1 sierpnia obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Powstania Warszawskiego.
To nie jest zwykłe święto w kalendarzu. To dzień pamięci o największym zrywie zbrojnym w okupowanej przez Niemców Europie.
Co się wydarzyło?
1 sierpnia 1944 roku, o godzinie 17:00 - Godzinie "W" - na rozkaz Komendy Głównej Armii Krajowej w Warszawie wybuchło Powstanie. Miało trwać kilka dni. Trwało 63 dni.
Wzięło w nim udział około 50 tysięcy żołnierzy AK i innych formacji, w tym harcerze, kobiety, nastolatki. Przeciwko nim stanęła doskonale uzbrojona armia niemiecka.
Zginęło około 16 tysięcy powstańców i od 150 do 200 tysięcy cywilów. Warszawa została po upadku powstania prawie całkowicie zburzona i spalona przez Niemców.
Walczyli o wolną Polskę, bo wierzyli, że wolność trzeba sobie wywalczyć, nawet za najwyższą cenę.
Dlaczego 1 sierpnia?
Dzień został ustanowiony świętem państwowym w 2009 roku, z inicjatywy śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Ustawa z 9 października 2009 r. mówi wprost: w hołdzie bohaterom Powstania Warszawskiego - tym, którzy w obronie bytu państwowego, z bronią w ręku walczyli o wyzwolenie stolicy, dążyli do odtworzenia instytucji niepodległego Państwa Polskiego.
Jak go obchodzimy?
O 17:00 cała Warszawa i cała Polska staje na minutę. Wyją syreny. Zatrzymują się samochody, tramwaje, ludzie na ulicach. To najmocniejszy moment w roku.
Jeśli chcesz uczcić ten dzień gdziekolwiek jesteś:
1. Zatrzymaj się o 17:00. Gdziekolwiek będziesz.
2. Przypnij kotwicę. Znak Polski Walczącej to symbol, który łączy pokolenia.
3. Zapal znicz, opowiedz historię. Powstanie żyje tak długo, jak o nim pamiętamy i opowiadamy dzieciom.
1 sierpnia. Godzina "W". 82 lata temu Warszawa stanęła do walki o wolność. Pamiętamy o Bohaterach Powstania Warszawskiego, którzy mieli odwagę marzyć o wolnej Polsce i odwagę za nią umrzeć. Cześć i Chwała Bohaterom!
Wersja bardziej osobista:
Warszawa znów się zatrzyma. O 17:00 zawyją syreny. Na 63 dni w 1944 roku zwykli ludzie stali się bohaterami. Mieli 15, 20, 30 lat. Poszli walczyć, bo nie umieli żyć na kolanach. Pamiętamy. I będziemy pamiętać.
Modlitwa na Narodowy Dzień Pamięci Powstania Warszawskiego
Boże, Ojcze miłosierdzia, w dniu, w którym wspominamy bohaterów Powstania Warszawskiego, stajemy przed Tobą z wdzięcznością za ich odwagę, miłość do Ojczyzny i gotowość do najwyższej ofiary.
Przyjmij do swojej chwały wszystkich poległych: żołnierzy, sanitariuszki, kapelanów oraz ludność cywilną, którzy w godzinie próby pozostali wierni Bogu, Polsce i drugiemu człowiekowi.
Panie Jezu, Ty powiedziałeś: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”. Spraw, aby pamięć o powstańcach uczyła nas odwagi w obronie prawdy, wierności sumieniu i odpowiedzialności za dobro wspólne.
Duchu Święty, umacniaj nasze serca, abyśmy budowali Ojczyznę opartą na sprawiedliwości, zgodzie, wzajemnym szacunku i pokoju. Nie dopuść, by ofiara tych, którzy walczyli o wolność, została zapomniana lub zmarnowana.
Maryjo, Królowo Polski, otaczaj płaszczem swojej opieki nasz naród, rodziny powstańców i wszystkich, którzy pielęgnują pamięć o historii. Wypraszaj nam dar jedności, wiary i miłości do Ojczyzny.
Wieczny odpoczynek racz dać wszystkim poległym, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen.



BOZE BRON NAS I KRAJ NASZ -DZIEKUJEMY WSZYSTKIM BOHATEROM KTORZY WALCZYLI O WOLNOSC KRAJU DAJ BOZE WSZYSTKIM SZCZESCIE WIECZNE Z TOBA.
OdpowiedzUsuń