Święto Przemienienia Pańskiego
ma korzenie biblijne, ale jako osobna uroczystość liturgiczna wywodzi się ze Wschodu.
1. Podstawa biblijna
To wydarzenie z życia Jezusa opisane przez trzech ewangelistów synoptycznych - Mateusza (Mt 17,1-8), Marka (Mk 9,2-8) i Łukasza (Łk 9,28-36). Jezus zabrał Piotra, Jakuba i Jana na "wysoką górę" - według tradycji utożsamianą z górą Tabor w Galilei - gdzie ukazał się im w chwale, rozmawiając z Mojżeszem i Eliaszem, a z obłoku rozległ się głos: "To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie".
Ojcowie Kościoła widzieli w nim powiązanie z żydowskimi świętami - Jom Kippur i Świętem Namiotów Sukkot. Stąd w Ewangelii słowa Piotra o postawieniu trzech namiotów.
2. Początki święta na Wschodzie
Jako święto liturgiczne narodziło się na Wschodzie chrześcijańskim.
• Już w IV wieku pątniczka Egeria wspomina o uroczystościach na Taborze.
• W Armenii i Kapadocji było obchodzone już w V wieku, a powszechnie na Wschodzie znane było już w VI wieku.
• Na szczycie Taboru cesarzowa Helena, a potem w VI w. wybudowano trzy bazyliki na pamiątkę trzech namiotów, o których mówił Piotr. Rocznica poświęcenia tych bazylik miała przypadać właśnie 6 sierpnia - stąd data święta.
Dla Kościoła Prawosławnego do dziś jest to jedno z 12 Wielkich Świąt roku, nazywane Preobrażenije Hospodnie lub Świętem Spasa - obchodzone 6 sierpnia wg kalendarza nowojuliańskiego i 19 sierpnia wg juliańskiego.
3. Wprowadzenie na Zachód
Na Zachodzie święto przyjęło się znacznie później.
Wprowadził je oficjalnie do całego Kościoła katolickiego papież Kalikst III w 1457 roku, jako dziękczynienie Bogu za zwycięstwo wojsk chrześcijańskich pod Belgradem nad Turkami. Zwycięstwo miało miejsce dokładnie w dniu święta - 6 sierpnia 1456 roku.
Papież chciał w ten sposób upamiętnić ocalenie Europy przed inwazją osmańską i podkreślić, że jak Chrystus ukazał swoją chwałę apostołom, tak ukazał swoją moc w obronie chrześcijaństwa.
W Kościele katolickim do dziś ma rangę święta liturgicznego obchodzonego 6 sierpnia.
Komentarze
Prześlij komentarz
Tutaj można wpisywać swoje intencje