Kolęda raz jeszcze

Iść do kogoś" po kolędzie" oznacza odwiedzić go z racji świąt Bożego Narodzenia, pójść z życzeniami. Kolęda to także ludowy zwyczaj związany z tym okresem. W Polsce mamy bogatą tradycję " chodzenia po kolędzie", choć coraz rzadziej można spotkać prawdziwych kolędników, tj. przebierańców, którzy odwiedzając domy, bawią mieszkańców przedstawieniami, śpiewem kolęd, a czasem także psotami.

Kolęda, czyli wizyta duszpasterska

Tym słowem określamy także doroczną wizytę duszpasterzy w naszych domach, przypadającą zwykle w okresie Bożego Narodzenia. Jest to okazja do osobistego spotkania z księdzem, wzajemnego poznania się, do rozmowy o ważnych sprawach parafii i rodziny. Kapłan przynosi do naszych domów błogosławieństwo, a w jego osobie naszym rodzinom i dziełom błogosławi sam Jezus Chrystus. Taki wlaśnie jest cel kolędy, dlatego nie pozwólmy, by jej znaczenie przyslaniała nam przysłowiowa " koperta".
Czasem przy okazji wizyty duszpasterskiej kreśli się na drzwiach znaki K+M+B oraz cyfry - datę aktualnego roku. Tradycyjnie litery te interpretuje się jako inicjały imion trzech mędrców : Kacpra, Melchiora i Baltazara, którzy przybyli ze Wschodu do Betlejem. Zapisane w formie C+M+B można także interpretować jako skrót zwrotu Christus mansionem benedicat, czyli " Niech Chrystus błogosławi ten dom".(źródło ; Boże Narodzenie rodzinne święta ks. Bogusław ZemanSSP)

Kolędy

Pieśni oparte na biblijnych opisach narodzin Jezusa, pokłonu pasterzy i mędrców, nazywamy kolędami. Są one swoistym wykładem teologii wcielenia Syna Bożego. Obok kolęd, powstały także ludowe piosenki oparte na motywach bożonarodzeniowych, tzw. kolędy domowe lub pastorałki. Skarbiec tych świątecznych śpiewów kształtował się przez wieki. W Polsce znamy ponad pół tysiąca kolęd. Wiele z nich zawiera aluzje do wydarzeń historycznych okresu, w którym powstawały. 
Warto wiedzieć, że nazwa kolęda, używana w odniesieniu do śpiewów o Bożym Narodzeniu, utrwaliła się dopiero w XVII wieku. Wywodzi się natomiast z czasów rzymskich, od słowa calendae, które oznaczało pierwszy dzień miesiąca. Od 153 roku przed Chrystusem szczególnie ważne były calendae styczniowe, kiedy to w Imperium Rzymskim obejmowali swój urząd konsulowie. Dzień 1 stycznia stał się początkiem roku cywilnego i jako taki został potwierdzony przez Juliusza Cezara przy reformie kalendarza, której dokonał w 46 roku przed Chrystusem ( stąd nazwa kalendarz juliański). Rzym świętował hucznie początek roku. Z nastaniem chrześcijaństwa te świąteczne obchody związano z narodzeniem Jezusa Chrystusa,, który swoim przyjściem na świat dał początek nowej erze.

Święta są ważne dla rodziny

Święta gromadzą i jednoczą rodzinę, umacniają zdrowe więzi jej członków, pomagają nawiązać zerwane. Są wspaniałą okazją do pokonywania uprzedzeń, do wzajemnego przebaczania i podjęcia starań dla budowania lepszej domowej wspólnoty. Dobrze przeżyte święta stają się doświadczeniem i bogactwem całej rodziny; " momentem", za którym się tęskni, do którego się powraca i który chce się ponawiać. Umacnianiu więzi służy także 
" świąteczna twórczość" rodziny, która pomoże wypracowywać i wzbogacać skarbiec własnych, domowych tradycji. Pielęgnowanie rodzinnych zwyczajów daje domownikom mocne poczucie wspólnoty.

Święta są ważne dla wiary

W świętach ważne jest nie tylko wspomnienie wydarzenia przyjścia na świat Jezusa Chrystusa. Liturgia Kościoła daje nam możliwość prawdziwego uczestniczenia w tym wydarzeniu przez sakramenty święte. Spowiedź święta dopełnia naszych adwentowych przygotowań do świąt, a Komunia Święta rzeczywiście wprowadza do groty naszych serc żywego Jezusa Chrystusa. Oczekiwaniu na ten moment sprzyja zalecany przez Kościół post wigilijny, czyli wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Duchowemu charakterowi świąt musi bowiem odpowiadać duchowy charakter przygotowań. Stąd praktyka postu, który właściwie rozumiany i przeżywany, zawsze ukierunkowuje ku Bogu i sprawom ducha.

(Boże Narodzenie rodzinne święta, Ks. Bogusław Zeman SSP)

Według obowiązujących przepisów kościelnych w wigilię Bożego Narodzenia nie obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Jednakże biskupi polscy zachęcają do niego ze względu na wyjątkowy charakter tego dnia w naszym kraju.

Złagodzenie przepisów postnych nastąpiło z chwilą wprowadzenia w 1983 roku nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego. Zmiany te potwierdził II Synod Plenarny w Polsce, dokładną zaś ich wykładnię przedstawili polscy biskupi w 2003 r. w specjalnym liście pasterskim nt. przykazań kościelnych.

