Rachunek sumienia według nauczania św. Jana Pawła II

Staję w prawdzie sumienia oświeconego łaską Ducha Bożego. Jako drogę pojednania z Bogiem wybieram nauczanie Jana Pawła II o dekalogu, Ewangelii miłości i obowiązkach wobec Kościoła. Pierwszą sprawą, nad którą chcę się zastanowić, jest moje zainteresowanie dziedzictwem nauczania Ojca Świętego i powracanie do jego słów.

1. Moja praca nad rozwijaniem wiedzy religijnej; modlitwa o łaskę wiary; poszukiwanie okazji i źródeł do pogłębiania duchowości; odwaga w publicznym wyznaniu wiary; uczenie się o życiu świadków Chrystusa wiernych aż do męczeństwa.

2. Kultura mojego języka i poszanowanie imion świętych; zainteresowanie magią (amulety, horoskopy, wróżby); plotkarstwo i bezpodstawna krytyka Kościoła; bezmyślne przysięgi, zapomniane ślubowania, wzywanie Boga i świętych na świadków w złej wierze, „rzucanie słów na wiatr”.

3. Świętowanie niedzieli i świąt kościelnych (czas poświęcony na rozwój swojej duchowości; czas dla rodziny, dla wspólnoty; udział we Mszy Świętej; lektura Pisma Świętego); unikanie niekoniecznych zakupów; szukanie sposobu uczestniczenia we Mszy, gdy ktoś pracuje, podróżuje czy uczy się w dni świąteczne; świadectwo wiary wobec rodziny i znajomych.

4. Pielęgnowanie międzypokoleniowej solidarności rodzinnej; odpowiedzialność za wychowanie młodszych w szacunku dla starszych; pamięć o swoich rodzicach i dziadkach (utrzymywanie kontaktów, wsparcie materialne i duchowe, opieka w chorobie, czas im poświęcany, cierpliwość i zainteresowanie); pielęgnowanie pamięci o zmarłych krewnych: opieka nad grobem, pamiątki rodzinne, rocznice.

5. Poszanowanie życia od poczęcia do naturalnej śmierci według nauki Kościoła; rozmowa na ten temat w rodzinie i wśród znajomych; dbanie o zdrowie własne i najbliższych; nałogi, uzależnienia i sposób podejścia do nich u siebie i innych; prowadzenie samochodu (szybkość, rozwaga, alkohol, sprawy techniczne); krwiodawstwo, deklaracja o dawstwie organów do przeszczepu, wspieranie fundacji charytatywnych; wychowanie dzieci i młodzieży: zwracanie uwagi na lektury, gry, filmy promujące zabijanie.

6. Miłość, wierność i uczciwość małżeńska; czystość przedmałżeńska, we wdowieństwie i w celibacie; podejście do prostytucji, zdrady, konkubinatu, handlu erotycznego, filmów, pism i gier pornograficznych; szacunek dla ciała, płodności i odpowiedzialność za drugą osobę; wspieranie domów samotnej matki, sierocińców, akcji na rzecz rodzin zastępczych.

7. Uczciwość i prawość wobec cudzego i własnego majątku; przestrzeganie prawa w zakresie finansów, pracy i płacy, działalności gospodarczej; unikanie współpracy w działaniach przestępczych, korupcji i nieuczciwej polityce; niemarnowanie cudzego i własnego czasu; uczenie dzieci uczciwości w pracy.

8. Słowność, wierność danemu słowu, uczciwość i wiarygodność w dawaniu świadectwa o innych osobach; unikanie życia w zakłamaniu religijnym i etycznym: zainteresowanie nauką moralną Kościoła (literatura, rekolekcje, media katolickie); niekorzystanie z mediów antyklerykalnych i ateistycznych; obrona dobrego imienia innych osób i nieoczernianie ich bezpodstawne; odwaga i mądrość w konfrontacji z cudzymi oskarżeniami wobec siebie.

9. Lojalność i poszanowanie cudzej rodziny, małżeństwa, przyjaźni; unikanie prowokowania zdrady („mentalność serialowa”) i mądra reakcja na pokusy; modlitwa za małżeństwa, celibatariuszy, młodych i wdowców przeżywających kryzysy, rozsądne chrześcijańskie podejście do „orientacji homoseksualnej” i innych dewiacji.

