Błogosławiona Salomea (ok. 1211–1268) była księżniczką polską, królową halicką i zakonnicą ze zgromadzenia Sióstr Klarysek. Urodziła się jako córka księcia krakowskiego Leszka Białego i Grzymisławy. Już od młodości wyróżniała się pobożnością, skromnością i umiłowaniem modlitwy. W młodym wieku została żoną Kolomana, królewicza węgierskiego, z którym dzieliła życie oparte na wierze i chrześcijańskich wartościach. Po śmierci męża powróciła do Polski. Zrezygnowała z życia dworskiego i poświęciła się całkowicie Bogu. Wstąpiła do zakonu klarysek, prowadząc życie pełne modlitwy, pokuty, ubóstwa i służby bliźnim. Wspierała rozwój klasztorów klarysek i troszczyła się o ubogich. Zmarła w 1268 roku w opinii świętości. Jej relikwie spoczywają w bazylice franciszkanów w Krakowie. Papież Klemens X zatwierdził jej kult w 1673 roku. Wspomnienie liturgiczne bł. Salomei obchodzimy 19 listopada. Przesłanie jej życia: Błogosławiona Salomea uczy nas, że prawdziwe bogactwo człowieka nie tkwi w zaszcz...