Św. Bernadetta

Bernadetta, właściwe Bernardette Soubirous, imiona zakonne Maria Bernarda, francuska mistyczka, zakonnica  urodziła się 7 stycznia 1844 r. w Lourdes jako najstarsza z rodzeństwa. Była córką ubogiego młynarza. W dwa dni po urodzeniu otrzymała chrzest. Po tym jak ojciec stracił młyn zaopiekowała się nią krewna, u której pasała owce. Po trzech latach wróciła do rodzinnego Lourdes, aby przygotować się do I Komunii Świętej. 11 lutego 1858 r. - po raz pierwszy Bernadecie objawiła się Matka Boża nad rzeką Gave, w pobliżu groty Massabielle. Wezwała ją do modlitwy różańcowej oraz do czynów pokutnych w intencji nawrócenia grzeszników. W ciągu pół roku Matka Boża objawiła się Świętej 18 razy. Ostatnie z nich 16.07.1858 r.Maryja prosiła o wybudowanie w grocie kaplicy. Niektóre z poruszanych spraw Bernardeta zachowała w tajemnicy aż do śmierci. W roku 1862 biskup diecezji Tarbes, Laurence, do której należało Lourdes, ogłosił dekret o prawdziwości objawień.
W tym samym roku Bernadetta zapadła na obustronne zapalenie płuc. Wyzdrowiała, ale postanowiła wstąpić do zakonu. Chciała się po prostu ukryć, by ujść oczu ciekawych. Dzięki pośrednictwu biskupa z Nevers, Forcade, w wieku 22 lat wstąpiła  do sióstr Miłosierdzia  i Nauczania Chrześcijańskiego. Pożegnała się  z rodziną i z ukochaną grotą massabielską. Schorowanej Bernardecie , powierzono funkcję infirmerki i zakrystianki.  Wykazała się szczególną cierpliwością i pogodą ducha, mimo wielu upokorzeń, jakich doznawała od przełożonych i sióstr, które nie wierzyły w jej objawienia. Dopiero 22 września 1878 roku złożyła śluby wieczyste. Zmarła 16 kwietnia 1879 r., mając 35 lat. Pochowano ją w Nevers na terenie klasztoru.
Kościół nie wyniósł Bernadetty na ołtarze ze względu na głośne objawienia Maryi, ale ze względu na osobistą świętość Bernadetty. Wiele cierpiała z powodu astmy. Doświadczały ją bardzo siostry, gdyż znacznie różniła się od nich wykształceniem i prostymi obyczajami. Sławna w świecie - w klasztorze chciała być ostatnia i cieszyła się z wszelkich upokorzeń. Zwykła powtarzać: "O Jezu, daj mi swój krzyż... Skoro nie mogę przelać swojej krwi za grzeszników, chciałabym cierpieć dla ich zbawienia". Na najwyższą pochwałę zasługuje to, że podczas gdy Lourdes i jej imię było na ustach całego świata, kiedy tysięczne tłumy codziennie nawiedzały to święte miejsce, sama Bernadetta żyła w ukryciu, nie dawała żadnych wywiadów, uważając po prostu, że jej misja się skończyła, a rozpoczęła swoją misję Matka Boża.
W 1925 roku została beatyfikowana, a osiem lat później  kanonizowana przez Papieża Piusa XI.

Objawienia przyczyniły się do powstania w Lourdes największego maryjnego centrum pielgrzymkowego w Europie Zachodniej. Kiedy świętą ekshumowano, 30 lat po śmierci, okazało się, że jej ciało nie uległo rozkładowi.

W sztuce Bernadetta jest przedstawiana jako mała, wiejska dziewczynka z różańcem w ręku lub jako siostra zakonna w czarnym habicie: Święto 16 kwietnia.

Testament Św. Marii Bernadetty Soubirous

Za biedę, w jakiej żyli mama i tatuś, za to, że się nam
nic nie udawało, za upadek młyna, za to, że musiałem
pilnować dzieci, stróżować przy owcach, za ciągłe
zmęczenie... dziękuje Ci, Jezu.

Za dni, w który przychodziłaś, Maryjo, i za te, w które
nie przyszłaś - nie będę Ci się umiała odwdzięczyć,
jak tylko w raju. Ale i za otrzymany policzek, za drwiny,
za obelgi, za tych, co mnie mieli za pomyloną, za
tych, co mnie posądzali o oszustwo, za tych, co mnie
posądzali o robienie interesu... dziękuje Ci, Matko

Za ortografię, której nie umiałam nigdy, za to,
że pamięci nigdy nie miałam, za moją ignorancję
i za moją głupotę, dziękuję Ci

Dziękuję, Ci ponieważ gdybym było na ziemi dziecko
o większej ignorancji i większej głupocie, byłabyś
je wybrała...

