Sobota VI tygodnia Wielkanocnego

 

EWANGELIA NA DZIEŃ 16.05.2026

Sobota VI tygodnia Wielkanocnego 

ŚW. ANDRZEJA BOBOLI, PREZBITERA I MĘCZENNIKA, PATRONA POLSKI - ŚWIĘTO

EWANGELIA (J 17, 20-26)

Aby stanowili jedno

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami:

«Ojcze Święty, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, by świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.

I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, że Ty Mnie posłałeś i że Ty ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś.

Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata.

Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem, i oni poznali, że Ty Mnie posłałeś. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich»

Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii (J 17, 20-26)

„Aby stanowili jedno”

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam modlitwę Pana Jezusa za wszystkich wierzących. Jezus nie modli się tylko za Apostołów, ale także za każdego z nas. Jego największym pragnieniem jest jedność ludzi z Bogiem i między sobą.

Jedność, o której mówi Jezus, nie oznacza jednakowości czy braku różnic. Jest to jedność serc oparta na miłości, przebaczeniu i wzajemnym szacunku. Tak jak Ojciec i Syn są zjednoczeni w doskonałej miłości, tak również my jesteśmy wezwani, by budować zgodę i pokój.

Świat często dzieli ludzi: pycha, zazdrość, gniew i egoizm niszczą relacje. Jezus pokazuje inną drogę — drogę pojednania i miłości. Gdy żyjemy Ewangelią, stajemy się świadkami Bożej obecności.

Chrystus pragnie także, abyśmy byli blisko Niego i oglądali Jego chwałę. To zaproszenie do życia w świętości, do codziennego trwania przy Bogu i do odkrywania, że największym szczęściem człowieka jest miłość Boga.

Niech ta Ewangelia przypomina nam, że każda zgoda, każde przebaczenie i każdy gest dobroci budują jedność, o którą modlił się Jezus przed swoją męką.

PIĄTEK VI TYGODNIA WIELKANOCNEGO

 EWANGELIA NA DZIEŃ 15.05.2026

PIĄTEK VI TYGODNIA WIELKANOCNEGO

EWANGELIA (J 16, 20-23a)

Smutek wasz przemieni się w radość

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość.

Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu – z powodu radości, że się człowiek na świat narodził.

Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic nie będziecie Mnie pytać».

Oto słowo Pańskie.

Komentarz 

Słowa Jezusa z Ewangelii według św. Jana (J 16, 20-23a) są pełne nadziei. Pan mówi uczniom, że nadejdzie czas smutku, płaczu i zagubienia, ale ten smutek nie będzie trwał wiecznie. Jezus porównuje go do bólu rodzącej matki — cierpienie ma sens, bo prowadzi do nowego życia i wielkiej radości.

Tak samo dzieje się w naszym życiu. Są chwile trudne: choroba, samotność, niezrozumienie, utrata bliskich czy ciężar codziennych doświadczeń. Wydaje się wtedy, że Bóg milczy. Jednak Jezus przypomina nam, że po nocy przychodzi świt, a po krzyżu zmartwychwstanie. Ten, kto ufa Chrystusowi, odnajdzie radość, której świat odebrać nie może.

Prawdziwa chrześcijańska radość nie polega na braku problemów, ale na pewności, że Jezus jest z nami i prowadzi nas ku życiu. Nawet łzy mogą stać się ziarnem pokoju i nadziei.

Modlitwa

Panie Jezu,
Ty znasz moje smutki, lęki i chwile zwątpienia.
Dziękuję Ci za słowa nadziei, które kierujesz do mojego serca.
Kiedy przychodzą trudne dni, pomóż mi ufać,
że każdy krzyż może przemienić się w radość.
Naucz mnie cierpliwie czekać na Twoje światło.
Umocnij wszystkich smutnych, chorych i samotnych.
Obdarz pokojem tych, którzy płaczą
i daj nadzieję tym, którzy utracili siły.
Panie Jezu,
spraw, aby moja radość była zakorzeniona w Tobie,
a nie tylko w przemijających rzeczach świata.
Niech moje serce zawsze pamięta,
że po cierpieniu przychodzi zwycięstwo życia.
Amen.

Modlitwa do św Macieja, Apostoła

 

Czwartek VI tygodnia Wielkanocnego

 EWANGELIA NA DZIEŃ 14.05 .2026

Czwartek VI tygodnia Wielkanocnego 

ŚW. MACIEJA, APOSTOŁA - ŚWIĘTO

EWANGELIA (J 15, 9-17)

Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości.

To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.

To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.

Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby Ojciec dał wam wszystko, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».

Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii (J 15, 9-17)

W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi o miłości, która ma swoje źródło w samym Bogu. „Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem”. To niezwykłe słowa — Chrystus nie kocha nas połowicznie ani tylko wtedy, gdy jesteśmy doskonali. Jego miłość jest wierna, cierpliwa i pełna miłosierdzia.

