Boże, Sędzio sprawiedliwy, usłysz nasze wołanie,
Bądź dla zmarłych litościwy, okaż im zmiłowanie.
Odpuść kary, daruj grzechy duszom zmarłych Twych wiernych,
Błogiej udziel im pociechy, w mękach ognia niezmiernych.
WITAJ KRÓLOWO, MATKO MIŁOSIERDZIA
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia,
Życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj.
Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy.
Do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym łez padole.
Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć.
A Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż.
O, łaskawa,
O, litościwa
O, słodka Panno Maryjo.
Racz wiekuiste dać odpoczywanie
Duszom umarłych, najłaskawszy Panie!
A światłość wieczna niechaj im przyświeca.
Niech oglądają Twe najświętsze lica.
Uwolnij, Panie, wiernych zmarłych dusze,
W Twym miłosierdziu daruj im katusze.
Niech im Twa łaska, miłosierny Boże,
Ujść Twego gniewu w sądu dzień pomoże.
Słodki Baranku, Zbawicielu, Panie!
Racz im udzielić w niebie pomieszkanie
I w wiekuistej pozwól im światłości
Oglądać Ciebie w wiecznej szczęśliwości.
Boże sędzio sprawiedliwy! Usłysz nasze wołanie!
Bądź dla zmarłych litościwy, okaż im zmiłowanie.
Odpuść kary, daruj grzechy,
duszom zmarłych twych wiernych,
Błogiej udziel im pociechy,
w mękach ognia niezmiernych.
Święta jest myśl i zbawienna modlić się za zmarłymi,
A Tobie Boże przyjemna, przeto nie gardź naszymi
Pokornymi modlitwami, ale z wielkiej litości
Zmiłuj się nad dłużnikami Twojej sprawiedliwości.
O Baranku, któryś zgładził grzechy świata całego,
Abyś nas wszystkich wprowadził do żywota wiecznego,
Niech też dusze zmarłych wiernych doznają Twej litości
Które w mękach swych niezmiernych gładzą swe ułomności.
Bądź mi litościw Boże nieskończony
1. Bądź mi litościw Boże nieskończony
Według wielkiego miłosierdzia Twego,
Według litości Twej niepoliczonej,
Chciej zmazać mnóstwo przewinienia mego.
2. Obmyj mnie z złości, obmyj tej godziny
Oczyść mnie z brudu, w którym mnie grzech trzyma,
Bo ja poznaję wielkość mojej winy,
I grzech mój zawsze przed mymi oczyma.
3. Odwróć twarz Twoją od przestępstwa mego
I wszystkie moje odpuść nieprawości,
Stwórz serce czyste, warte Boga swego,
A ducha prawdy w moje wlej wnętrzności.
4. Nie oddalaj mię od Ojcowskiej twarzy,
Nie chciej mi bronić Twojego natchnienia,
Wróć radość, którą niewinność nas darzy,
I racz mię w duchu utwierdzić rządzenia.
