EWANGELIA NA DZIEŃ 31.10.2026
SOBOTA XXX TYGODNIA ZWYKŁEGO
EWANGELIA (Łk 14, 1. 7-11)
Przypowieść o zaproszonych na ucztę
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich:
«Jeśli cię ktoś zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by przypadkiem ktoś znamienitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: „Ustąp temu miejsca”, a wtedy musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.
Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. A gdy przyjdzie ten, który cię zaprosił, powie ci: „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”. I spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników.
Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».
Oto słowo Pańskie.
Komentarz do Ewangelii
Jezus, będąc gościem na uczcie, zauważa, że zaproszeni wybierają sobie pierwsze miejsca. Wtedy opowiada przypowieść, która uczy nas pokory i właściwego spojrzenia na samych siebie. Mówi: „Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”.
Świat często zachęca nas do tego, abyśmy byli najważniejsi, zabiegali o uznanie, pochwały i podziw innych ludzi. Jezus pokazuje nam jednak inną drogę — drogę pokory, cichości serca i bezinteresownej miłości.
Pokora nie oznacza, że mamy uważać się za gorszych od innych. Nie polega też na ukrywaniu swoich talentów ani na pozwalaniu, by inni nas krzywdzili. Prawdziwa pokora to umiejętność stawania w prawdzie przed Bogiem. To świadomość, że wszystko, co dobre, otrzymaliśmy jako dar, a nasze życie nabiera wartości nie przez ludzkie pochwały, lecz przez miłość, którą potrafimy ofiarować.
Jezus sam dał nam najpiękniejszy przykład pokory. Choć jest Synem Bożym, przyszedł na świat jako sługa, pochylał się nad cierpiącymi, przebaczał grzesznikom i oddał za nas życie na krzyżu. Nie szukał zaszczytów, lecz zbawienia człowieka.
Dzisiejsza Ewangelia zaprasza nas, abyśmy nie zajmowali pierwszych miejsc za wszelką cenę, lecz potrafili dostrzegać potrzeby drugiego człowieka. Czasem największym świadectwem wiary jest milcząca pomoc, dobre słowo, przebaczenie albo ustąpienie miejsca komuś, kto potrzebuje naszej życzliwości.
Pamiętajmy, że ostateczne miejsce przy Bożym stole nie zależy od naszych ziemskich zaszczytów. Bóg patrzy na serce. To On zna nasze ukryte dobro, nasze ofiary i łzy, których nikt inny nie widział.
Prośmy więc, aby Pan uwolnił nas od pychy, nauczył nas pokory i pomógł nam żyć tak, byśmy nie szukali własnej chwały, lecz Jego miłości.
Panie Jezu Chryste,
Ty, który jesteś cichy i pokornego serca,
naucz mnie kroczyć Twoją drogą
i szukać wielkości nie w zaszczytach,
lecz w miłości, służbie i dobroci.
Uwolnij mnie od pychy,
od pragnienia bycia zawsze najważniejszym,
od zazdrości o sukcesy innych
i od potrzeby ciągłego szukania pochwał.
Daj mi serce pokorne i szczere,
abym umiał dostrzegać własne błędy,
przyjmować upomnienia z wdzięcznością
i cieszyć się dobrem, które dzieje się wokół mnie.
Gdy świat będzie kusił mnie zaszczytami,
przypominaj mi, że największym wyróżnieniem
jest być blisko Ciebie.
Gdy poczuję się niedoceniony,
daj mi pokój serca i ufność,
że Ty znasz moje intencje
i widzisz nawet najmniejsze dobro.
Panie, nie pozwól mi wynosić się ponad innych,
ale też nie pozwól mi zapomnieć
o godności, którą obdarzyłeś każdego człowieka.
Uczyń moje serce wolnym od pychy,
a moje ręce gotowymi do służby.
Jezu pokorny, prowadź mnie ku świętości,
abym kiedyś zasiadł przy Twoim stole
nie dzięki własnej chwale,
lecz dzięki Twojemu miłosierdziu.
Amen. 🙏
Komentarze
Prześlij komentarz
Tutaj można wpisywać swoje intencje