Za to, że moja mama umarła daleko, za ból, który
odczuwałam, kiedy mój ojciec, zamiast uścisnąć swoją
małą Bernadetę, nazwał mnie "siostro Mario Bernardo"
... dziękuję Ci, Jezu.

Dziękuję Ci za to serce, które mi dałeś, tak delikatne
i wrażliwe, a które przepełniłeś goryczą...

Za to, że matka Józefa obwieściła, że się nie nadaję do
niczego, dziękuję..., za sarkazmy matki mistrzyni, jej
głos twardy, jej niesprawiedliwości, jej ironię i za
chleb upokorzenia... dziękuję.

Dziękuję za to, że byłam tą uprzywilejowaną w wytykaniu
mi wad, tak że inne siostry mówiły: "Jak to dobrze, że
że nie jestem Bernadetą".

Dziękuję, za to, że byłam Bernadetą, której grożono
więzieniem, ponieważ widziałam Ciebie, Matko...
tą Barnadetą tak nędzną i marną, że widząc ją, mówili
sobie: "To ta ma być Bernadetą, którą ludzie oglądali
jak rzadkie zwierzę?"

Za to ciało, które mi dałeś, godne politowania, gnijące...,
za tę chorobę, piekącą jak ogień i dym, za moje
spróchniałe kości, za pocenie się i gorączkę, za tępe
ostre bóle... dziękuję Ci, mój Boże.

I za tę duszę, którą mi dałeś, za pustynię wewnętrznej
oschłości, za Twoje noce i Twoje błyskawice, za
Twoje milczenie i Twe pioruny, za wszystko. Za Ciebie
- i gdy byłeś obecny, i gdy Cię brakowało...
dziękuje Ci, Jezu

http://www.brewiarz.pl/czytelnia/swieci/04-16a.php3

Tajemnica świętości

 Pragnę wyjawić Ci tajemnice świętości i szczęścia. Codziennie przez pięć minut zatrzymaj twoją wyobraźnię, zamknij oczy na wszystko, co podpada pod zmysły, zamknij uszy na wszystkie odgłosy świata tak, abyś mógł ukryć się w sanktuarium swej duszy, która jest świątynią Ducha Świętego i przemów do tegoż Ducha Świętego tymi słowami;

 O Duchu Święty, duszo mojej duszy, uwielbiam Cię.
 Oświecaj, kieruj, wzmacniaj, pocieszaj mnie. 
Powiedz co mam robić i rozkaż mi to wykonać. 
Obiecuję Ci uległość we wszystkim, co z woli Twojej mnie spotyka, 
Tylko okaż mi Twoją wolę. Amen.

 Jeżeli to spełnisz, wtedy życie twoje będzie szczęśliwe i radosne. Znajdziesz pociechę nawet wśród cierpienia. Otrzymasz łaskę na miarę twoich trudności i siłę do zniesienia ich i tak dojdziesz pełen zasług do bram niebieskich. Takie poddanie się Duchowi Świętemu jest tajemnicą świętości. 

kard. Desiré-Felicien-François-Joseph Mercier

KORONKA DO ŚW. RITY

Odmawiamy ją w następujący sposób:

Znak Krzyża – Boże wejrzyj ku wspomożeniu memu. Panie pospiesz ku ratunkowi memu. 

Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.

Ojcze nasz w intencji Zakonu Augustiańskiego

Zapowiedź tajemnicy: 

Ojcze nasz…,

 3 razy Zdrowaś Maryjo…, 

Chwała Ojcu… .

  Po każdej tajemnicy: Święta Rito, naucz nas kochać.

Wprowadzenie

Każda świętość rodzi się z miłości, która jest największym przykazaniem Chrystusowego przesłania. Duchowość świętej Rity to duchowość miłości. Święta Rita naśladuje w ten sposób duchowość świętego ojca Augustyna, który wytyczył drogę rozwoju życia, zarówno doczesnego, jak i duchowego, szlakiem wzrostu miłości. Drogą duchową świętej Rity był wzrost w miłości. Podążajmy w modlitwie głównymi etapami tej ścieżki, prosząc świętą, aby pomagała nam wzrastać na takiej samej drodze miłości.

TAJEMNICA PIERWSZA

Miłość św. Rity do Boga

Święta Rita urodziła się w bardzo wierzącej rodzinie, która nauczyła ją we wszystkim stawiać na pierwszym miejscu Pana Boga. Prośmy świętą Ritę o pomoc, abyśmy i my stawiali Pana zawsze na pierwszym miejscu.

Ojcze nasz…,

 3 razy Zdrowaś Maryjo…, 

Chwała Ojcu… .

Święta Rito, naucz nas kochać.

