Modlitwy na Wielki Post - dzień dwudziesty siódmy

Dzień dwudziesty siódmy 

 Czytanie

Usłysz, Panie, głos mój - wołam: zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie! O Tobie mówi moje serce:" Szukaj Jego oblicza!". Szukam, o Panie, Twojego oblicza; swego oblicza nie zakrywają przede mną, nie odpędzaj z gniewem swojego sługi! Ty jesteś moją pomocą, więc mnie nie odrzucają i nie opuszczaj mnie, Boże, moje Zbawienie!

( Ps 27,7-9)

Rozważanie

I nagle słyszę(...) głos z sąsiedniego domu(...):"Weź to, czytaj! Weź to, czytaj!". Ocknąłem się (...).Zdusiwszy w sobie łkanie, podniosłem się z ziemi, znajdując tylko takie wytłumaczenie, że musi to być nakaz Boży, abym otworzył książkę i czytał ten rozdział, na który najpierw natrafię. (...) Chwyciłem książkę, otworzyłem i czytałem w milczeniu słowa, na które najpierw padł mój wzrok:"... nie w ucztach i pijaństwie, nie w rozpuście i rozwiązłości, nie w zawodzie i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa, a nie ulegajcie staraniom o ciało i jego pożądliwości". Ani nie chciałem więcej czytać, ani nie było to potrzebne. Ledwie doczytałem tych słów, stało się tak, jakby do mego serca spłynęło strumieniem światło ufności, przed którym cała ciemność wątpienia natychmiast się rozproszyła.

św. Augustyn, Wyznania, VIII,12

Modlitwa

O Chryste, Synu Boga, wybrałeś ostatnie miejsce, obchodząc się z sobą jak z ostatnim ze wszystkich ludzi... od narodzenia aż do śmierci. Chciałeś, aby tak się odnosili do Ciebie grzesznicy, szatani, Duch Święty i Twój Ojciec przedwieczny. A to wszystko w tym celu, byś uwielbił Ojca swojego... i naprawił zniewagę wyrządzoną Mu przez- naszą pychę, zawstydził i zniszczył naszą zarozumiałość, nauczył nas gardzić próżnością i kochać pokorę. Można słusznie powiedzieć, że pycha znieważa Boga, a Bóg brzydzi się nią w najwyższym stopniu. Aby naprawić tę zniewagę, trzeba było, abyś Ty, Synu Boży, został tak upokorzony! Można słusznie powiedzieć, że próżność jest czymś potwornym, bo na to, aby ją zniszczyć, raczyłeś najgłębiej się uniżyć. Należy wierzyć, że w oczach Bożych pokora jest skarbem naprawdę bezcennym i najmilszym Mu drogim kamieniem, bo Ty, Synu Boga, raczyłeś się tak upokorzyć, by nauczyć nas kochać tę cnotę i pobudzić do naśladowania Cię w jej praktyce oraz wysłużyć nam łaskę pełnienia jej czynem.

 (św. Jan Eudes).

Modlitwy na Wielki Post - dzień dwudziesty szósty

 Dzień dwudziesty szósty

Czytanie

Odchodząc stamtąd, Jezus ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: "Pójdź za Mną!". On wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami.

(Mt9,9-10)

Rozważanie

Jezus zobaczył człowieka o imieniu Mateusz, gdy ten siedział w komorze celnej i powiedział do niego:"Pójdź za mną"(Mt9,9). Zobaczył go nie tyle oczyma ciała, lecz wewnętrznym spojrzeniem swej miłości. Zobaczył celnika, już uprzednio go wybrał, a teraz mu powiedział: " Pójdź za mną". A mówiąc to, zaprosił go nie tyle do podążania za Nim, co raczej do rozpoczęcia życia podobnego do Jego życia. " Kto twierdzi, że w Nim trwa, powinien również sam postępować tak jak On postępował"( 1J2,6). Mateusz wstał i poszedł za Nim. Nic dziwnego, że już po pierwszym stanowczym wezwaniu Pana Mateusz wyzbył się swej zachłanności na dobra ziemskie i że - porzucając dobra przemijające - przyłączył się do Tego, który wcześniej ujrzał w nim człowieka wolnego od jakichkolwiek bogactw. Stało się tak, ponieważ Pan nie tylko zawołał Mateusza niejako od zewnątrz, czyli swoim słowem, lecz także poruszył najbardziej ukryte przestrzenie jego ducha, wnosząc w nie duchowe światło łaski.

