Prośba o szczęśliwą starość ( Ps 71)

W Tobie, Panie, moja ucieczka,

niech nie doznam wstydu na wieki;

wyrwij mnie i wyzwól

w Twej sprawiedliwości,

nakłoń ku mnie swe ucho i ocal mnie!

Bądź mi skałą schronienia

i zamkiem warownym, aby mnie ocalić,

boś Ty opoką moją i twierdzą.

Boże mój, wyzwól mnie z rąk niegodziwca,

od pięści złoczyńcy i ciemiężyciela.

Ty bowiem, mój Boże, jesteś moją nadzieją,

Panie, ufności moja od moich lat młodych!

Ty byłeś moją podporą od narodzin;

od łona matki moim opiekunem.

Ciebie zawsze wysławiałem.

Jak gdyby cudem stałem się dla wielu,

Ty bowiem byłeś potężnym mym

wspomożycielem.

Usta moje były pełne Twojej chwały,

każdego dnia – Twojej sławy.

Nie odtrącaj mnie w czasie starości;

gdy siły ustaną, nie opuszczaj mnie!

Albowiem moi wrogowie o mnie rozprawiają,

czyhający na moje życie

zmawiają się na mnie.

„Bóg go opuścił – mówią –

gońcie go, chwytajcie,

bo nie ma on wybawcy”.

O Boże, nie stój z daleka ode mnie,

mój Boże, pośpiesz mi na pomoc!

Niech się zawstydzą i niech upadną

nastający na moje życie;

niech się hańbą i wstydem okryją ci,

co szukają mego nieszczęścia!

Ja zaś będę zawsze ufał

i pomnażał wszelką Twą chwałę.

Moje usta będą głosić Twoją sprawiedliwość,

przez cały dzień Twoją pomoc,

bo nawet nie znam jej miary.

Wejdę, głosząc wspaniałe czyny Pana,

i będę przypominał Jego tylko sprawiedliwość.

Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości,

i do tej chwili głoszę Twoje cuda.

Lecz i w starości, i w wieku sędziwym

nie opuszczaj mnie, Boże,

gdy [moc] Twego ramienia głosić będę,

całemu przyszłemu pokoleniu – Twą potęgę,

i sprawiedliwość Twą, Boże,

sięgającą niebios,

którą tak wielkich dzieł dokonałeś;

o Boże, któż jest równy Tobie?

Zesłałeś na mnie wiele srogich utrapień,

lecz znowu przywrócisz mi życie

i z głębin ziemi znów mnie wydobędziesz.

Podnieś moją wielkość

i pociesz mnie na nowo!

A ja będę Cię wielbić na harfie –

Twoją wierność, mój Boże!

Będę Ci grał na cytrze,

Święty Izraela!

Rozradują się moje wargi,

gdy będę Ci śpiewał,

i dusza moja, którą odkupiłeś.

Również mój język przez cały dzień

będzie głosił Twoją sprawiedliwość,

bo okryli się hańbą i wstydem

szukający mojego nieszczęścia

Źródło; Modlitewnik Seniora 

Imprimatur

Kuria Metropolitalna w Krakowie
nr 3000/2009, 15 października 2009
bp Jan Szkodoń, wikariusz generalny
ks. Kazimierz Moskała, wicekanclerz