TAJEMNICA DRUGA

Miłość św. Rity do rodziny

Pierwszym miejscem, gdzie musimy wzrastać w miłości, jest nasza rodzina, ta konkretna, jaką każdy z nas posiada. Święta Rita bardzo czule kochała swoją rodzinę, męża i dwoje dzieci. Prośmy ją o wzmocnienie naszej miłości do osób, które Pan postawił obok nas w naszym życiu.

Ojcze nasz…,

 3 razy Zdrowaś Maryjo…, 

Chwała Ojcu… .

Święta Rito, naucz nas kochać.

TAJEMNICA TRZECIA

Miłość św. Rity w przeciwnościach losu

Dla wszystkich życie jest trudne. Także dla świętej Rity nadszedł moment trudności, bólu, niezrozumienia – zabójstwo męża w zdradziecki sposób, śmierć jeszcze młodych synów, niezrozumienie ze strony krewnych, którzy domagali się zemsty. Nigdy jednak nie przestała kochać i ufać. Za wstawiennictwem świętej Rity błagajmy Boga, abyśmy zawsze ufali Bożej Opatrzności i wobec przeciwności losu nigdy się nie zniechęcali.

Ojcze nasz…,

 3 razy Zdrowaś Maryjo…, 

Chwała Ojcu… .

Święta Rito, naucz nas kochać.

TAJEMNICA CZWARTA

Miłość św. Rity owocuje przebaczeniem

Przebaczenie to najwyższy wymiar miłości. Tylko ten, kto potrafi kochać, umie też przebaczać. Święta Rita potrafiła przebaczyć ludziom, którzy zniszczyli jej rodzinę, właśnie dlatego, że kochała. Błagajmy Pana o siłę, aby przeważały w nas uczucia miłości i przebaczenia.

Ojcze nasz…,

 3 razy Zdrowaś Maryjo…, 

Chwała Ojcu… .

 Święta Rito, naucz nas kochać.

TAJEMNICA PIĄTA

Miłość św. Rity niesie pojednanie i pokój

Przebaczenie  nie służy niczemu lub nie jest kompletne, jeśli nie dochodzi do pojednania i pokoju, jeśli nie towarzyszy mu odbudowanie wzajemnych relacji na bazie braterstwa i miłości. Święta Rita uwierzyła słowu Pana i w końcu miłość wzięła górę nad nienawiścią. Prośmy świętą Ritę o wstawiennictwo, abyśmy stawali się budowniczymi pokoju i pojednania w naszym środowisku.

Ojcze nasz…,

 3 razy Zdrowaś Maryjo…, 

Chwała Ojcu… .

Święta Rito, naucz nas kochać.

TAJEMNICA SZÓSTA

Miłość św. Rity, przez którą w sposób całkowity ofiaruje swe życie Bogu i bliźnim

Po utracie męża i synów, w wieku trzydziestu lat, święta Rita doszła do wniosku, że może jeszcze owocnie spędzić życie w służbie miłości. Poświęciła się Panu, składając śluby zakonne. Jako augustiańska mniszka kontynuowała swe charytatywne dzieło wśród ubogich i potrzebujących rodzin. Niech święta Rita wyprasza nam coraz większe zrozumienie istoty i wymagań miłości, którą jest sam Bóg.

Ojcze nasz…,

 3 razy Zdrowaś Maryjo…, 

Chwała Ojcu… .

Święta Rito, naucz nas kochać.

TAJEMNICA SIÓDMA

Miłość św. Rity do Chrystusa Ukrzyżowanego

Święta Rita w uniesieniu miłości poprosiła Pana, aby mogła uczestniczyć w cierpieniach Jego męki. A Pan wysłuchał ją, obdarzając raną ciernia wbijającego się w czoło. Spowodowany przez to ból nosiła przez ostatnie piętnaście lat swego ziemskiego życia. Prośmy świętą Ritę, aby miłość stała się siłą napędową naszego życia.

Ojcze nasz…,

 3 razy Zdrowaś Maryjo…, 

Chwała Ojcu… .

Święta Rito, naucz nas kochać.

Pod Twoją obronę … (w intencji nowych powołań kapłańskich i zakonnych)              

Siedem Ojcze Nasz i siedem Zdrowaś Maryjo ku czci Najdroższej Krwi Jezusa Chrystusa

Papież Benedykt XV wyraził się w następujący sposób odnośnie objawień św Brygidy: "Aprobata tych wizji i objawień nie oznacza nic więcej jak to, że po wnikliwych badaniach dopuszczalne jest publikowanie ich pożytku wiernych. Choć nie zasługują na taką samą wiarę jak prawdy religii, można jednak im wierzyć, zgodnej z zasadami ostrożności, która mówi, iż są prawdopodobne, a wsparte odpowiednią motywacją, pozwalają na pobożne ich przyjęcie". (Les Petits Bollandistes, tom XII) Papież Pius IX zatwierdził modlitwy 31 maja 1862 uznając je za prawdziwe i dla dobra dusz. 
Sagii, die XXIV Aprilis 1903 Imprimatur. FJ. Girard, V.G. 