Tak, Pan stoi u drzwi i kołacze, to znaczy: czyni nasze serce bardziej wrażliwym na Jego wolę - zarówno za pośrednictwem słów tego, kto nas poucza, jak również poprzez wewnętrzne natchnienia i poruszenia. My uchylamy drzwi na głos jego zaproszenia, to znaczy dajemy przyzwolenie jego napomnieniem czy to zewnętrznym, czy wewnętrznym, a następnie podejmujemy konkretne decyzje i działania, zgodne z tym, co zrozumieliśmy, że powinniśmy czynić. A on wchodzi, by się posilić: On z nami, a my z Nim. On bowiem mieszka w sercach wybranych. Jego obecność jest łaską Jego miłości, daną ludziom, by nieustannie karmić i krzepić ich światłem Jego osoby - tak, by człowiek stopniowo mógł zwracać się ku rzeczom wyższym.

Beda Czcigodny, Homilia, 1,21

Modlitwa

Wraz z jaśniejącym dniem oddal Panie noc ciemną, aby nasza wiedza, oświecona Twoim światłem, służyła Ci w nowej czystości.

Początek biegu słońca wyznacza śmiertelnikom początek pracy. Panie, przygotuj w naszych duszach mieszkanie na ten dzień, który nie zna zachodu słońca. Pozwól, by inni widzieli

 w nas życie płynące z tajemnicy zmartwychwstania i napełnij nasze serca Twoimi

 wiekuistymi rozkoszami.

Umacniając w nas wierność, odciśnij w nas Panie znak tego dnia, który nie zależy 

ani od świtu, ani od biegu słońca. Każdego dnia dotykamy Ciebie w Twoich świętych tajemnicach i przyjmujemy Cię w naszym ciele. Pozwól nam, byśmy w nas samych doświadczyli zmartwychwstania, na które z nadzieją czekamy.

Panie, stań się skrzydłami dla naszych myśli - lekkimi skrzydłami, które nas uniosą ku wyżynom i poprowadzą do naszego wiekuistego mieszkania.

Panie, gromadząc się przy duchowym stole, wspominamy Ciebie. Spraw, by rzeczy rozpamiętywane były dla nas rzeczywistością w czasie przyszłego odnowienia.

Spraw, byśmy mogli pojąć, do jakiego piękna jesteśmy powołani, poprzez to duchowe

 piękno, które Twoja nieśmiertelna wola budzi w nas już w tym śmiertelnym życiu.

Twoje ukrzyżowanie, o nasz Zbawicielu położyło kres Twojemu cielesnemu życiu. 

Pozwól nam ukrzyżować naszego ducha w nadziei na życie, w Duchu Świętym.

Jezu niech przez Twoje zmartwychwstanie wzrasta w nas człowiek duchowy, 

a kontemplacja Twoich tajemnic, niech będzie lustrem, w którym będziemy mogli go rozpoznać. 

Pozwól nam, Panie, podążać z pośpiechem w stronę naszej błogosławionej Ojczyzny

 i posiąść ją już teraz w kontemplacji - tak jak Mojżesz widział Ziemię Obiecaną 

ze szczytu góry.

/św. Efrem /

Modlitwy na Wielki Post - dzień dwudziesty piąty

 Dzień dwudziesty piąty

Czytanie

Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża. Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. Skoro bowiem świat przez mądrość nie poznał Boga w mądrości Bożej, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawić wierzących. Tak więc, gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan, dla tych zaś , którzy są powołani, tak spośród Żydów, jak i spośród Greków, Chrystusem, mocą Bożą i mądrością Bożą.

( 1 Kor1,17-18,21-24)

Rozważanie

Lękam się jednak, żeby na skutek zbytniej niestaranności i głupoty naszego serca księgi Boże nie tylko nie były zasłonięte, ale i opieczętowane (...) Wskazuje to, że nie tylko powinniśmy dokładać starań, aby uczyć się świętych liter, lecz winniśmy również błagać Pana oraz we dnie i w nocy zaklinać Go, aby przyszedł Baranek z pokolenia Judy i wziąwszy opieczętowaną księgę, zechciał nam ją otworzyć. To On bowiem, " otwierając Pisma ", zapala serca uczniów tak, żeby mogli powiedzieć:" Czyż serce nasze nie płonęło w nas, gdy nam objaśniał Pisma?"( Łk24,32). 