10. Odpowiedzialność za sprawy kościelne (sprawy organizacyjne i materialne parafii), społeczne (edukacja, ekologia, kultura), polityczne (udział w wyborach, popieranie partii i osób, udział w debacie prywatnej i publicznej); solidarność z pokrzywdzonymi w kraju i za granicą; modlitwa o pokój, udział w dialogu i pojednaniu, szacunek dla osób z innych kultur i religii.

Przykazanie miłości sformułowane przez Pana Jezusa porządkuje hierarchię: najpierw Bóg, potem drugi człowiek i ja. Kochać Boga to tęsknić za pełnią wspólnoty z Nim (troska o stan łaski uświęcającej, przyjaźń z Matką Pana i świętymi, komunia z Kościołem). Pragnienie własnego zbawienia i błogosławienie innym to dwa filary miłości bliźniego. Miłość ogarnia wszystkie obszary życia duchowego i materialnego w czasie i wieczności.

Najtrudniejsze zadanie ma chrześcijanin wobec nieprzyjaciela. Odważne i pokorne spotkanie Jana Pawła II z Ali Agcą oraz jednoznaczna postawa w spotkaniach z dyktatorami i odpowiedzialnymi za wojny w świecie uczą nas mądrego widzenia sprawiedliwości jako drogi miłosierdzia. Szkoła miłosierdzia według Ojca Świętego Jana Pawła II pozwala odbudowywać zerwane mosty. Miłość ma twarz Jezusa i Maryi. Ma twarz Matki Teresy i Ojca Pio. Ma twarz Jana Pawła II. Może mieć też twoją twarz..

Źródło; Modlitewnik za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II 

Imprimatur

Kuria Metropolitalna w Krakowie

nr 150/2014, 27 stycznia 2014 r.

Przed sakramentem pokuty

Dobry Ojcze, Twój Syn przyszedł na ziemię, aby znaleźć tych, którzy się zagubili, aby przyprowadzić tych, którzy odeszli, aby uleczyć tych, którzy są chorzy. Każdy mój grzech sprawia, że jestem zagubiony, że odchodzę, że staję się chory. Dziękuję Ci za dar sakramentu pokuty. Dziękuję za cudowne słowa Jezusa: „Idź w pokoju, twoje grzechy są odpuszczone”.

Święty Jan Paweł II tak nauczał: „Otwórzmy nasze serca na wewnętrzne natchnienia łaski. Niech egoizm ustąpi miejsca miłości, abyśmy mogli doświadczyć radości przebaczenia i głębokiego pojednania z Bogiem i z braćmi”.

Za wstawiennictwem św. Jana Pawła II, papieża podkreślającego wielkość Twojego miłosierdzia, proszę Cię, Ojcze, o dobre i głębokie przeżycie sakramentu pojednania. Niech  nie będzie to czas płytkiego rytuału, ale prawdziwego spotkania z Twoją wybaczającą miłością, czas mojego kolejnego nawrócenia, mojego narodzenia się na nowo. Amen.

Źródło; Modlitewnik za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II 

Imprimatur

Kuria Metropolitalna w Krakowie

nr 150/2014, 27 stycznia 2014 r.

O Pokój

Dobry Ojcze, nakazałeś ludziom, by czynili sobie ziemię poddaną. Dałeś przykazania, aby żyli spokojnie, bezpiecznie, w miłości. A ja tak często zapominam o tym, że przykazania mnie nie ograniczają, ale są dla mnie wielkim dobrem.

Święty Jan Paweł II powiedział, że „sprzeciwiając się planom Boga Stwórcy, człowiek wprowadza nieporządek, który niechybnie odbija się na reszcie stworzenia. Gdy człowiek nie żyje w pokoju z Bogiem, nie ma pokoju na ziemi”.

Za wstawiennictwem św. Jana Pawła II, papieża pokoju i pojednania, proszę Cię, Ojcze, o dar pokoju. Proszę o pokój w moim sercu, o pokój w mojej rodzinie, w mojej Ojczyźnie, na całym świecie. Nie pozwól, abym kiedykolwiek sprzeciwił się Twoim planom. I proszę o dar wiary dla rządzących, by i oni nie sprzeciwiali się Tobie. Amen.

Źródło; Modlitewnik za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II 

Imprimatur

Kuria Metropolitalna w Krakowie

nr 150/2014, 27 stycznia 2014 r.

O szacunek dla poczętego życia

Dobry Ojcze, Ty jesteś stwórcą świata. Ty z miłości stworzyłeś człowieka i wciąż dajesz życie. Za dar życia dziękuję Ci. Dziękuję także za wszystkich, którzy odważnie głoszą prawdę o boskim pochodzeniu życia i nie boją się nazwać grzechem każdego czynu, który jest nastawiony przeciw życiu.