 Za podstawę praktyki modlitewnej - siedmiu Ojcze nasz i siedmiu Zdrowaś Maryjo służy objawienie, którego nasz Pan i Zbawiciel udzielił Swoim Świętym: Św. Brygidzie, Św. Gertrudzie i Św. Mechtyldzie: "Wiedzcie, Moje najdroższe córki, iż kiedy Mnie pojmano na świecie, zadano Mi 16 razów i 30 policzków. Od Ogrójca aż do domu Annasza, kiedy z powodu zmęczenia padłem na ziemię, wycięto mi 16 razów na plecach i nogach, aby Mnie zmusić do powstania. Podnoszono Mnie za brodę 33 razy. Przy słupie biczowania popychano Mnie gwałtownie. Zadano Mi jeden śmiertelny cios i wycięto Mi 6.666 uderzeń. Koronę cierniową wtłoczono Mi na Głowę i wiele cierni przeszyło Mnie aż do mózgu, które zadały Mi 32 rany na Głowie Mojej. Tam też uderzono Mnie trzy razy, przyprawiając Mnie nieomal o śmierć za każdym razem. Pluto Mi w twarz 73 razy. Żołnierzy, którzy Mnie pojmali, było 68, tych, pod których straż Mnie oddano, było 33. Trzy razy byłem bliski skonania. Podczas biczowania upłynęły Mi 30.403 krople krwi. Przeto najdroższe córki, ktokolwiek zmówi siedem Ojcze nasz i siedem Zdrowaś Maryjo co dzień, w przeciągu 12 lat, wypełni liczbę Kropli Krwi, które przelałem od narodzenia aż do śmierci, których było 30.403, jak wam przedtem objaśniłem. 
Poznajecie zatem łaski, których udzielę tym, którzy się dostosują do Mego życzenia. 

Są to następujące obietnice: 

 1. Zostanie w godzinę śmierci zabrany bezpośrednio do Nieba bez Czyśćca.
 2. Będzie zaliczony do grona największych świętych, jakoby przelewał krew za wiarę Chrystusową. 
3. Bóg Ojciec będzie utrzymywał w jego rodzinie trzy Dusze w stanie Łaski Uświęcającej, według jego wyboru. 
4. Dusze jego krewnych aż do czwartego pokolenia nie pójdą do Piekła. 
5. Będzie powiadomiony przed swą śmiercią. 

 Uwaga: Gdyby osoba odmawiająca te modlitwy wcześniej zmarła, zaliczone będzie jakby odmówiła je w całości. 

 TAJEMNICA I 

Obrzezanie Pana Jezusa 

Ojcze, Przedwieczny Boże, przez Najświętsze Serce Pana Jezusa i Niepokalane Serce Maryi ofiaruję Tobie pierwsze Rany, pierwsze Boleści i pierwsze przelanie Najświętszej Krwi Pana Jezusa na pokutę za moje i wszystkich ludzi grzechy młodości, na zapobieganie pierwszych grzechów ciężkich u dzieci i młodzieży, szczególnie w moim domu i moim pokrewieństwie.

 Ojcze Nasz... Zdrowaś Maryjo... 

 TAJEMNICA II 

Krwawy pot Pana Jezusa 

Ojcze, Przedwieczny Boże, przez Najświętsze Serce Pana Jezusa i Niepokalane Serce Maryi ofiaruję Tobie tę okrutną Mękę Serca Pana Jezusa na Górze Oliwnej, każdą kroplę Krwi z Krwawego Potu na pokutę za wszystkie moje i wszystkich ludzi grzechy serca, na zapobieganie tym grzechom, na zwiększenie Miłości do Boga i do bliźnich naszych.

 Ojcze Nasz... Zdrowaś Maryjo... 

 TAJEMNICA III 

Biczowanie Pana Jezusa 

Ojcze, Przedwieczny Boże, przez Najświętsze Serce Pana Jezusa i Niepokalane Serce Maryi ofiaruję Tobie te tysiące Ran okrutnej Boleści i Drogocenną Krew Pana Jezusa, spowodowaną biczowaniem, na pokutę za wszystkie moje i wszystkich ludzi grzechy serca, ciała i nieczystości, na zapobieganie tym grzechom i na zachowanie niewinności, zwłaszcza w moim pokrewieństwie, a szczególnie u dzieci i młodzieży. 

Ojcze Nasz... Zdrowaś Maryjo... 

 TAJEMNICA IV 

Cierniem Koronowanie Pana Jezusa 

Ojcze, Przedwieczny Boże, przez Najświętsze Serce Pana Jezusa i Niepokalane Serce Maryi ofiaruję Tobie Rany, Boleści i Drogocenną Krew Pana Jezusa z Koronowania Cierniem, na pokutę za wszystkie moje i wszystkich ludzi grzechy umysłu, na zapobieganie tym grzechom, na rozpowszechnianie Królestwa Chrystusowego na ziemi. 