Orygenes, Homilia 12 o Księdze Wyjścia,12,2

Modlitwa

Krzyżu, błogosławieństwo świata, nadziejo i pewne odkupienie, niegdyś znak przekleństwa, dziś jasna bramo nieba. Na Tobie wzniesiona została ofiara, która wszystko do siebie pociągnęła; domagał jej się książę tego świata, choć nic w niej swego nie znalazł. Wyrok Twojego prawa zniszczył dawny cyrograf winy, zginęła stara niewola, prawdziwa wolność została przywrócona. Piękno Twej woni zwycięża wszystkie aromaty, słodycz Twojego 

nektaru napełnia głębię serca. Przez krzyż, Chryste, prosimy, przenieś nas tam, gdzie jest nagroda życia dla tych, których przybity do krzyża, raczyłeś odkupić.

/św.Piotr Damiani/

Modlitwy na Wielki Post - dzień dwudziesty czwarty

 

Dzień dwudziesty czwarty

Czytanie

Panie, Ty dla nas byłeś ucieczką z pokolenia na pokolenie.

Zanim góry narodziły się w bólach, nim ziemia i świat powstały, od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem. W proch każesz powracać śmiertelnym i mówisz: ≤<Synowie ludzcy, wracajcie!>>

Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest jak wczorajszy dzień, który minął, niby straż nocna.

Porywasz ich: stają się jak sen poranny, jak trawa, co rośnie: rankiem kwitnie i jest zielona, wieczorem więdnie i usycha.

Zaiste, Twój gniew nas niszczy, trwoży nas Twe oburzenie. Stawiasz przed sobą nasze winy, nasze skryte grzechy w świetle Twojego oblicza.

Bo wszystkie dni nasze płyną pod Twoim gniewem; kończymy naszelata jak westchnienie. Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt;a większość z nich to trud i marność: bo szybko mijają, my zaś odlatujemy. Któż potrafi zważyć ogrom Twojego gniewu i kto może doświadczyć mocy Twego oburzenia? 

Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy osiągnęli mądrość serca.

Powróć, o Panie, dokądże jeszcze.....? I bądź litościwy dla sług Twoich! 

Nasyć nas z rana swoją łaskawością, abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.

Daj radość według miary dni, w których nas przygniotłeś, i lat, w których zaznaliśmy niedoli.

Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło, a chwała Twoją nad ich synami! 

A dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami! I wspieraj pracę rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych!

( Ps90,1-17)

Rozważanie

Miłość Boga jest tak wielka, że nawet gdy Pan się na nas gniewa, nie odczuwa wobec nas nienawiści, ani nas od siebie nie oddała, lecz - okazując się wobec nas groźnym - stara się doprowadzić nas do siebie. Gdyby Bóg, będąc przez was obrażony, okazałby wobec was dobre usposobienie, możliwe że obrazilibyście Go jeszcze bardziej. By tak się nie stało, On skrywa na pewien czas swe oblicze, by następnie móc mieć was przy sobie.

Ufajmy przeto Bożemu miłosierdziu i nie ociągajmy się z okazywaniem Mu naszego szczerego bólu, dopóki nie nadejdzie dzień, w którym nasza skrucha nie będzie już w stanie zjednać nam żadnej korzyści. Teraz wszystko jest jeszcze w naszych rękach; natomiast w owym dniu wyrok będzie zależał wyłącznie od Sędziego. Jeśli zdołamy wyprosić u Sędziego przebaczenie naszych grzechów, zanim On wyda na nas wyrok, wtedy niebędziemy musieli liczyć na Jego wsparcie. Jeżeli natomiast nie troszczymy się o to, On osądzi nas wobec całej ludzkości, gdy nadejdzie ów dzień i wtedy nie będzie już nadziei na otrzymanie Jego przebaczenia.

Błagajmy Zbawiciela naszych dusz, by rozerwał nasze więzy i chronił nas przed okrutnym strażnikiem więzienia, a następnie - wyzwoliwszy nas od ciężaru żelaznych łańcuchów - uczynił naszego ducha lżejszym od skrzydła ptaka, byśmy mogli wzbić się w górę i ulecieć aż do Niego.

św. Jan Chryzostom, Komentarz do Ewangelii

w/g św. Mateusza, 14,4

Modlitwa
Najwyższy, chwalebny Boże! Rozjaśnij ciemności mojego serca i daj mi, Panie, prawdziwą wiarę, niezachwianą nadzieję i doskonałą miłość, a także wyczucie i poznanie, abym mógł wypełniać Twoją świętą i nieomylną wolę. Amen.
/św. Franciszek z Asyżu/

Modlitwy na Wielki Post - dzień dwudziesty trzeci

 Dzień dwudziesty trzeci

Czytanie

Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem, przez post i płacz i lament. Rozdzierające jednak serca wasze, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli.

