. Teresa Benedykta od Krzyża - w Karmelu

14 października 1933 roku, w dniu św. Teresy z Avila, Edyta przekroczyła furtę Karmelu w Kolonii-Lindenthal. Przywdziała habit i przyjęła imię Teresa Benedykta od Krzyża - Benedykta, bo błogosławiona Krzyżem.

Jako karmelitanka bosa napisała swoje największe dzieła filozoficzno-mistyczne: Byt skończony a byt wieczny i Wiedza Krzyża, studium o św. Janie od Krzyża.

Z powodu narastającej nienawiści do Żydów, dla bezpieczeństwa wspólnoty została przeniesiona w nocy 31 grudnia 1938 roku do Karmelu w Echt w Holandii. Tam dołączyła do niej jej starsza siostra Róża, która również przyjęła katolicyzm i była tercjarką karmelitańską.

W Echt napisała swój testament duchowy. Ofiarowała już wtedy swoje życie Bogu za naród żydowski, za pokój i za nawrócenie Niemiec:

"Już teraz przyjmuję śmierć, jaką mi Bóg przeznaczył, z doskonałym poddaniem się Jego woli, z radością".

 5. Męczeństwo - droga do Auschwitz

20 lipca 1942 roku biskupi holenderscy odczytali w kościołach list potępiający prześladowanie Żydów przez nazistów. W odwecie hitlerowcy postanowili aresztować wszystkich katolików pochodzenia żydowskiego.

2 sierpnia 1942 roku o godzinie 17:00 Gestapo wtargnęło do klasztoru w Echt. Siostry Teresa Benedykta i Róża miały pięć minut na spakowanie się. Świadkowie zapamiętali jej spokój. Do przerażonej siostry Róży powiedziała: "Chodź, idziemy za nasz naród".

Przewieziono je najpierw do obozu w Amersfoort, potem do Westerbork. Tam była świadkiem, który widział ją ostatni raz, opisuje ją klęczącą w baraku, modlącą się godzinami, pocieszającą zrozpaczone matki i opiekującą się dziećmi, dzielącą się skąpym chlebem.

7 sierpnia wyruszył transport do Auschwitz-Birkenau. W wagonie bydlęcym jechało 987 Żydów. 

9 sierpnia 1942 roku, zaraz po przybyciu do Auschwitz, siostra Teresa Benedykta od Krzyża, jej siostra Róża i wszyscy Żydzi z jej transportu zostali zagazowani w komorze gazowej, a następnie spaleni w krematorium. Miała 50 lat. Nie zachował się jej grób. Stała się całopalną ofiarą - Holokaustem w najgłębszym, biblijnym sensie.

6. Chwała ołtarzy

Świat odkrył ją na nowo po wojnie. 

1 maja 1987 roku w Kolonii Jan Paweł II beatyfikował ją, a 11 października 1998 roku w Rzymie kanonizował, nazywając ją "córką Izraela i córką Karmelu".

1 października 1999 roku ten sam Papież ogłosił ją, wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Katarzyną Sieneńską, Współpatronką Europy. Papież wskazał, że jej życie spina w sobie dramatyczne losy naszego kontynentu - żydowskie korzenie, chrześcijańską wiarę, filozoficzne poszukiwanie prawdy, ofiarę złożoną z miłości w obliczu totalitaryzmu.

Jej wspomnienie liturgiczne obchodzimy 9 sierpnia.

Jest patronką Europy, nawróconych, filozofów, Żydów, męczenników i poszukujących prawdy.

Modlitwa za jej wstawiennictwem:

Święta Tereso Benedykto od Krzyża, która w Krzyżu odnalazłaś mądrość i chwałę, uproś nam łaskę niezłomnego szukania Prawdy i odwagi do niesienia Krzyża aż po ofiarę z życia. Amen.