Żywot św. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego, dziewicy - Małej Arabki,

 Żywot św. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego, dziewicy - Małej Arabki, Maleńkiej Nic

Miriam Baouardy - Maria od Jezusa Ukrzyżowanego OCD (1846-1878)

Jedna z największych mistyczek Karmelu, Palestynka, która nie umiała czytać ani pisać, a pouczała teologów o Duchu Świętym.

1. Dzieciństwo w Galilei

Urodziła się 5 stycznia 1846 roku w wiosce I'billin niedaleko Nazaretu, w Ziemi Świętej, w bardzo ubogiej rodzinie greckokatolickiej obrządku melchickiego. Rodzice, Giries Baouardy z Damaszku i Mariam Chahyn z Libanu, po śmierci dwunastu synów zmarłych w niemowlęctwie, wymodlili córkę przyrzekając dać jej imię Maryi. Dlatego na chrzcie otrzymała imię Miriam.  

Miała trzy lata, gdy w odstępie kilku dni zmarli jej rodzice. Została rozdzielona z młodszym bratem Boulosem. Brata wzięła ciotka, ją przygarnął stryj, który wkrótce przeniósł się z całą rodziną do Aleksandrii w Egipcie.  

Wychowywała się jak służąca, prosta, bez wykształcenia, ale z niezwykłą wiarą. Ojciec przed śmiercią, patrząc na obraz św. Józefa, powiedział: "Wielki Święty, oto moje dziecko, Najświętsza Dziewica jest jej matką, racz się nią zaopiekować, bądź jej Ojcem".

2. Obrona dziewictwa i pierwsze męczeństwo

Gdy miała 13 lat, stryj postanowił wydać ją za mąż za krewnego. Miriam odmówiła, mówiąc, że chce pozostać dziewicą dla Jezusa. Na znak protestu podczas uroczystej kolacji obcięła swoje długie włosy i podała je stryjowi na tacy. Wywołało to wściekłość rodziny. Zamknięto ją z niewolnicami i zakazano przystępowania do sakramentów.  

Zrozpaczona napisała list do brata i poprosiła muzułmańskiego służącego stryja, by go zaniósł. Wdała się z nim w rozmowę o chrześcijaństwie. Ten w porywie gniewu poderżnął jej gardło nożem i porzucił na ulicy Aleksandrii. Było to 7 września 1858 roku. Miała 12 lat.

Miała umrzeć, ale przeżyła cudownie. Opowiadała później, że znalazła ją tajemnicza zakonnica w błękitnym habicie, opatrzyła jej ranę, zaprowadziła do kościoła i znikła. Miriam zawsze uważała, że była to Najświętsza Maryja Panna. Rany zagoiły się, ale na szyi do końca życia pozostała jej szeroka na 3 palce blizna. Od tamtej pory zaczęły się u niej stany mistyczne.

Z obawy przed rodziną uciekła. Zaczęła się jej tułaczka jako służącej: Jerozolima, gdzie została niesłusznie oskarżona o kradzież i wtrącona do więzienia, Akka, Bejrut. W Bejrucie straciła wzrok, lekarze uznali ją za nieuleczalną, a ona odzyskała go po modlitwie. Przeżyła też upadek z dużej wysokości bez żadnych obrażeń, co przyniosło jej sławę świętej.  

3. Francja - kucharka i mistyczka

W maju 1863 roku jako 17-latka popłynęła do Marsylii. Pracowała jako kucharka u różnych rodzin. Tam zaczęły się częste ekstazy, lewitacje, wizje. Pewnego razu zapadła w ekstazę trwającą 4 dni.  

W 1865 roku wstąpiła do Sióstr św. Józefa od Objawienia w Marsylii. Skierowano ją znów do kuchni. Siostry, przerażone jej nadzwyczajnymi darami, uznały, że nie nadaje się do zgromadzenia czynnego i odesłały ją.  

4. Karmel w Pau

Opatrzność zaprowadziła ją do Karmelu Bosego w Pau, na południu Francji. Wstąpiła 14 czerwca 1867 roku. Miała 21 lat i otrzymała imię Maria od Jezusa Ukrzyżowanego.  

Tu objawiło się wszystko:

• Stygmaty - już w postulacie • Transwerberacja serca - przebicie serca mistycznym grotem • Opętanie - od 26 lipca do 4 września 1868 roku przeżywała 40 dni prawdziwego opętania, podczas którego była bita, opluwana, bluźnił przez nią zły duch. Zniosła to z heroizmem   • Dar proroctwa i czytania w duszach • Lewitacje 

Sama o sobie mówiła zawsze: "Jestem Maleńka Nic". "Mała Arabka".

5. Misjonarka - Indie i Betlejem

Mimo że była dopiero nowicjuszką, wybrano ją do fundacji nowego Karmelu w Mangaluru w Indiach. Wypłynęła 21 sierpnia 1870 roku. 21 listopada 1871 roku złożyła tam śluby wieczyste.  

Po powrocie do Pau, w 1875 roku otrzymała natchnienie, by założyć Karmel w Betlejem. Wyjechała tam 20 sierpnia 1875 roku z dziewięcioma siostrami. To jej dzieło. Kupiła grunt na Wzgórzu Dawida i własnoręcznie wskazała miejsce budowy, mówiąc, że był tam kiedyś kościół. Gdy zaczęto kopać fundamenty, odkryto pozostałości dawnej bazyliki. Przepowiedziała też, że klasztor będzie okrągły jak wieża Dawida. I taki jest do dziś - jedyny okrągły Karmel na świecie.  

W Betlejem była duszą budowy, nosiła kamienie, a jednocześnie pouczała robotników i siostry.

6. Śmierć

22 sierpnia 1878 roku, przynosząc herbatę robotnikom, spadła ze schodów z dużej wysokości i złamała lewą rękę. Wdała się gangrena. Zmarła w straszliwych bólach 26 sierpnia 1878 roku w Betlejem, mając 32 lata - jak Chrystus, w wieku 33 roku życia licząc według kalendarza wschodniego.  

Jej ostatnie słowa: "Jezu, Maryjo, Józefie".

7. Charyzmaty i duchowość

Kościół uznał u niej niezwykłe dary: stygmaty, lewitacje, ekstazy, dar bilokacji, proroctwa. Ale najważniejszy był jej dar nabożeństwa do Ducha Świętego. Niepiśmienna dziewczyna dyktowała najpiękniejsze modlitwy do Ducha Świętego:

"Duchu Święty, natchnij mnie.

Miłości Boża, pochłoń mnie.

Na prawdziwą drogę zaprowadź mnie.

Maryjo, Matko, spójrz na mnie.

Z Jezusem błogosław mnie!

Od wszelkiego zła, od wszelkiej iluzji, od wszelkiego niebezpieczeństwa zachowaj mnie!"

Mówiła: "Świat i zakony giną, bo nie ma nabożeństwa do Ducha Świętego". Wzywała do pokoju między chrześcijanami, muzułmanami i żydami w Ziemi Świętej.

8. Kult

Beatyfikowana 13 listopada 1983 roku przez św. Jana Pawła II, kanonizowana 17 maja 2015 roku przez papieża Franciszka wraz z trzema innymi zakonnicami.  

Wspomnienie liturgiczne w Kościele powszechnym 26 sierpnia, w dniu jej narodzin dla nieba. W Polsce, ze względu na uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej, karmelici bosi obchodzą je 25 sierpnia.  

Jest patronką pokoju w Ziemi Świętej, czcicieli Ducha Świętego i osób prześladowanych za wiarę.

Jej grób znajduje się w Karmelu w Betlejem, a ciało pozostało nienaruszone.