Żywot Świętego Rocha, Wyznawcy Urodził się między legendą a historią, ale żył tak, jakby każda rana świata była jego własną. 1. Dziecię ze znakiem krzyża Roch - z łac. Rochus, po włosku Rocco, po hiszpańsku Roque - przychodzi na świat w Montpellier, wówczas na pograniczu Francji i Królestwa Majorki. Tradycja podaje rok 1295, krytyczni historycy przesuwają go na ok. 1348. Rodzice, szlachetny gubernator miasta Jan i jego żona Libera, długo nie mogli mieć dzieci. Wymodlili go u Matki Bożej. Chłopiec rodzi się ze znamieniem na piersi - czerwonym krzyżem, który rośnie razem z nim. Złota Legenda dodaje, że już jako niemowlę pościł - w dni, gdy matka pościła, ssał tylko raz dziennie. W wieku dwudziestu lat traci oboje rodziców. Jest jedynym spadkobiercą ogromnego majątku. Ojciec na łożu śmierci chce mu przekazać urząd gubernatora. Roch robi coś innego. 2. Wyrzeczenie i pielgrzymka Rozdaje cały majątek ubogim, przekazuje zarząd miasta wujowi, wstępuje do Trzeciego...