Żywot Świętej Marii Magdaleny, Apostołki Apostołów
Kim była
Maria Magdalena pochodziła z Magdali, niewielkiego miasteczka rybackiego nad Jeziorem Galilejskim. Jej imię - Magdalena - to właśnie przydomek od miejsca pochodzenia, by odróżnić ją od innych Marii w Ewangelii.
Kościół od wieków czci ją jako jedną z najważniejszych uczennic Jezusa. Papież Franciszek w 2016 roku podniósł jej wspomnienie do rangi święta, zrównując je liturgicznie ze świętami Apostołów. Dlatego nazywana jest Apostola Apostolorum - Apostołką Apostołów.
Świadectwo Ewangelii
To, co wiemy na pewno, pochodzi z Pisma Świętego:
1. Uwolnienie od złego.
Jezus wyrzucił z niej siedem złych duchów. Łukasz pisze: "Maria zwana Magdaleną, z której wyszło siedem złych duchów" /Łk 8,2/. Siedem oznaczało w języku biblijnym pełnię, całkowite opętanie i całkowite wyzwolenie. Od tej chwili stała się Jego wierną uczennicą.
2. Uczennica w drodze.
Należała do grona kobiet, które "służyły im ze swego mienia" /Łk 8,3/. Towarzyszyła Jezusowi i Dwunastu w wędrówkach po Galilei i Judei, słuchała Jego nauk i wspierała wspólnotę.
3. Pod krzyżem.
Gdy Apostołowie uciekli, ona została. Wszystkie cztery Ewangelie wymieniają ją wśród niewiast stojących pod krzyżem na Golgocie. Była świadkiem męki i śmierci Pana.
4. Pierwszy świadek Zmartwychwstania.
Wczesnym rankiem w niedzielę, gdy było jeszcze ciemno, poszła do grobu, aby namaścić ciało Jezusa. Zastała pusty grób. To jej pierwszej ukazał się Zmartwychwstały Chrystus w ogrodzie i powiedział do niej po imieniu: "Mario!". To jej nakazał: "Idź do moich braci i powiedz im" /J 20,17/. Dlatego to ona zaniosła Apostołom radosną nowinę: "Widziałam Pana".
Ważne wyjaśnienie
Przez wieki na Zachodzie utożsamiano Marię Magdalenę z jawnogrzesznicą, która obmyła stopy Jezusa łzami w domu faryzeusza, oraz z Marią z Betanii, siostrą Łazarza. Taką interpretację spopularyzował papież Grzegorz Wielki w VI wieku. Dziś Kościół jasno rozróżnia te postacie. Maria Magdalena nie była prostytutką. Ewangelie nigdy tak o niej nie mówią. Była kobietą wyzwoloną, uzdrowioną i wierną.
Co było później - dwie wielkie tradycje
Tradycja wschodnia, prawosławna:
Według niej Maria Magdalena udała się wraz z Matką Bożą i Janem Apostołem do Efezu, gdzie pomagała w pracy apostolskiej i tam zakończyła życie. Jej relikwie miały zostać później przeniesione do Konstantynopola.
Tradycja zachodnia:
Bardzo żywa we Francji. Opowiada, że po Wniebowstąpieniu, podczas prześladowań w Jerozolimie, Maria Magdalena wraz z Martą, Łazarzem i innymi wsiadła na łódź bez wioseł i dopłynęła do wybrzeży Prowansji, do Saintes-Maries-de-la-Mer. Ewangelizowała Marsylię, a ostatnie 30 lat życia spędziła jako pustelnica w grocie La Sainte-Baume, oddając się pokucie i kontemplacji. Co roku pielgrzymują tam tysiące wiernych. Jej relikwie czczone są w bazylice w Saint-Maximin-la-Sainte-Baume.
Kult i patronat
Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzimy 22 lipca.
W ikonografii przedstawiana jest jako piękna kobieta o długich, rozpuszczonych włosach, z naczyniem na olejek - alabastrowym słoikiem, z którego miała namaścić ciało Jezusa. Czasem u jej stóp leży czaszka jako symbol pokuty i przemijania, a w ręku trzyma krzyż.
Jest patronką:
kobiet, nawróconych grzesznic, fryzjerów, ogrodników, aptekarzy, więźniów, studentów, ludzi kuszących i poszukujących Boga, a także osób prowadzących życie kontemplacyjne.
Czego uczy nas dziś
Żywot Marii Magdaleny to historia o całkowitej przemianie. Od zniewolenia do wolności. Od rozpaczy do największej radości. To dowód, że Jezus nie przekreśla nikogo i że wierność aż pod krzyż, nawet gdy wszyscy odchodzą, zostaje wynagrodzona pierwszym spotkaniem ze Zmartwychwstałym.
Jak mówi o niej św. Tomasz z Akwinu: to ona pierwsza zobaczyła, pierwsza uwierzyła i pierwsza ogłosiła światu, że Miłość jest silniejsza niż śmierć.

Komentarze
Prześlij komentarz
Tutaj można wpisywać swoje intencje