Święty Jan Paweł II mówił, że „miarą cywilizacji – miarą uniwersalną, ponadczasową, obejmującą wszystkie kultury – jest jej stosunek do życia. Cywilizacja, która odrzuca bezbronnych, zasługuje na miano barbarzyńskiej, choćby nawet miała wielkie osiągnięcia gospodarcze, techniczne, artystyczne oraz naukowe”.

Za wstawiennictwem św. Jana Pawła II, odważnego obrońcy życia, proszę Cię, Ojcze, aby nikt nie podnosił ręki na bezbronnych. Proszę za ustawodawców, by nie legalizowali zabijania dzieci nienarodzonych. Proszę za kobiety- -matki i mężczyzn-ojców, aby umieli kochać swoje dzieci i nie traktowali życia innego człowieka, sobie najbliższego, jako zagrożenia. Proszę za lekarzy, by z obrońców zdrowia i życia nie przemieniali się w katów. Proszę, aby ludzie, zwłaszcza ci, którzy uważają się za wierzących, szanowali Twój dar. Amen.

Źródło; Modlitewnik za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II 

IMPRIMATUR

Kuria Metropolitalna w Krakowie

nr 150/2014, 27 stycznia 2014 r.

Za Ojczyznę

Boże, Ojcze ludów i plemion,

od tysiąca lat jesteśmy

Twymi dziećmi

przez chrzest i przymierze miłości,

w którym Twoja wierność

umacnia nas

w zmaganiach z naszymi niewiernościami.

Dziękujemy Ci, że jeden z nas

stał się pasterzem Kościoła Chrystusowego

i przemawiał w imię Twoje

do naszych serc i sumień.

To za jego wstawiennictwem modlimy się dzisiaj

o mądrość dzieci Bożych,

które chcą rozmawiać z Tobą,

i prosimy o osobistą świętość

dla każdego,

kto chce świadczyć o Tobie

swym życiem.

Jan Paweł II cierpliwie i z miłością

uczył nas bycia Polakami

z urodzenia i z wyboru,

żeby każdy, kto mówi naszym językiem i mieszka w Polsce

czy w innych krajach

ziemskiego globu,

mógł dziękować Ci za spokojny, zgodny dom

i za solidarnych, przyjaznych sąsiadów.

Twój sługa a nasz papież

pokazał nam całym swoim życiem,

co znaczy wiernie, aż do ostatniego tchnienia,

służyć Maryi Królowej Polski i Matce Kościoła,

którą wybraliśmy za przewodniczkę

i mistrzynię.

Dzisiaj chcemy przyzywać

Jej orędownictwa,

gdy prosimy za wszystkich

bez wyjątku w naszym narodzie.

Nasz ukochany Ojciec Święty

umocnił w nas przekonanie,

że należymy do rodziny

chrześcijańskich narodów Europy,

oddychającej jakby „dwoma płucami”:

duchowością oraz kulturą Wschodu i Zachodu.

Pragniemy pełnej jedności wszystkich chrześcijan,

której poszukiwał pokornie

i cierpliwie Jan Paweł II.

Jego przyjaźń z dziećmi Izraela umocniła w nas tęsknotę

za niebiańskim Jeruzalem

i do pielgrzymowania

śladami Jezusa w Jego

ziemskiej ojczyźnie.

Wszystkie podróże apostolskie,

a szczególnie czas Wielkiego Jubileuszu,

otwierały przed nami drogi pojednania z Tobą

i pomiędzy nami podzielonymi

przez grzech i kłamstwo.

Dodawały sił do szczerego rachunku sumienia

w pracy dla wzrostu dojrzałego człowieczeństwa.

Dzisiaj wierzymy, że Piotr naszych czasów „z dalekiego kraju”

powrócił do domu Ojca i przebywa ze świętymi w niebie,

więc prosimy Cię, dobry Boże, wysłuchaj naszych modlitw

i daj się ubłagać wstawiennictwu Jana Pawła II.

Wybieraj wśród nas solidnych polityków,

prawodawców przewidujących i bezinteresownych,

uczciwych przedsiębiorców i budowniczych wspólnego dobra.

Wspieraj pracowników w szanowaniu pracy,

bezrobotnym pomóż

w chwilach kryzysu,

a emigrantom daj wracać do domu.

