Modlitwa na każdy dzień

  Chwalebna Dziewico Maryjo, Matko Dobrej Rady, błagamy Cię, prowadź nas po trudnych drogach życia. Wyjednaj światło naszemu rozumowi, gorącą miłość naszemu sercu, siłę naszej woli. O Matko Słowa Wcielonego, powtarzaj nam słowa życia wiecznego, które usłyszałaś od Twego Syna i zachowałaś w swoim sercu. Spraw, abyśmy żyli w miłości Bożej i wypełniali zawsze Jego świętą wolę. Uproś nam łaskę wytrwania do końca, byśmy mogli cieszyć się z Tobą wieczną radością w niebie. Amen.

 

    Modlitwa Wołam do Ciebie Panie, Boże Abrahama, Boże Izaaka, Boże Jakuba i Izraela. ty, który jesteś Ojcem Pana naszego Jezusa Chrystusa. Boże, który w wielkości swego miłosierdzia życzliwie upodobałeś sobie w nas, abyśmy Cię poznali; który stworzyłeś niebo i ziemię i który panujesz nad wszystkim; który jesteś jedynym i prawdziwym Bogiem ponad którego nie ma innego Boga, udziel nam przez naszego Pana Jezusa Chrystusa darów Ducha Świętego, daj każdemu, kto czyta tę Księgę, aby Cię poznał, ponieważ tylko Ty sam jesteś Bogiem, aby stał się mocnym w Tobie, aby powstrzymał się od wszelkiej heretyckiej, bezbożnej i niegodziwej nauki.

  Modlitwa O Ty, nad wszystko najwyższy! Bo jakże inaczej zwać Ciebie? Jakież Cię słowo wysłowi? słów braknie, by Ciebie wyrazić. Jakaż myśl Ciebie ogarnie? Daremny jest myśli Wysiłek. Ty jeden niewysłowiony, boś stworzył wszystko, co mówi; Tyś tylko sam niepojęty, boś stworzył wszystko co myśli. Wszystko co myśli i co nie myśli, cześć Ci oddaje. Ku Tobie bowiem zmierzają powszechne wszystkie pragnienia i wszystkie boleści. Wszystko się modli do Ciebie. Wszystko, uznając Twoje wyroki, hymn Tobie szepce milczący. W Tobie wszystko istnieje. Ty wszystko razem ubóstwiasz.  Ty celem Jesteś wszystkiego. tyś jest jednością, wszystkim i niczym, nie będąc jednością  ni wszystkim. jak Cię, Wieloimienny, zwać będę? Tyś jeden nieogarniony, jakiż to umysł przeniknie nieprzebytą oponę niebieską? Bądź miłościwy, o Ty , ponad wszystko najwyższy, bo jakże inaczej zwać Ciebie? /Pseudo-Dionizy Areopagita/

  Dzień trzydziesty siódmy Czytanie Cieszcie się, im bardziej jesteście uczestnikami cierpień Chrystusowych, abyście się cieszyli i radowali przy objawieniu się Jego chwały.  Błogosławieni [jesteście], jeżeli złorzeczą wam z powodu imienia Chrystusa, albowiem Duch chwały, Boży Duch na was spoczywa (1P4,13 - 14) Rozważanie Gdy ktoś się zorientuje, że przekroczył granicę zasad życia chrześcijańskiego i czuje, że jego serce zwraca się ku czemuś, co go może odwieść od słusznej drogi, niech szybko biegnie do krzyża Pana i niech na drzewie życia ukrzyżuje grzeszne pragnienia swojej woli; niech - jak prorok - krzyczy do Boga,wołając:" Przebijesz moje ciało Twoją bojaźnią, bowiem zawsze lękałem się Twoich wyroków" (Wlg Ps 118, 120). Zastanówmy się teraz, co oznacza:" mieć ciało przebite gwoździem Bożej bojaźni". Znaczy to:" że względu na bojaźń Bożą powstrzymywać zmysły cielesne od pokus i pragnień tego, co nie jest dozwolone". Chrześcijanin wybiera zawsze to, co ...

  Dzień trzydziesty szósty  Czytanie  Ja zaś jak potulny baranek, którego prowadzą na zabicie , nie wiedziałem, że powzięli przeciw mnie zgubne plany: «Zniszczmy drzewo wraz z jego mocą , zgładźmy go z ziemi żyjących, a jego imienia niech już nikt nie wspomina!»   Lecz Pan Zastępów jest sprawiedliwym sędzią, bada nerki i serce . Chciałbym zobaczyć Twoją zemstę nad nimi, albowiem Tobie powierzam moją sprawę. (Jr11,19-20) Rozważanie Kto jest najpewniejszym świadkiem? Ten, kto wyznaje, że Jezus jest Panem, że " przyszedł do nas w ciele", i kto przestrzega nakazów Ewangelii. Ten, bowiem, kto słucha, a nie działa, zaprzecza Chrystusowi; na próżno głosi Go słowami, negując Go uczynkami. Ilu ludzi mówi: " Panie, Panie, czyż to nie w Twoje imię byliśmy prorokami, wypędzaliśmy złe duchy i uczyniliśmy wiele cudów?". W dniu sądu Chrystus im odpowie:" Odejdźcie ode mnie, wy, którzy czynicie zło!". Ten jest świadkiem, kto mając za sobą fakty, daje świadectwo nakazom Pa...

    Dzień trzydziesty piąty Czytanie Bóg zaś okazuje nam swoją miłość [właśnie] przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. 9 Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni. ( Rz5,8-9) Rozważanie Kto uznaje swoje grzechy i winę, ten już jest z Bogiem. Bóg potępia twoje grzechy; jeśli i ty je potępisz, zjednoczysz się z Bogiem. Człowiek i grzesznik to jakby dwie zupełnie odmienne rzeczywistości: człowiek jest dziełem Boga; grzech - dziełem człowieka. Musisz zniszczyć wszystko, czego ty jesteś autorem, by Bóg mógł ocalić wszystko, czego Autorem jest On sam. Musisz znienawidzić w sobie swoje czyny, by móc w sobie kochać czyny Boga. Gdy zaczynasz odczuwać wstręt wobec tego, co zrobiłeś, dopiero wtedy zaczyna się w tobie dobre dzieło, gdyż dopiero wówczas jesteś w stanie odrzucić złe działania. Dopiero wtedy postępujesz w prawdzie i zbliżasz się do światła. A co znaczy, że postępu...