PONIEDZIAŁEK II TYGODNIA WIELKANOCNEGO

EWANGELIA NA DZIEŃ 13.04.2026

PONIEDZIAŁEK II TYGODNIA WIELKANOCNEGO

EWANGELIA (J 3, 1-8)

Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Jezusa nocą i powiedział Mu: «Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z nim».

W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego».

Nikodem powiedział do Niego: «Jakżeż może się człowiek narodzić, będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?».

Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem.

Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».

Oto słowo Pańskie.

Komentarz 

Ewangelia (J 3, 1–8) to spotkanie Jezusa z Nikodemem – człowiekiem religijnym, uczonym, a jednocześnie poszukującym. Przychodzi on do Jezusa nocą, co symbolizuje nie tylko porę dnia, ale także stan jego serca: jeszcze niepełne światło wiary, pytania, wątpliwości, pragnienie zrozumienia.

Jezus od razu prowadzi go głębiej: mówi o konieczności „narodzenia się na nowo” – z wody i z Ducha. To zdanie może zaskakiwać, bo Nikodem myśli bardzo dosłownie. Tymczasem Jezus mówi o rzeczywistości duchowej. Nie chodzi o powrót do życia fizycznego, ale o zupełnie nowe życie – życie z Boga.

„Narodzić się z wody i z Ducha” to przede wszystkim odniesienie do chrztu. To moment, w którym człowiek zostaje zanurzony w łasce Boga, oczyszczony i obdarowany nowym sercem. Od tej chwili nie żyje już tylko „po ludzku”, ale zaczyna żyć jako dziecko Boże.

Jezus mówi też o Duchu Świętym, porównując Go do wiatru:

„Wiatr wieje tam, gdzie chce… słyszysz jego szum, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża.”

To piękny obraz działania Boga w naszym życiu. Duch Święty nie zawsze działa w sposób widzialny czy przewidywalny, ale Jego obecność można rozpoznać po owocach: pokoju, miłości, przemianie serca.

Ta Ewangelia zaprasza nas do kilku ważnych refleksji:

Czy naprawdę żyję jako ktoś „narodzony z Boga”, czy tylko przyzwyczajony do wiary?

Czy pozwalam Duchowi Świętemu działać w moim życiu, nawet jeśli nie wszystko rozumiem?

Czy mam w sobie gotowość do przemiany, czy raczej trzymam się tego, co znane i bezpieczne?

Nikodem nie otrzymuje od razu wszystkich odpowiedzi. Ale jego spotkanie z Jezusem jest początkiem drogi. To ważne: wiara często zaczyna się od pytań, od szukania, od niepewności. Bóg nie odrzuca takich poszukiwań – On je prowadzi.

Najważniejsze przesłanie:

Nie wystarczy „znać Boga” czy być religijnym. Trzeba pozwolić się przemienić – narodzić się na nowo, otworzyć serce na działanie Ducha Świętego i wejść w żywą relację z Bogiem.

Na koniec można przyjąć to słowo jako osobiste zaproszenie:

Bóg nie chce tylko poprawić naszego życia – On chce dać nam nowe życie.

 Pieśń: „Narodzić się z Ducha”

W ciszy nocy przychodzę, Panie,

jak Nikodem – serce mam spragnione.

Szuka prawdy, światła Twego,

bo bez Ciebie wszystko jest zagubione.

Narodzić się z wody i z Ducha,

na nowo żyć Twoją łaską chcę.

Niech Twój Duch mnie prowadzi i uczy,

jak każdego dnia rodzić się w Tobie.

Twoje słowo jak światło jaśnieje,

choć tak trudno je pojąć od razu.

Lecz w zaufaniu serce się zmienia,

gdy oddaję się Tobie bez strachu.

Jak wiatr cichy Duch Twój przychodzi,

niewidzialny, a przecież tak bliski.

On odnawia to, co zmęczone,

i prowadzi mnie drogą nadziei.

Daj mi, Panie, serce otwarte,

które słucha i ufa bez granic.

Niech w mym życiu Twoja obecność

nowym światłem codzienność przemieni.

Narodzić się z wody i z Ducha,

na nowo żyć Twoją łaską chcę.

Niech Twój Duch mnie prowadzi i uczy,

jak każdego dnia rodzić się w Tobie.

Modlitwa o nowe narodzenie z Ducha

Panie Jezu,

który znasz moje serce

i widzisz moje pragnienia,

przychodzę do Ciebie jak Nikodem –

z pytaniami, z tęsknotą, z wiarą,

która wciąż chce wzrastać.

Naucz mnie rodzić się na nowo,

nie według ciała, lecz z Ducha.

Obmyj mnie swoją łaską,

odnów we mnie to, co słabe,

i rozpal na nowo dar życia Bożego,

który otrzymałem na chrzcie.

Duchu Święty,

tchnij we mnie jak wiatr,

który przynosi życie i pokój.

Prowadź mnie drogami, których nie znam,

ucz mnie ufać, nawet gdy nie rozumiem.

Zabierz z mojego serca lęk przed zmianą,

a daj odwagę, by iść za Tobą.

Spraw, abym żył jak dziecko światła,

wierząc, kochając i niosąc nadzieję.

Panie,

nie pozwól mi zatrzymać się tylko na słowach,

lecz przemieniaj moje życie

swoją obecnością.

Amen.