EWANGELIA NA DZIEŃ 20.09.2026

 

EWANGELIA NA DZIEŃ 20.09.2026

XXV NIEDZIELA ZWYKŁA,

EWANGELIA (Mt 20, 1-16a)

Przypowieść o robotnikach w winnicy

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:

«Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy.

Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił.

Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”.

A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze.

Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».

Oto słowo Pańskie.

✦ Komentarz do Ewangelii (Mt 20, 1–16a)

Przypowieść o robotnikach w winnicy

Dzisiejsza Ewangelia przypomina nam, że Królestwo Boże jest darem łaski, a nie nagrodą za nasze zasługi. Gospodarz winnicy wychodzi o różnych porach dnia i zaprasza kolejnych robotników do pracy. Jedni pracują od rana, inni zaledwie godzinę — a jednak wszystkim daje tę samą zapłatę.

Może rodzić się w nas pytanie: Dlaczego ci, którzy przyszli później, otrzymali tyle samo? Jezus dotyka tutaj bardzo ludzkiej pokusy — porównywania się z innymi i mierzenia Bożej dobroci własną miarą.

Bóg nie jest niesprawiedliwy. On jest hojny. Nie odbiera niczego tym, którzy przyszli wcześniej, lecz obdarza także tych, którzy długo pozostawali z dala od Niego. Jego miłosierdzie nie jest nagrodą za doskonałość, ale darem dla każdego, kto odpowiada na Jego wezwanie.

Ta Ewangelia jest także pocieszeniem dla tych, którzy myślą: „Na mnie już za późno. Zbyt wiele zmarnowałem. Zbyt długo byłem daleko od Boga.” Nie! Gospodarz nadal wychodzi i woła. Dopóki trwa nasze życie, drzwi Jego winnicy pozostają otwarte.

Nie zazdrośćmy więc dobra, którego Bóg udziela innym. Radujmy się, że Jego miłosierdzie jest większe niż nasze ludzkie rachuby. I prośmy o serce, które potrafi powiedzieć:

„Panie, dziękuję Ci nie tylko za to, co dajesz mnie, ale także za dobro, które dajesz moim braciom i siostrom.”

🙏 Modlitwa

Panie Jezu Chryste,
Ty jesteś Gospodarzem winnicy,
który o każdej porze wychodzi,
aby zapraszać człowieka do swojej pracy i służby.
Dziękuję Ci za łaskę powołania,
za każdą chwilę, w której mnie szukałeś,
za każde słowo, przez które wołałeś mnie do siebie,
i za każdą szansę rozpoczęcia na nowo.
Wybacz mi, Panie,
ile razy porównywałem się z innymi,
ile razy zazdrościłem cudzych łask
i uważałem, że na więcej zasługuję.
Naucz mnie przyjmować Twoją łaskę
z pokorą i wdzięcznością.
Daj mi serce wolne od zazdrości,
cierpliwe wobec słabości innych
i radosne z każdego dobra,
którym ich obdarzasz.
Jeśli kiedyś czuję, że przyszedłem do Ciebie zbyt późno,
przypomnij mi, że dla Twojego miłosierdzia nigdy nie jest za późno.
Jeśli zbłądzę — odnajdź mnie.
Jeśli osłabnę — podnieś mnie.
Jeśli odejdę — zawołaj mnie znowu.
Spraw, abym wiernie pracował w Twojej winnicy,
nie dla ludzkiej pochwały,
nie dla własnej chwały,
lecz z miłości ku Tobie.
A gdy nadejdzie wieczór mojego życia,
przyjmij mnie do swego Królestwa
nie według moich zasług,
lecz według ogromu Twojego miłosierdzia.
Jezu, naucz mnie ufać Twojej dobroci
i cieszyć się tym, że jesteś dobry dla każdego człowieka.
Amen.