Ojcze Nasz... Zdrowaś Maryjo... 

 TAJEMNICA V 

Dźwiganie krzyża 

Ojcze, Przedwieczny Boże, przez Najświętsze Serce Pana Jezusa i Niepokalane Serce Maryi ofiaruję Tobie tę okrutną Mękę Drogi Krzyżowej i przelaną tam Drogocenną Krew, na pokutę za wszystkie moje i wszystkich ludzi grzechy, za bunt przeciw Twoim Świętym Postanowieniom, przeciw wszystkim innym grzechom i na ubłaganie prawdziwej Miłości do Krzyża.

 Ojcze Nasz... Zdrowaś Maryjo... 

 TAJEMNICA VI 

Ukrzyżowanie Pana Jezusa 

Ojcze, Przedwieczny Boże, przez Najświętsze Serce Pana Jezusa i Niepokalane Serce Maryi ofiaruję Tobie Twojego Boskiego Syna na Krzyżu, Jego przybicie do Krzyża, Jego Podniesienie na Krzyżu, Jego Święte Rany na Rękach, Nogach i Boku, Jego Drogocenną Krew, która wylała się za nas; Jego skrajną Biedę, Jego Posłuszeństwo i bezkrwawe odnawianie się Świętych Ran Jego we wszystkich Mszach Świętych na ziemi - na pokutę za skaleczenie Świętych Zakonnych ślubowań i reguł, na zadośćuczynienie za wszystkie moje i wszystkich ludzi grzechy, za chorych i umierających, za kapłanów i laikat, za życzenia i prośby Ojca Świętego, za odnowę rodzin chrześcijańskich, za umocnienie w wierze, za Ojczyznę moją i jedność rodzin i narodów, jedność Kościoła w Chrystusie, za dusze w Czyśćcu cierpiące i te, które znikąd ratunku nie mają. 

Ojcze Nasz... Zdrowaś Maryjo... 

 TAJEMNICA VII 

Otworzenie Świętego Boku Pana Jezusa 

Ojcze, Przedwieczny Boże, przez Najświętsze Serce Pana Jezusa i Niepokalane Serce Maryi racz przyjąć otworzenie Świętego Boku i Serca Pana Jezusa za potrzeby Kościoła Świętego i na pokutę za grzechy moje i grzechy wszystkich ludzi. Racz przyjąć tę Drogocenną, Najświętszą Krew i Wodę, która została przelana z Rany Boku i Boskiego Serca Pana Jezusa, i racz nam być łaskawym i miłosiernym. O Przenajświętsza Krwi Chrystusa, racz oczyścić mnie i wszystkich ludzi od własnych i obcych win grzechowych. O Przenajświętsza Wodo z Najświętszego Boku i Serca Pana naszego, Jezusa Chrystusa, racz uwolnić mnie i wszystkich ludzi od kar za grzechy i racz ugasić mnie i wszystkim biednym duszom płomień czyśćcowy. Amen.

 Ojcze Nasz... Zdrowaś Maryjo... 

 Zakończenie

 Panie i Boże nasz, racz nie karać nas za grzechy nasze według Świętej Sprawiedliwości Twojej, ale racz nam być łaskawym według Wielkiego Miłosierdzia Twego. Panie Jezu, który konałeś na Krzyżu za nas, zanurz w Swoim Najświętszym Konaniu na wieki nasze dusze, abyśmy dostąpili zbawienia przez Najświętszą Agonię Twoją. Uwielbiam Cię Ojcze, przez Miłosierdzie Syna Twego. Boże, wierzę w Ciebie i ufam Dobroci Twojej teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. 

Źródło: http://www.duchprawdy.com/siedem_modlitw_sw_brygidy.htm 

Obrzęd błogosławieństwa domu

Dom jest miejscem życia rodziny i symbolem wspólnoty osób związanych wzajemnymi więziami w tej podstawowej komórce życia społecznego, jaką tworzą członkowie jednej rodziny. Budowanie domu na  kartach Ewangelii symbolizuje całe życie człowieka ( por. Mt 7,24-27). Przebywanie w domu Ojca jest też obrazem wiecznego szczęścia zbawionych ( por. J 14,2n). pan Jezus zalecił uczniom, aby wchodząc do domów, przynosili ich mieszkańcom pokój i błogosławieństwo (por. Łk 10,5).
Słusznie przeto wierni, którzy zbudowali nowy dom, proszą duszpasterza, aby przybył do nich i przyniósł im błogosławieństwo, które ma swoje źródło w samym Bogu. Błogosławieństwo nowego domu winno być uroczystością rodzinną i dlatego pożądany jest udział w tym obrzędzie wszystkich domowników.

