Nawrócenie św. Pawła (Szawła z Tarsu), obchodzone 25 stycznia, to jedno z najważniejszych wydarzeń w chrześcijaństwie. Ok. 35 r. n.e. gorliwy prześladowca chrześcijan, Szaweł, doznał cudownego objawienia Jezusa Zmartwychwstałego w drodze do Damaszku. Upadł olśniony niebiańskim światłem i usłyszał głos: „Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?”.
To nagłe i niespodziewane wydarzenie całkowicie odmieniło życie Pawła, prowadząc go od nienawiści do całkowitego zawierzenia Jezusowi jako Panu.
Światło pod Damaszkiem
Pieśń o nawróceniu św. Pawła Apostoła
Szedł w pychę odziany, z groźbą w sercu swym,
Prześladowca drogi, co do Boga wiedzie.
Lecz nagle z nieba blask poraził ziemski cień,
A Głos przemówił: „Czemu Mnie krzywdzisz?”
Panie, Tyś Światłem na drodze Pawła,
Z mroku ku prawdzie powołałeś go.
Z upadku wzniosłeś, z nocy wyprowadzasz
Apostoł narodów głosi Imię Twe.
Padł na ziemię, oślepł, lecz serce przejrzało,
Gdy poznał, że Jezus jest Panem chwały.
W ciszy i poście wołał: „Cóż mam czynić?”
A łaska w słabości objawiła moc.
Panie, Tyś Światłem na drodze Pawła,
Z mroku ku prawdzie powołałeś go.
Z upadku wzniosłeś, z nocy wyprowadzasz
Apostoł narodów głosi Imię Twe.
Już nie mieczem, lecz słowem Krzyża,
Nie gniewem, lecz miłości żarem.
Wybrany naczyniem, posłany w świat,
By nieść Ewangelię aż po krańce ziemi.
Naucz i nas, o Chryste Panie,
Upaść przed Tobą, by powstać w prawdzie,
By każde serce, dotknięte łaską,
Zawołało: „Jezus jest Pan!”
Panie, Tyś Światłem na drodze Pawła,
I dziś do życia powołujesz nas.
Z mroku ku wierze, z lęku ku nadziei —
Na chwałę Ojca prowadź lud Twój.