( Jl2,12-13)

Rozważanie

Gdybyśmy mogli, będąc tu, w kościele, zobaczyć duszę wiernych takie, jakie są naprawdę, ujrzelibyśmy obraz przypominający widok wojsk po bitwie: zobaczylibyśmy jednych rannych, a innych nieżywych. Przeto błagam was i zaklinam, bracia, pomagajmy sobie nawzajem i starajmy się powstać! Ja sam należę do tych, którzy są zranieni i ją także potrzebuję uzdrowienia. Ale niech to was nie zraża! Te zranienia, nawet jeśli poważne, nie są nieuleczalne! Jeśli bowiem uznamy fakt, że jesteśmy zranieni, to - nawet jeżeli było nam dane poznać najgłębsze i najbardziej przepastne głębiny zła - On otworzy przed nami liczne drogi zbawienia. Jeśli szybko opanujesz swój gniew,  darowane ci będą twoje winy, bowiem: " Jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski"( Mt6,14) Jeśli byłeś hojny, Bóg odpuści ci twoje grzechy: " Okup swe grzechy uczynkami sprawiedliwymi, a swoje nieprawości miłosierdziem nad ubogimi"(Dn4,24). Jeśli będziesz się wytrwale modlił, otrzymasz przebaczenie twoich win. Tak było z wdową, która wytrwałą modlitwą zdołała przekonać nielitościwego sędziego, by ten okazał jej miłosierdzie(por. Łk18,2-8). Jeśli uznasz swe grzechy, sam Bóg będzie twoim pocieszeniem:" Mów ty, ażeby się usprawiedliwić"(Iz43,26). A jeśli poznasz smak goryczy popełnionych błędów, także ona ostatecznie okaże się najbardziej skutecznym lekarstwem. Istotnie, Pan mówi:" Zawrzałem gniewem z powodu jego występnej chciwości, ukrywszy się w moim gniewie, cios mu zadałem; on jednak szedł zbuntowany drogą swego serca, a drogi jego widziałem. Ale ja go uleczę i pocieszę, i obdarzę pociechami jego samego"( Iz57,17-18).

św. Jan Chryzostom,Homilie na temat Pierwszego listu do Koryntian, 23,4-5

Modlitwa

Otrzymujemy światło i przyjmujemy Boga!

Otrzymujemy światło i stajemy się uczniami Pana,

bowiem sam Ojciec obiecał:

" Będę głosił imię Twoje swym braciom

i chwalić Cię będę pośród zgromadzenia"(Ps 22,23)

Wyśpiewuj, o Słowo, chwałę Boga

i ukaż mi swego Ojca!

Twoje słowa będą mi moim zbawieniem,

zaś Twoja pieśń - moim drogowskazem.

Aż dotąd szukałem Boga i nie mogłem Go znaleźć,

lecz teraz Ty, o Panie, oświeciłeś moją duszę

i pozwoliłeś mi poznać mojego Boga i Twojego Ojca.

Ty mi Go objawiasz.

A ja, dzięki Tobie, staję się bożym dziedzicem,

gdyż Ty nie wstydzisz się swego brata.

(por.Hbr 2,11-12)

Modlitwy na Wielki Post - dzień dwudziesty drugi

 Dzień dwudziesty drugi

Potem Jezus przywołał do siebie tłum razem ze swoimi uczniami i rzekł im: " Jeśli kto chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje! Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je".

( Mk8,34-35)

Rozważanie

Nie wstydźmy się tedy Chrystusowego krzyża! Jeśli się kto kryje, ty otwarcie czyń znak krzyża na czole, aby szatani na widok królewskiego znaku z drżeniem daleko uciekali! Uczynisz znak krzyża przy jedzeniu i piciu, gdy siedzisz, kładziesz się, wstajesz, gdy mówisz, idziesz, krótko mówiąc - przy wszystkich zajęciach. Bo Ten, który na tym miejscu był ukrzyżowany, jest w niebie. Gdyby po swym ukrzyżowaniu i pogrzebaniu pozostał w grobie, słusznie moglibyśmy się wstydzić. Tymczasem Ten, który tu na Golgocie został ukrzyżowany, wstąpił do nieba z tej Góry Oliwnej, na wschód od nas leżącej. Tu na Golgocie, zstąpił do piekieł i znów do nas od wrócił. Tam, na Górze Oliwnej, znów nas pozostawił, aby wstąpić do nieba; bo Ojciec mówi o Nim:" Siądź po prawicy mojej, aż wrogów Twoich położę za podnóżek pod Twoje stopy"(Ps109,1).