Błogosławieństwo to może być sprawowane przez kapłana lub diakona w każdym dogodnym dniu. Z zasady wypada je odprawiać w wolną sobotę lub w niedzielne albo świąteczne popołudnie, kiedy wszyscy członkowie rodziny mogą bez przeszkód być obecni.

Obrzędy wstępne

Kapłan lub diakon wchodząc do domu, pozdrawia wszystkich slowami:

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
W. Na wieki wieków. Amen.

Albo:

Pokój temu domowi i wszystkim jego mieszkańcom.
W. I z duchem twoim.

Jeśli okoliczności na to zezwalają, można rozpocząć obrzęd wspólnym śpiewem, np." Pod Twą obronę" Po śpiewie celebrans może przygotować obecnych do przyjęcia błogosławieństwa, przemawiając tymi lub podobnymi słowami:

Dzięki Bożej dobroci i swojej zapobiegliwości zbudowaliście ten nowy dom, w którym jesteście " u siebie" jako jedna kochająca się rodzina. Dom jest konieczny do prawidłowego rozwoju ludzkiej osoby. Czlowiek bowiem jest z natury istotą społeczną, otwartą na bogactwo duchowe innych osób. Dzięki więzi, jaka tworzy się w rodzinie, wchodzimy we wspólnotę narodu i Kościoła.
Przychodzę do waszego domu z życzliwością, jaką  Jezus Chrystus polecił swoim Apostołom nieść ludziom. Razem z wami pragnę prosić dobrego Boga o błogosławieństwo dla domu, który zbudowaliście, i dla tego domu, którym jesteście, i który w dalszym ciągu pragniecie budować na fundamencie wierności Ewangelii.

Po słowach tej zachęty celebrans odmawia na przemian z domownikami następujące wezwania wielbiąco - przebłagalne:

Panie, Jezu Chryste, Ty przyrzekłeś, że gdzie dwaj albo trzej zgromadzą się w imię Twoje, tam Ty będziesz pośród nich, zmiłuj się nad nami.

W. Zmiłuj się nad nami.

Chryste, Ty przez swoją mękę, Krzyż i zmartwychwstanie uczyniłeś nas współmieszkańcami świętych i domownikami Boga, zmiłuj się nad nami.

W. Zmiłuj się nad nami.

Panie, Ty obiecałeś, że Twój Ojciec wysłucha każdą modlitwę zanoszoną w imię Twoje, zmiłuj się nad nami.

W. Zmiłuj się nad nami.

Celebrans dodaje:

Panie, Jezu Chryste, Ty wstąpiłeś do domu celnika Zacheusza i przemieniłeś jego życie; przybądź i do nas ze swoim błogosławieństwem, aby zbawienie stało się udziałem tego domu. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

W. Amen.

Czytanie słowa Bożego

Celebrans odczytuje odpowiedni fragment Ewangelii.

Posłuchajcie słów Ewangelii według świętego Mateusza ( Mt 7,24 - 28)

Jezus powiedział do swoich uczniów:"Każdego , kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki. Gdy Jezus dokończył tych mów, tłumy zdumiewały się Jego nauką. Uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak ich uczeni w Piśmie."

Albo:

Posłuchajcie słów Ewangelii według świętego Łukasza( Łk 19,1-10):

 "W owym czasie Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A był tam pewien człowiek, imieniem Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty. Chciał on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest, ale nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić. Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: "Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu". Zeszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy, widząc to, szemrali: "Do grzesznika poszedł w gościnę". Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: "Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie". Na to Jezus rzekł do niego: "Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło"."

Albo:

Posłuchajcie słów Ewangelii według świętego Jana ( J14,2-6)

W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus powiedział do swoich uczniów:  W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę". Odezwał się do Niego Tomasz: "Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?" Odpowiedział mu Jezus: "Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.

( Zależnie od okoliczności celebrans krótko przemawia do obecnych i wyjaśnia im czytanie biblijne, aby w świetle wiary zrozumieli znaczenie obrzędu.)

Prośby

Zależnie od uznania przed modlitwą błogosławieństwa można odmówić modlitwę wspólną. Z proponowanych niżej wezwań celebrans może wybrać te, które uzna za bardziej odpowiednie, lub dodać do nich inne, uwzględniając szczególne okoliczności:

Wdzięczni Bogu za to, że pozwolił nam zbudować ten dom, i pamiętając o naszym powołaniu do przebywania na wieki w Jego domu, nie ręką ludzką uczynionym, módlmy się w potrzebach wszystkich ludzi i o zbawienie całego świata. Wołajmy z ufnością:

Wysłuchaj nas Panie

Boże, Ty przez usta Apostoła obiecałeś, że będziemy mieli " dom nie ręką ludzką uczyniony, lecz wiecznie trwały w niebie",

- spraw, aby wszyscy chrześcijanie, budujący domy na tej ziemi, pragnęli na wieki mieszkać w Twoim domu.

