EWANGELIA NA DZIEŃ 11.11.2026
WSPOMNIENIE ŚW. MARCINA Z TOURS, BISKUPA
ŚRODA XXXII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II
EWANGELIA (Łk 17, 11-19)
Niewdzięczność uzdrowionych z trądu
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Zdarzyło się, że Jezus, zmierzając do Jeruzalem, przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei.
Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: «Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!» Na ten widok rzekł do nich: «Idźcie, pokażcie się kapłanom!» A gdy szli, zostali oczyszczeni.
Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, padł na twarz u Jego nóg i dziękował Mu. A był to Samarytanin.
Jezus zaś rzekł: «Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Czy się nie znalazł nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?» Do niego zaś rzekł: «Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła».
Oto słowo Pańskie.
Komentarz do Ewangelii (Łk 17, 11-19)
„Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu?”
Dzisiejsza Ewangelia opowiada o dziesięciu trędowatych, którzy spotykają Jezusa i z daleka wołają: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!”. Jezus wysłuchuje ich prośby i posyła ich, aby pokazali się kapłanom. W drodze zostają uzdrowieni.
Jednak spośród dziesięciu tylko jeden wraca, aby podziękować Jezusowi. Co więcej, jest to Samarytanin – człowiek, którego inni mogli uważać za obcego. Upada do nóg Jezusa i wielbi Boga za otrzymane dobrodziejstwo.
Ta Ewangelia stawia nam bardzo ważne pytanie: Czy potrafimy dziękować Bogu za otrzymane łaski?
Wdzięczność jest czymś więcej niż wypowiedzeniem słowa „dziękuję”. Jest postawą serca, które rozpoznaje obecność Boga w swoim życiu. To umiejętność dostrzegania Jego dobroci nawet w małych rzeczach: w darze życia, w drugim człowieku, w porannym świetle, w sile do przezwyciężania trudności i w nadziei, która nie pozwala nam się poddać.
Jezus nie oczekuje od nas doskonałości, ale serca pełnego miłości i ufności. Pragnie, abyśmy nie tylko przychodzili do Niego z prośbami, lecz także wracali z wdzięcznością.
Nie bądźmy podobni do dziewięciu uzdrowionych, którzy odeszli, zapominając o Dawcy łaski. Bądźmy jak Samarytanin, który wrócił, upadł przed Jezusem i podziękował Mu całym sercem.
Niech nasze życie stanie się nieustannym „dziękuję” wypowiadanym Bogu za wszystko, co od Niego otrzymujemy.
Panie Jezu,
przychodzę dziś do Ciebie z sercem pełnym próśb,
ale także z pragnieniem,
aby nauczyć się prawdziwej wdzięczności.
Przebacz mi, że tak często proszę,
a tak rzadko dziękuję.
Że dostrzegam swoje braki,
a nie zauważam niezliczonych łask,
którymi każdego dnia mnie obdarzasz.
Dziękuję Ci, Jezu, za dar życia,
za każdy nowy poranek,
za ludzi, których stawiasz na mojej drodze,
za chwile radości i za siłę w cierpieniu.
Dziękuję Ci również za te łaski,
których jeszcze nie potrafię zrozumieć,
za wysłuchane modlitwy
i za te, na które muszę cierpliwie czekać.
Naucz mnie wracać do Ciebie
nie tylko wtedy, gdy czegoś potrzebuję,
ale również wtedy, gdy moje serce
przepełnia radość i wdzięczność.
Spraw, abym nigdy nie zapominał,
że wszystko, co dobre, pochodzi od Ciebie.
Niech moje słowa, myśli i czyny
będą codziennym dziękczynieniem.
Jezu, uzdrawiaj nie tylko moje ciało,
ale przede wszystkim moje serce:
z obojętności, niewdzięczności, pychy i zwątpienia.
Panie, daj mi serce Samarytanina –
serce, które umie wracać, klękać i dziękować.
Niech całe moje życie będzie uwielbieniem
Twojej dobroci i nieskończonego miłosierdzia.
Amen.
🙏 Jezu, dziękuję Ci za wszystkie łaski, które otrzymałem, i za te, których jeszcze nie dostrzegam.
Komentarze
Prześlij komentarz
Tutaj można wpisywać swoje intencje