W długotrwałym ucisku ( Ps 13)

Jak długo, Panie, całkiem o mnie

nie będziesz pamiętał?

Dokąd kryć będziesz przede mną oblicze?

Dokąd w mej duszy

będę przeżywał wahania,

a w moim sercu codzienną zgryzotę?

Jak długo mój wróg nade mnie

będzie się wynosił?

Spojrzyj, wysłuchaj, Panie, mój Boże!

Oświeć moje oczy,

bym nie zasnął na śmierć,

by mój wróg nie mówił: „Zwyciężyłem go”;

niech się nie cieszą moi przeciwnicy,

gdy się zachwieję.

A ja zaufałem Twemu miłosierdziu;

niech się cieszy me serce

z Twojej pomocy,

chcę śpiewać Panu,

który obdarzył mnie dobrem.

Źródło; Modlitewnik Seniora 

Imprimatur

Kuria Metropolitalna w Krakowie
nr 3000/2009, 15 października 2009
bp Jan Szkodoń, wikariusz generalny
ks. Kazimierz Moskała, wicekanclerz

O pomoc w przeciwnościach ( Ps 86,1 - 7)

Nakłoń swe ucho, wysłuchaj mnie, Panie,

bo jestem nędzny i ubogi.

Strzeż mojego życia, bo jestem pobożny,

zbaw sługę Twego, który ufa Tobie.

Ty jesteś Bogiem moim,

Panie, zmiłuj się nade mną,

bo nieustannie wołam do Ciebie.

Rozraduj życie swego sługi,

bo ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę.

Ty bowiem, Panie, jesteś dobry

i pełen przebaczenia,

pełen łaskawości dla wszystkich,

którzy Cię wzywają.

Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją

i zważ na głos mojej prośby!

Wołam do Ciebie

w dniu mego utrapienia,

bo Ty mnie wysłuchujesz.

Źródło; Modlitewnik Seniora 

Imprimatur

Kuria Metropolitalna w Krakowie
nr 3000/2009, 15 października 2009
bp Jan Szkodoń, wikariusz generalny
ks. Kazimierz Moskała, wicekanclerz

W ciężkiej chorobie (Ps 41)

Szczęśliwy ten, kto myśli

o biednym i o nędzarzu,

w dniu nieszczęścia Pan go ocali.

Pan go ustrzeże, zachowa przy życiu,

uczyni szczęśliwym na ziemi

i nie wyda go wściekłości jego wrogów.

Pan go pokrzepi na łożu boleści,

podczas choroby poprawi

całe jego posłanie.

Ja mówię: „O Panie, zmiłuj się nade mną;

uzdrów mnie, bo zgrzeszyłem przeciw Tobie!”

Nieprzyjaciele moi mówią

o mnie złośliwie:

„Kiedyż on umrze i zginie jego imię?”

A jeśli przychodzi któryś odwiedzić, mówi puste słowa,

w sercu swym złość gromadzi,

gdy tylko wyjdzie za drzwi, wypowiada ją.

Szepcą przeciw mnie wszyscy,

co mnie nienawidzą,

i obmyślają moją zgubę:

„Zaraza złośliwa nim zawładnęła”

i „Już nie wstanie ten, co się położył”.

Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem

i który chleb mój jadł,

podniósł na mnie piętę.

Ale ty, Panie, zmiłuj się nade mną

i dźwignij mnie, abym im odpłacił.

Po tym poznam, żeś dla mnie łaskawy,

gdy mój wróg nie odniesie

nade mną triumfu.

A Ty mnie podtrzymasz

przez wzgląd na mą prawość

i umieścisz na wieki

przed Twoim obliczem.

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,

od wieków aż po wieki!

Amen, amen.