Boże, Twój Syn Jednorodzony nie miał na ziemi miejsca, gdzie by głowę mógł skłonić,

- okaż miłosierdzie wszystkim, którzy są pozbawieni ojczyzny, pracy, rodziny i dachu nad głową.

Boże, Ty dałeś ludziom ziemię, aby czynili ją sobie poddaną i czerpali z niej pożywienie,

- spraw, aby na tej ziemi, która jest ojczyzną wszystkich ludzi, nikt nie cierpiał z powodu niesprawiedliwości, wojen i krzywdy.

Boże, Ty ustanowiłeś rodzinę jako pierwszą komórkę życia ludzkiej społeczności i jako domowy Kościół,

- wejrzyj na rodziny rozbite, nie mające własnego domu, zagrożone nałogami i przyjdź z pomocą.

Boże, Twój Syn żyjąc w nazaretańskim domu z Maryją i Józefem, uświęcił ludzką rodzinę,

- błogosław zgromadzonej tu rodzinie i spraw, aby wiernie naśladowała przykład jezusa i Jego ziemskich rodziców.

Modlitwa błogosławieństwa

Celebrans rozkłada ręce i wypowiada modlitwę błogosławieństwa:

Błogosławiony Jesteś, Panie, Boże wszechświata. Twój Syn stał się dla nas człowiekiem, żył i pracował u boku swej Matki i Opiekuna, dając nam przykład pełnienia Twej woli. Ty pozwalasz ludziom budować domy, aby mogli w nich wzrastać we wzajemnej miłości i w życiu rodzinnym osiągać pełnię człowieczeństwa.

Spojrzyj z miłością na ten dom i obdarz go obfitym błogosławieństwem. Wysłuchaj modlitwy, które zanosimy do Ciebie wraz z domownikami. Udziel im pokoju i radości w Duchu Świętym, wspomagaj ich we wszystkich trudach, broń ich przed niebezpieczeństwem. Zachowaj ich od pokładania złudnej nadziei w dobrach przemijających i pozwól im pamiętać, że wszyscy jesteśmy pielgrzymami do Twego domu, gdzie razem z Synem i Duchem Świętym jesteś nieprzemijającym szczęściem człowieka. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

Celebrans błogosławi krzyż ( jeśli nie został wcześniej pobłogosławiony) i zawiesza go na naczelnym miejscu. Może posłużyć się przy tym następującą modlitwą:

Boże, Ojcze Święty, z Twojej woli Krzyż Twojego Syna stał się źródłem wszelkich błogosławieństw i przyczyną wszelkich łask. Bądź z nami łaskawie, gdy wznosimy ten krzyż na znak naszej wiary, i spraw, abyśmy przez zjednoczenie z Chrystusem w tajemnicy Jego męki dostąpili wiecznej radości zmartwychwstania. Przez Chrystusa Pana naszego.

W. Amen.

Celebrans przechodzi przez wszystkie pomieszczenia domu i kropi je wodą święconą. W niektórych pokojach może odmówić stosowne modlitwy.

W gabinecie pracy

Boże, źródło wszelkiej prawdy, racz pobłogosławić+ tę pracownię i spraw, abyśmy wiernie trwając w poszukiwaniu prawdy i sprawiedliwości, coraz bardziej Cię miłowali. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

W sypialni

Pobłogosław, + Panie, tę sypialnię, aby wypoczywający tutaj po pracy nabywali nowych sił do pełnienia swoich obowiązków zgodnie z twoją wolą. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

W jadalni lub kuchni

Wszechmogący i miłosierny Boże, Ty nas żywisz pokarmem doczesnym. Otaczaj nas swoim błogosławieństwem, + abyśmy nie cierpieli głodu i niedostatku, lecz przyjmowali pokarm z dziękczynieniem i umieli dzielić się nim z potrzebującymi. Pozwól nam zachować doczesne zdrowie i osiągnąć wieczne zbawienie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

Można zaśpiewać pieśń " My chcemy Boga" lub odmówić " Pod Twoją obronę"

Zakończenie obrzędu

Celebrans wyciąga ręce w stronę domowników i mówi:

Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu. Niech więc pokój i Boże błogosławieństwo spoczną na tym domu i napełnią serca jego mieszkańców.

Składa ręce i czyniąc znak krzyża mówi:

Niech Was błogosławi Bóg wszechmogący, Ojciec i Syn, + i Duch Święty.