Św. Cyryl Jezorolimski, Katecheza4

Modlitwa

1  Sprawiedliwości Słońce, Chryste,

Gdy jasność dnia przywracasz ziemi,

Niechaj ustąpi mrok duchowy

I światło cnoty nas napełni.

2  Kiedy nam dajesz czas sposobny,

Pokutą natchnij nasze serca;

Nawróć dobrocią grzesznych ludzi,

Znoszonych długo z cierpliwością.

3  Pomóż okupić szczerą skruchą

Bezmierne winy wobec Ciebie;

Większe jest od nich miłosierdzie,

Przez które grzech odpuszczasz wszelki.

4  Dzień się przybliżył, dzień Twój, Panie,

A jego blask odnawia wszystko,

I wielka radość nas ogarnia,

Bo w nim znajdziemy Twoją łaskę.

5  Boże Jedyny w Trójcy Świętej,

Niech Tobie będzie cześć i chwała,

My zaś, przez łaskę odrodzeni,

Wielbimy Ciebie nową pieśnią. Amen.

/Hymn z jutrzni/

Modlitwy na Wielki Post - dzień dwudziesty pierwszy

 Czytanie

Proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniające się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe.

(Rz12,1-2)

Rozważanie

Bóg obiecuje pomagać, służyć i chronić tych, którzy zrywają ze swego serca kajdany zła i dają jałmużnę swoim braciom w Bogu, idąc za Jego zaleceniami. Ponieważ słuchają tego, co Bóg nakazuje, więc zasługują na to, by zyskać posłuch u Boga.

Błogosławiony Apostoł Paweł, któremu bracia pomogli w wielkiej potrzebie, nazwał dzieła swych dobroczyńców ofiarami złożonymi dla Boga:" Stwierdzam, że wszystko mam, i to w obfitości: jestem w całej pełni zaopatrzony, otrzymawszy przez Epafrodyta od was wdzięczną woń, ofiarę przyjemną, miłą Bogu"( Flp4,18). Otóż ten, kto ma miłosierdzie dla biednych, pożycza Panu( por.Prz19,17); ten zaś, kto daje maluczkimi, daje samemu Bogu( por. Mt25,40). I tak w duchowy sposób składamy Panu ofiarę z wdzięcznej woni.

Módlmy się więc, bracia najdrożsi, tak jak nas uczył Bóg, będąc naszym nauczycielem. Pełna uczucia i wyrażająca bliskość jest ta modlitwa, w której zwracamy się do Boga Jego własnymi słowami - w której dajemy usłyszeć swój głos poprzez modlitwę Chrystusa. Oby Ojciec rozpoznał w niej, gdy się tak modlimy, słowa swego Syna. Niech w naszym głosie będzie obecny również Ten, który mieszka w naszym sercu. A ponieważ u Ojca to On jest Adwokatem w sprawie naszych grzechów ( por.1J2,1), więc gdy my, grzesznicy, prosimy o przebaczenie naszych win, używajmy słów naszego Adwokata. Jezus powiedział przecież:"O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w Imię moje"(J16,23).O ileż łatwiej otrzymamy to, o co prosimy w imię Chrystusa, jeśli uczynimy to przy pomocy słów Jego modlitwy!

Św. Cyprian z Kartaginy, Modlitwa Pańska 33;3

Modlitwa

Niech nasz głos dotrze przed Twoje oblicze. Nie odrzucaj naszych próśb, choć wiemy, że zgrzeszyliśmy i straciliśmy naszą niewinność. Oddaliliśmy się od Twoich nakazów i Twojego Prawa. Cóż możemy powiedzieć, stając przed Tobą, Najwyższy Boże? Cóż możemy powiedzieć wobec Ciebie, który zamieszkujesz niebiosa? Czyż nie Jesteś Bogiem, który zna najbardziej ukryte i tajemne myśli? Tobie nie są obce ani tajemnice wszechświata, ani najbardziej ukryte myśli człowieka. Ty przenikasz ducha i serce człowiecze i nic nie może umknąć przed Tobą. Boże, przebacz nam nasze grzechy i daruj nam nasze winy!

/Modlitwa hebrajska/