EWANGELIA NA DZIEŃ 01.10.2026
WSPOMNIENIE ŚW. TERESY OD DZIECIĄTKA JEZUS, DZIEWICY
CZWARTEK XXVI TYGODNIA ZWYKŁEGO,
EWANGELIA (Łk 10, 1-12)
Rozesłanie uczniów na głoszenie królestwa Bożego
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:
«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże.
Lecz jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».
Oto słowo Pańskie.
✝️ Komentarz do Ewangelii (Łk 10, 1–12)
Rozesłanie uczniów na głoszenie królestwa Bożego
Jezus posyła swoich uczniów, aby szli przed Nim i przygotowywali ludzkie serca na przyjęcie Jego słowa. Nie posyła ich jednak jako ludzi silnych własnymi siłami. Przeciwnie — mówi, że żniwo jest wielkie, a robotników mało. Dlatego pierwszym zadaniem ucznia jest modlitwa: „Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”.
To wezwanie pozostaje aktualne także dzisiaj. W świecie pełnym niepokoju, pośpiechu i zagubienia potrzeba ludzi, którzy nie będą głosić siebie, lecz Chrystusa. Potrzeba serc gotowych nieść dobro, przebaczenie, pokój i nadzieję.
Jezus mówi: „Pokój temu domowi!”. To niezwykle ważne słowa. Uczeń Chrystusa powinien być człowiekiem pokoju — nie wnosić zamętu ani podziałów, lecz przynosić obecność Boga tam, gdzie pojawia się lęk, samotność i cierpienie.
Pan przestrzega również, aby uczniowie nie pokładali ufności w rzeczach materialnych. Mają iść ubodzy, wolni i całkowicie zawierzeni Bogu. Ich siłą nie ma być bogactwo ani ludzka potęga, ale wiara w Tego, który ich posyła.
Każdy z nas jest w pewien sposób posłany. Nie wszyscy przemawiamy z ambony czy prowadzimy misje. Możemy jednak głosić Chrystusa przez słowo, cierpliwość, przebaczenie, modlitwę, dobroć i zwyczajną obecność przy drugim człowieku.
Prośmy więc Pana żniwa, aby uczynił z nas wiernych robotników swojego królestwa. Abyśmy wszędzie tam, dokąd nas pośle, potrafili przynieść pokój, światło i nadzieję Chrystusa.
Panie Jezu Chryste,
Ty, który posyłasz swoich uczniów,
aby głosili bliskość Królestwa Bożego,
spójrz także na mnie i uczyń moje serce
gotowym do Twojej służby.
Naucz mnie nieść pokój tam,
gdzie panuje niezgoda,
nadzieję tam, gdzie rodzi się rozpacz,
pociechę tam, gdzie płyną łzy,
i światło tam, gdzie człowiek zagubił drogę.
Daj mi serce wolne od pychy,
przywiązania do dóbr tego świata
i troski o własną chwałę.
Niech moją siłą będzie Twoja łaska,
moją ufnością — Twoja Opatrzność,
a moim skarbem — Twoja święta obecność.
Panie żniwa,
wejrzyj na swój Kościół
i poślij robotników na swoje żniwo.
Powołuj kapłanów, zakonników, misjonarzy
i wszystkich ludzi, którzy z odwagą
poniosą Ewangelię światu.
A mnie naucz pamiętać,
że także w moim domu, rodzinie, pracy
i wśród ludzi, których spotykam,
mogę być Twoim świadkiem.
Niech każde moje słowo będzie pełne dobroci,
każdy czyn — przepełniony miłością,
a każda modlitwa — wiernym wołaniem
o przyjście Twojego Królestwa.
Panie Jezu, poślij mnie tam, gdzie mnie potrzebujesz.
Uczyń mnie siewcą pokoju,
świadkiem Twojej miłości
i narzędziem Twojej łaski.
A kiedy przyjdzie chwila zmęczenia,
umocnij mnie.
Kiedy spotkam odrzucenie — daj mi cierpliwość.
Kiedy zabraknie mi sił — przypomnij mi,
że to Ty jesteś Panem żniwa.
Maryjo, Matko Chrystusa i Królowo Apostołów,
prowadź mnie drogą wiernej służby
i ucz mnie mówić całym życiem:
„Panie, oto jestem.
Poślij mnie.”
Amen.


JEZU DAJ NAM ODWAGE GLOSIC TWOJA CHWALE.
OdpowiedzUsuń