Jezus zaprasza uczniów, aby trwali w Jego miłości przez zachowywanie przykazań. Największym przykazaniem jest miłość wzajemna — gotowość oddania siebie dla drugiego człowieka. Prawdziwa miłość nie polega jedynie na słowach, lecz na codziennym darze serca, przebaczeniu, cierpliwości i służbie.

Pan mówi również: „Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem”. Każdy człowiek jest powołany przez Boga. Nie jesteśmy przypadkowi ani zapomniani. Jezus wybiera nas do życia w przyjaźni z Nim i posyła, abyśmy przynosili owoce dobra, pokoju i wiary.

Chrystus nazywa uczniów przyjaciółmi. To wielka godność i łaska — być blisko Serca Jezusa, słuchać Jego słów i żyć według Ewangelii. Tam, gdzie człowiek trwa w Bożej miłości, rodzi się prawdziwa radość i pokój serca.

Modlitwa

Panie Jezu,
Ty umiłowałeś mnie odwieczną miłością
i powołałeś mnie do życia blisko Ciebie.
Dziękuję Ci, że mnie wybrałeś,
choć jestem słaby i niedoskonały.
Naucz mnie trwać w Twojej miłości każdego dnia.
Daj mi serce pełne dobroci, cierpliwości i przebaczenia.
Spraw, abym umiał kochać bliźnich tak,
jak Ty mnie umiłowałeś.
Panie, prowadź mnie drogą Ewangelii,
abym przynosił owoce wiary, nadziei i pokoju.
Nie pozwól mi oddalić się od Ciebie,
lecz umacniaj mnie swoim słowem i łaską.
Jezu, mój Przyjacielu,
pozostań zawsze w moim sercu
i ucz mnie żyć dla Boga i ludzi.
Amen.

Modlitwa do Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej

 Modlitwa do Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej

O Najświętsza Maryjo Fatimska,
Matko pełna dobroci i pokoju,
przychodzimy do Ciebie z ufnością dzieci,
aby powierzyć Ci nasze życie, rodziny i codzienne troski.
Ty w Fatimie przypomniałaś światu
o modlitwie, pokucie i nawróceniu serca.
Ucz nas wiernie iść drogą Ewangelii,
kochać Jezusa całym sercem
i trwać przy Tobie w każdej chwili życia.
Maryjo, prowadź zagubionych do światła wiary,
pocieszaj smutnych, umacniaj cierpiących
i wypraszaj pokój dla świata.
Otocz płaszczem swojej opieki nasze domy
i broń nas od zła duszy i ciała.
Matko Różańcowa z Fatimy,
naucz nas modlitwy płynącej z serca,
abyśmy każdego dnia umieli mówić Bogu:
„Bądź wola Twoja”.
Najświętsza Maryjo Panno Fatimska,
prowadź nas do Jezusa
teraz i w godzinę naszej śmierci. Amen.

Modlitwa wdzięczności za ocalenie św. Jana Pawła II

O Matko Fatimska,

Pani światła i nadziei,

dziękujemy Ci za opiekę nad

Janem  Pawłem II,

którego życie zostało ocalone

w godzinie cierpienia i próby.

Ty prowadziłaś jego kroki,

umacniałaś serce,

a w dniu zamachu osłoniłaś go

swoim matczynym płaszczem.

W 109. rocznicę objawień fatimskich

uczymy się od Papieża zawierzenia,

modlitwy różańcowej i ufności,

że dobro zawsze zwycięża zło,

a miłość Boga jest silniejsza

niż ludzka nienawiść.

Niech przesłanie Fatimy

nawraca nasze serca,

uczy pokoju i pojednania,

a przykład świętego Papieża

prowadzi nas do Chrystusa.

Matko Boża Fatimska — módl się za nami.

Święty Janie Pawle II — wstawiaj się za nami.

Amen.

Wiersz rocznicowy

109 lat Fatima światu przypomina,

że Bóg przez Maryję do serc dziś przemawia,

a Jej cicha prośba, różańcem spleciona,

pokój i nadzieję w ludzkich duszach stawia.

I znów maj przynosi pamięć tamtego dnia,

gdy padły strzały na placu modlitwy,

lecz Matka Fatimska wiernie przy Nim trwała,

ocalając Papieża od godziny straszliwej.

„Jedna ręka strzelała” — mówił Ojciec Święty —

„lecz inna prowadziła tor śmiercionośnej kuli”,

bo tam, gdzie jest Maryja,

tam człowiek nie ginie,

a serca odnajdują pokój pośród burzy.

Pani Fatimska Cię obroniła,

gdy targnięto się na Twoje życie,

i swoją ręką tor kuli zmieniła,

wskazała na wrogów, co działali skrycie.

Dziś więc z wdzięcznym sercem

wznosimy modlitwy:

za Kościół, za Ojczyznę,

za pokój między ludźmi.

A Ty, Święty Papieżu,

ucz nas ufać Maryi,

tak jak ufałeś Jej

przez wszystkie swoje dni.