Źródło; Modlitewnik Seniora 

Imprimatur

Kuria Metropolitalna w Krakowie
nr 3000/2009, 15 października 2009
bp Jan Szkodoń, wikariusz generalny
ks. Kazimierz Moskała, wicekanclerz

Prośba o szczęśliwą starość ( Ps 71)

W Tobie, Panie, moja ucieczka,

niech nie doznam wstydu na wieki;

wyrwij mnie i wyzwól

w Twej sprawiedliwości,

nakłoń ku mnie swe ucho i ocal mnie!

Bądź mi skałą schronienia

i zamkiem warownym, aby mnie ocalić,

boś Ty opoką moją i twierdzą.

Boże mój, wyzwól mnie z rąk niegodziwca,

od pięści złoczyńcy i ciemiężyciela.

Ty bowiem, mój Boże, jesteś moją nadzieją,

Panie, ufności moja od moich lat młodych!

Ty byłeś moją podporą od narodzin;

od łona matki moim opiekunem.

Ciebie zawsze wysławiałem.

Jak gdyby cudem stałem się dla wielu,

Ty bowiem byłeś potężnym mym

wspomożycielem.

Usta moje były pełne Twojej chwały,

każdego dnia – Twojej sławy.

Nie odtrącaj mnie w czasie starości;

gdy siły ustaną, nie opuszczaj mnie!

Albowiem moi wrogowie o mnie rozprawiają,

czyhający na moje życie

zmawiają się na mnie.

„Bóg go opuścił – mówią –

gońcie go, chwytajcie,

bo nie ma on wybawcy”.

O Boże, nie stój z daleka ode mnie,

mój Boże, pośpiesz mi na pomoc!

Niech się zawstydzą i niech upadną

nastający na moje życie;

niech się hańbą i wstydem okryją ci,

co szukają mego nieszczęścia!

Ja zaś będę zawsze ufał

i pomnażał wszelką Twą chwałę.

Moje usta będą głosić Twoją sprawiedliwość,

przez cały dzień Twoją pomoc,

bo nawet nie znam jej miary.

Wejdę, głosząc wspaniałe czyny Pana,

i będę przypominał Jego tylko sprawiedliwość.

Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości,

i do tej chwili głoszę Twoje cuda.

Lecz i w starości, i w wieku sędziwym

nie opuszczaj mnie, Boże,

gdy [moc] Twego ramienia głosić będę,

całemu przyszłemu pokoleniu – Twą potęgę,

i sprawiedliwość Twą, Boże,

sięgającą niebios,

którą tak wielkich dzieł dokonałeś;

o Boże, któż jest równy Tobie?

Zesłałeś na mnie wiele srogich utrapień,

lecz znowu przywrócisz mi życie

i z głębin ziemi znów mnie wydobędziesz.

Podnieś moją wielkość

i pociesz mnie na nowo!

A ja będę Cię wielbić na harfie –

Twoją wierność, mój Boże!

Będę Ci grał na cytrze,

Święty Izraela!

Rozradują się moje wargi,

gdy będę Ci śpiewał,

i dusza moja, którą odkupiłeś.

Również mój język przez cały dzień

będzie głosił Twoją sprawiedliwość,

bo okryli się hańbą i wstydem

szukający mojego nieszczęścia

Źródło; Modlitewnik Seniora 

Imprimatur

Kuria Metropolitalna w Krakowie
nr 3000/2009, 15 października 2009
bp Jan Szkodoń, wikariusz generalny
ks. Kazimierz Moskała, wicekanclerz

Tęsknota za Bogiem i świątynią (Ps 63,2-9)

Boże, Ty Boże mój, Ciebie szukam;

Ciebie pragnie moja dusza,

za Tobą tęskni moje ciało,

jak ziemia zeschła, spragniona, bez wody.

W świątyni tak się wpatruję w Ciebie,

bym ujrzał Twoją potęgę i chwałę.

Skoro łaska Twoja lepsza jest od życia,

moje wargi będą Cię sławić.

Tak błogosławić Cię będę w moim życiu:

wzniosę ręce w imię Twoje.

Dusza moja będzie się syciła

niby sadłem i tłustością,

Wargi moje radośnie wołać będą,

a moje usta Cię chwalić.