Małżonkom błogosław w ich miłości

i wierności wbrew pokusom tego świata,

w nas wszystkich ożywiaj szacunek dla rodzicielstwa.

Powołuj do sakramentalnego kapłaństwa w Kościele

młodych mężczyzn żyjących w przyjaźni z Jezusem.

Niech nie zabraknie w Polsce rodzin otwartych na dar powołania zakonnego według różnych charyzmatów.

Obdarzaj Kościół w Ojczyźnie naszej

świętymi kapłanami i dobrymi nauczycielami wiary,

podtrzymuj w nich ducha pierwszej miłości do Ciebie

i ofiarności w służbie człowiekowi w jego różnych potrzebach.

Niech ich słowa i czyny będą wiarygodne,

bo zakorzenione w prawie Bożym i Ewangelii miłości,

a gdy upadną przez swe słabości,

nie przestawaj powoływać

i podnoś każdego do szczęśliwego życia

zbudowanego na Twoim miłosierdziu,

na tajemnicy paschalnej Twego Syna

i na darach Ducha Odnowiciela

„ziemi, tej naszej ziemi”.

Ojcze Niebieski, wysłuchaj nas!

Wysłuchuj modlitw Twego sługi Jana Pawła II za nami

i obdarz go za naszych dni łaską ogłoszenia świętym

w Kościele katolickim i wobec całego świata.

Chcemy cieszyć się jego przykładem życia wiarą

i wypełnić obietnice, które mu składaliśmy,

na chwałę Twojego imienia,

Ojcze, który z Synem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Amen.

Źródło; Modlitewnik za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II 

IMPRIMATUR

Kuria Metropolitalna w Krakowie

nr 150/2014, 27 stycznia 2014 r.

Za papieża i biskupów

Dobry Ojcze, dziękuję Ci za Kościół święty, za tę wspólnotę ludzi wierzących, ludzi kierujących swój wzrok ku niebu. Dziękuję za pasterzy Kościoła, za papieża, biskupów i kapłanów.

Święty Jan Paweł II powiedział, że „kładąc podwaliny Kościoła, Chrystus przypisuje wielkie znaczenie ludzkiemu świadectwu apostołów. Pragnie, aby Kościół żył historyczną prawdą o Jego wcieleniu, ażeby za sprawą świadków była w nim zawsze obecna i czynna pamięć o Jego śmierci na krzyżu i o zmartwychwstaniu”.

Za wstawiennictwem św. Jana Pawła II, nieustraszonego świadka Twojego zmartwychwstania, proszę Cię, Ojcze, za papieża. Napełniaj go mocą i mądrością Ducha Świętego, aby odważnie i mądrze kierował Twoim Kościołem. Proszę za biskupów, aby ich świadectwo wiary było równie mocne i skuteczne, jak świadectwo apostołów. Amen.

Źródło; Modlitewnik za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II 

IMPRIMATUR

Kuria Metropolitalna w Krakowie

nr 150/2014, 27 stycznia 2014 r.

Za kapłanów

Dobry Ojcze, dziękuję Ci za kapłanów, których powołałeś do pięknej i zaszczytnej służby. Dziękuję za ich pozytywną odpowiedź na Twój głos, dziękuję za ich świadectwo wiary. Ich służba jest trudna, bo tak łatwo jest popaść w rutynę, tak łatwo zgubić dar wiary, tak łatwo z modlitwy uczynić rytuał wypowiadania pustych słów. Dlatego dzisiaj Twojej opiece zawierzam tych, których wybrałeś.

Święty Jan Paweł II często jako wzór kapłana stawiał proboszcza z Ars. Tak o nim pisał: „Święty Jan Maria Vianney Mszę Świętą odprawiał w skupieniu, dając wyraz szczególnego uwielbienia podczas Przeistoczenia i Komunii Świętej. Z głębokim przekonaniem mówił: «Przyczyną upadku kapłana jest brak skupienia podczas Mszy Świętej!»”.

Za wstawiennictwem św. Jana Pawła II, Twojego kapłana, proszę Cię, Ojcze, ożyw wiarę księży, braci i sióstr zakonnych. Niech swoje powołanie wypełniają z niegasnącym entuzjazmem. A tym, którzy zgrzeszyli i stali się przyczyną zgorszenia innych, daj łaskę nawrócenia. Amen.

Źródło; Modlitewnik za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II 

IMPRIMATUR

Kuria Metropolitalna w Krakowie

nr 150/2014, 27 stycznia 2014 r.