W. Amen.

Źródło: ( Panie Błogosław ten Dom, Modlitewnik dla rodziny, W roku kanonizacji  Ojca Świętego JPII)

Imprimatur

Kielce, dn. 23 października 2013 r

Nr OJ-220/13

Ks. inf. Jan Szarek

Wikariusz Generalny

Obrzęd błogosławieństwa wody poza Mszą Świętą

Na mocy starochrześcijańskiego zwyczaju do znaków, jakimi posługuje się Kościół przy udzielaniu błogosławieństwa wiernym, należy częste użycie wody. Woda święcona przypomina wiernym Chrystusa, który stał się dla nas szczytem Bożego błogosławieństwa i siebie samego nazwał wodą żywą. On też ustanowił dla nas chrzest, sakrament udzielany przy użyciu wody, znak zbawczego błogosławieństwa. Błogosławieństwo wody i pokropienie nią wiernych odbywa się zwykle w niedzielę, zgodnie z obrzędem opisanym w Mszale rzymskim.
Kiedy zaś błogosławieństwo wody odbywa się poza Mszą Świętą, podany tu obrzęd jest sprawowany przez kapłana lub diakona. Zachowując strukturę i podstawowe elementy obrzędu, dostosują go do miejscowych okoliczności.

Obrzędy wstępne.
Celebrans rozpoczyna mówiąc:

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
W. Amen.

Celebrans pozdrawia obecnych mówiąc:

Bóg, który nas odrodził w Chrystusie z wody i Ducha Świętego, niech będzie z wami wszystkimi.
W. I z duchem twoim.

Zależnie od okoliczności celebrans przygotowuje obecnych do sprawowania błogosławieństwa, przemawiając tymi lub podobnymi słowami:

oTo błogosławieństwo wody przypomina nam Chrystusa, wodę żywą, oraz sakrament Chrztu, w którym odrodziliśmy się z wody i Ducha Świętego. Ilekroć więc zostaniemy tą wodą pokropieni albo przeżegnamy się nią przy wejściu do kościoła lub pozostając w domu, będziemy składać Bogu dzięki za Jego niewypowiedziany dar i prosić Go o pomoc, abyśmy przestrzegali w życiu zobowiązań płynących z sakramentu, któryśmy z wiarą przyjęli.

Czytania Słowa Bożego

Ktoś z obecnych albo sam celebrans odczytuje krótki tekst Pisma Świętego.

Bracia i siostry, posłuchajcie słów Ewangelii według świętego Jana ( J7,37-39):

W ostatnim, najbardziej uroczystym dniu święta, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie - niech przyjdzie do Mnie i pije. Jak rzekło Pismo: << Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza>>. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.

Albo:
Iz 12,1-6; Iz 55,1-1; Syr 15,1-6; 1J5,1-6; Ap 7,13-17; Ap 22,1-5;J13,3-15

Modlitwa błogosławieństwa
Celebrans mówi:

Módlmy się.

Po krótkiej chwili milczenia celebrans rozkłada ręce i wypowiada modlitwę błogosławieństwa:

Błogosławiony jesteś Panie, Boże wszechmogący. Ty zechciałeś nas pobłogosławić i wewnętrznie odnowić w Chrystusie, który jest żywą wodą naszego zbawienia. 
Przez pokropienie lub przeżegnanie się tą wodą otaczaj nas opieką, abyśmy przemienieni mocą Ducha Świętego, zawsze postępowali drogą nowego życia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

Albo:

Panie, Ojcze Święty, Twój Syn nas odkupił, a przez chrzest obdarzył nowym życiem z wody i ducha Świętego. Wejrzyj na nas i spraw, abyśmy pokropieni tą wodą, odnowili się na duchu i ciele i służyli Tobie czystym sercem. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

Albo celebrans mówi:

Boże, Stwórco wszechrzeczy, Ty przez wodę i Ducha Świętego obdarzasz ludzi nowym życiem i przywracasz im podobieństwo do Ciebie. Błagamy Cię: Błogosław i oczyszczaj swój Kościół.
W. Błogosław i oczyszczaj swój Kościół.

Chryste, z Twojego boku przebitego na krzyżu wypłynęła Krew i woda, dając początek sakramentom zbawienia.
W.  Błogosław i oczyszczaj swój Kościół.

Duchu Święty, Ty w łonie Kościoła Matki przez Chrzest obdarzyłeś nas nowym życiem i uczyniłeś nowym stworzeniem.
W.  Błogosław i oczyszczaj swój Kościół.

Po modlitwie blogosławieństwa celebrans może według uznania powiedzieć:

Niech ta woda przypomni nam przyjęty Chrzest i naszą przynależnośc do Chrystusa, który nas odkupił przez swoją mękę i zmartwychwstanie.
W. Amen.

Następnie może pokropić obecnych wodą święconą, podczas gdy wykonują oni odpowiedni śpiew.



Źródło: ( Panie Błogosław ten Dom, Modlitewnik dla rodziny, W roku kanonizacji  Ojca Świętego JPII)

Imprimatur
Kielce, dn. 23 października 2013 r
Nr OJ-220/13
Ks. inf. Jan Szarek
Wikariusz Generalny