Hierarchowie przypominają w nim, że "wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem Konferencji Episkopatu, należy zachowywać we wszystkie piątki całego roku, chyba że w danym dniu przypada jakaś uroczystość. Natomiast wstrzemięźliwość i post obowiązują w Środę Popielcową oraz w piątek Męki i Śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa". Oznacza to, że jeśli ktoś nie zachowa postu w Wigilię, to nie ma grzechu.

Jednak "zachęcamy, zgodnie z postanowieniem II Polskiego Synodu Plenarnego, do zachowania wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych w wigilię Bożego Narodzenia, ze względu na wyjątkowy charakter tego dnia w Polsce. Przypominamy też, że wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 14. rok życia" - napisali w liście biskupi.

(żródło: http://ekai.pl/wydarzenia/ciekawostki/x17088/czy-w-wigilie-obowiazuje-post/)

Sakrament pokuty

Spowiedź Święta w świetle Bożego Miłosierdzia
Panie Jezu, dziękuję Ci, że pozostawiłeś nam sakrament pojednania i to niemal na zawołanie. Jest to wielki dar Twojego Miłosiernego Serca. Woda i Krew Chrystusa - oczyszcza, umacnia, obmywa nas. Robisz nam wielką łaskę, pozwalając przystępować do tego sakramentu. Jego mocą odpuszczasz nam grzechy i nasze winy... Potrzebujemy wykształcić w sobie wdzięczne serce i świadomość, że jest to spotkanie dwóch miłujących się osób. Z mojej strony jednak za mało było miłości, a w jej miejsce pojawiła się oziębłość, zaniedbanie i grzech. Przychodzę, by ze skruchą powiedzieć Ci przepraszam. Ty zaś zawsze jak kochająca matka przebaczasz, owszem napominasz, ale też przytulasz, bo nieustannie pałasz miłością ku nam. Wyznajemy przed Tobą nasze grzechy i naszą nędzę, chcąc zobaczyć siebie w prawdzie, by wiedzieć za co trzeba wziąć odpowiedzialność. Na tym właśnie polega akt żalu. Aby przyjąć Twoje Miłosierdzie, Boże, człowiek musi mieć serce otwarte. Panie Jezu, Ty nie pozostawiłeś w konfesjonale aniołów, bo balibyśmy się do nich podejść, ale zostawiłeś człowieka, który zna gorycz grzechu, bo sam grzech popełnia. Spowiedź służy wzrostowi, odkrywaniu wielkości i niewyczerpanego Miłosierdzia Twojego. Jak potężna jest Twoja miłość, skoro nas nie przekreślasz i nie potępiasz, tylko mówisz "idź i nie grzesz więcej!" Boże, jesteś pełen miłości, dobroci i przebaczenia. Odnawiasz na nowo zerwane przeze mnie więzi! Każdorazowe uświadomienie sobie tych prawd, jak i wielkości Twojego Miłosierdzia domaga się z mojej strony czynnej miłości objawiającej się w nieustannym nawracaniu. Człowiek uważający się za sprawiedliwego jest niezdolny do przyjęcia Twojego Miłosierdzia. Każda spowiedź święta to zanurzenie się w źródle nieskończonego Miłosierdzia Bożego. To spotkanie z Tobą, który Jesteś bogaty w Miłosierdzie. Składasz je jako drogocenną perłę w naszych sercach, jako ziarenko, które ma się rozrastać i wydać plon obfity. Pochylasz się nad nami, słabymi i grzesznymi ludźmi. Oczyszczasz moją duszę, Panie, pozwalając, by Twoje Miłosierdzie stawało się źródłem mojej wewnętrznej odnowy. Tak więc niech żyję już nie ja, ale byś Ty żył we mnie w mocy swojego Miłosierdzia. 
Źródło;http://www.milosierdzieboze.pl/spowiedz.php?text=10 


Modlitwa przed spowiedzią

Panie Jezu, chcę Ci wyznać z całą szczerością wszystkie moje grzechy. Dlatego proszę Cię, daj mi Twego Ducha, aby oświecił moje serce i rozum, bym przypomniał sobie wszystko zło, jakiego się dopuściłem od ostatniej spowiedzi świętej w moich słowach, myślach, uczynkach i zaniedbaniach. Amen. 



Modlitwa po spowiedzi

Dzięki Ci, Jezu, za odpuszczenie moich grzechów. Ty wiesz, że pomimo moich upadków kocham Cię i chcę być z Tobą. Dziękuję Ci za łaskę sakramentalną, która mnie umacnia do walki z grzechem. 

Trzeci tydzień Adwentu - wtorek

!7.12 - Wtorek - Trzeci tydzień Adwentu

Stwórco potężny wszystkich rzeczy,

Wśród przemian świata Tyś niezmienny,

Światłem i czasem rządzisz mądrze

Następstwo godzin ustalając.

Wieczór napełnij swoim blaskiem,

By mroki nie zgasiły życia;

Kiedy zaś przyjdzie śmierć spokojna,

Doprowadź nas do wiecznej chwały.

Spraw to, nasz Ojcze miłosierny,

W jedności Ducha z Twoim Synem;

Chwała niech będzie Trójcy Świętej

Przez wszystkie wieki nieskończone. 

Amen.