Gdy wspominam Cię na moim posłaniu,

myślę o Tobie podczas moich czuwań.

Bo stałeś się dla mnie pomocą

i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:

do Ciebie lgnie moja dusza,

prawica Twoja mnie wspiera

Źródło; Modlitewnik Seniora 

Imprimatur

Kuria Metropolitalna w Krakowie
nr 3000/2009, 15 października 2009
bp Jan Szkodoń, wikariusz generalny
ks. Kazimierz Moskała, wicekanclerz

Modlitwa przy konającym

  "W nocy nagle zostałam przebudzona i poznałam, że jakaś dusza prosi mnie o modlitwę i że jest w wielkiej potrzebie modlitwy. Króciutko, ale z całej duszy prosiłam Pana o łaskę dla niej

.

     Na drugi dzień już po dwunastej, kiedy weszłam na salę, ujrzałam osobę konającą i dowiedziałam się, że agonia zaczęła się w nocy. Kiedy stwierdziłam - było to wtenczas, kiedy mnie proszono o modlitwę. Nagle usłyszałam w duszy głos: - odmów tę koronkę, której cię nauczyłem. Pobiegłam po różaniec i uklękłam przy konającej i zaczęłam z całą gorącością ducha odmawiać tę koronkę. Nagle konająca otworzyła oczy i spojrzała na mnie i nie zdążyłam zmówić całej koronki, a ona już skonała z dziwnym spokojem. Gorąco prosiłam Pana, aby spełnił obietnicę, którą mi dał za odmówienie tej koronki. Dał mi Pan poznać, że dusza ta dostąpiła łaski, którą Pan mi przyobiecał. Dusza ta była pierwsza, która doznała obietnicy Pańskiej. Czułam, jak moc miłosierdzia ogarnia tę duszę."

[Dz., 809, 810]

     "Kiedy weszłam na chwilę do kaplicy, powiedział mi Pan: Córko Moja, pomóż mi zbawić pewnego grzesznika konającego, odmów za niego tę koronkę, której cię nauczyłem. Kiedy zaczęłam odmawiać tę koronkę, ujrzałam tego konającego w strasznych mękach i walkach. Bronił go Anioł Stróż, ale był jakby bezsilny, wobec wielkości nędzy tej duszy. Całe mnóstwo szatanów czekało na tę duszę, jednak podczas odmawiania tej koronki ujrzałam Jezusa w takiej postaci, jak jest namalowany na tym obrazie. Te promienie, które wyszły z Serca Jezusa ogarnęły chorego,  moce ciemności uciekły w popłochu. Chory oddał ostatnie tchnienie spokojnie. Kiedy przyszłam do siebie, zrozumiałam, jak ta koronka ważna jest przy konających, ona uśmierza gniew Boży."

[Dz., 1565]

KORONKA  DO  MIŁOSIERDZIA  BOŻEGO
(do odmawiania na zwykłej cząstce różańca – 5 dziesiątków)

        Na początku

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.

        Na dużych paciorkach (1 raz)

Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.

Na małych paciorkach (10 razy)

Dla Jego bolesnej męki, miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Na zakończenie (3 razy)

Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny zmiłuj się nad nami i nad całym światem.

Imprimatur:
kard. Franciszek Macharski
metropolita krakowski
Kraków, 16 lutego 1980

Duszo Chrystusowa

Duszo Chrystusowa, uświęć mnie.
Ciało Chrystusowe, zbaw mnie,
Krwi Chrystusowa, napój mnie.
Wodo z boku Chrystusowego, obmyj mnie.
Męko Chrystusowa, pokrzep mnie.
O dobry Jezu, wysłuchaj mnie.
W ranach swoich ukryj mnie.
Nie dopuść mi oddalić się od Ciebie.
Od złego ducha broń mnie.
W godzinę śmierci wezwij mnie.
I każ mi przyjść do siebie,
Abym ze świętymi Twymi chwalił Cię,
Na wieki wieków. Amen.