III NIEDZIELA WIELKANOCNA

III NIEDZIELA WIELKANOCNA,

EWANGELIA (Łk 24, 13-35)

Poznali Chrystusa przy łamaniu chleba

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej o sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali.

On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?» Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało».

Zapytał ich: «Cóż takiego?»

Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A my spodziewaliśmy się, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Ale po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto, jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli».

Na to On rzekł do nich: «O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.

Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać wraz z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili między sobą: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?»

W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem. Tam zastali zebranych Jedenastu, a z nimi innych, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

🌿 Komentarz do Ewangelii (Łk 24, 13–35) –

 Poznali Chrystusa przy łamaniu chleba

Uczniowie idący do Emaus są obrazem każdego z nas. Niosą w sercu zawód, rozczarowanie i pytania bez odpowiedzi. Ich nadzieje związane z Jezusem zdają się rozbite. A jednak właśnie w tej drodze — w smutku i zagubieniu — dołącza do nich Zmartwychwstały.

Jezus nie narzuca się od razu. Najpierw słucha. Pozwala uczniom wypowiedzieć ból. Potem cierpliwie wyjaśnia Pisma — pokazuje, że cierpienie nie było końcem, ale drogą do chwały. Ich serca zaczynają „pałać”, choć jeszcze Go nie rozpoznają.

Moment przełomowy przychodzi przy stole — „przy łamaniu chleba”. To tam otwierają się ich oczy. Rozpoznają Jezusa w prostym geście, który znają z Ostatniej Wieczerzy. Eucharystia staje się miejscem spotkania ze Zmartwychwstałym.

Ta Ewangelia przypomina:

Chrystus jest blisko — szczególnie wtedy, gdy wydaje się nieobecny. Idzie z nami w codzienności, mówi przez Słowo i objawia się w Eucharystii. A kiedy Go rozpoznamy — nie możemy tego zatrzymać dla siebie. Jak uczniowie, wracamy, by dzielić się radością.

🎶 Pieśń: „Zostań z nami, Panie”

Gdy droga długa, serce drży,

a w oczach cień zwątpienia trwa,

Ty idziesz cicho obok mnie,

choć nie poznaję Twoich dróg.

Zostań z nami, Panie mój,

gdy zapada zmroku czas.

W łamaniu chleba daj się poznać,

rozpal wiarę jeszcze raz.

Gdy słowo Twoje brzmi jak ogień,

co serce budzi z martwych chwil,

Ty uczysz mnie rozumieć sens,

że krzyż prowadzi ku światłu dni.

Przy stole łaski, w chlebie prostym,

otwierasz oczy duszy mej,

już wiem, że jesteś, żyjesz, trwasz,

i nigdy nie opuszczasz mnie.

Więc biegnę dzielić dobrą wieść,

że żyje Pan, że blisko jest,

i każdy, kto Go szuka dziś,

odnajdzie światło pośród łez.

Zostań z nami, Panie mój,

gdy zapada zmroku czas.

W łamaniu chleba daj się poznać,

rozpal wiarę jeszcze raz.

🙏 Modlitwa

Panie Jezu,

który idziesz obok mnie nawet wtedy, gdy Cię nie rozpoznaję,

dziękuję Ci za Twoją cierpliwą obecność.

Gdy moje serce jest pełne smutku i zwątpienia,

zostań ze mną i rozjaśnij moje myśli swoim Słowem.

Rozpal we mnie wiarę, która nie gaśnie,

i nadzieję, która prowadzi przez ciemność.

Daj mi oczy otwarte,

abym umiał rozpoznać Cię w łamaniu chleba,

w Eucharystii, w drugim człowieku,

i w zwyczajnych chwilach mojego dnia.

Spraw, abym – jak uczniowie z Emaus –

nie zatrzymywał radości dla siebie,

lecz z odwagą dzielił się Tobą z innymi.

Zostań ze mną, Panie,

bo ma się ku wieczorowi mojego dnia.

Amen.